Η ταινία μάς διηγείται, όπως προείπαμε, την ιστορία της Κάλλας από την μία άλλη οπτική γωνία, ακολουθώντας τη στις τελευταίες επτά μέρες της εν ζωή στο Παρίσι. Διατυπώνονται θαυμάσια οι σκέψεις της και οι δυσκολίες της, ο ψυχικός πόνος όσο και η σωματική της αδυναμία, με ενδεχόμενο να επηρεαζόντουσαν σημαντικά μεταξύ τους οδηγώντας την στην κατάθλιψη, την εξάρτηση και την παράνοια, παράγοντες που χειροτέρευαν την κατάστασή της. Η Κάλλας στο έργο δεν είναι απλά η “Divina”. Είναι η Μαρία, είναι η Κάλλας και η La Divina ταυτόχρονα, όλες προσωπικότητες ενός ατόμου, αλλά καμία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την άλλη. Έτσι η Μαρία, μια δυναμική γυναίκα με ταλέντο και πάθος για τη μουσική και γεμάτη αγάπη, μάχεται με την Κάλλας, την γυναίκα που όλοι αναγνωρίζουν όταν περπατάει στο δρόμο ή όταν μπαίνει σε έναν χώρο. Αυτή που ο κάθε άνθρωπος ήθελε να δει να τραγουδάει από κοντά, κι αν ήταν αρκετά σημαντικός ως άτομο ίσως να είχε την τύχη να την γνωρίσει. Αλλά ήταν ακόμη υπαρκτή η παρουσία της, αντιθέτως με την La Divina. Την soprano που θαύμαζε ο κόσμος με την φωνή ενός αγγέλου. Την ντίβα στην οποία δεν τόλμαγε κανείς να αντιμιλήσει. Αυτή ανήκει οριστικά στο παρελθόν της. Το γεγονός αυτό στοιχίζει στην Μαρία, αφού σπαταλάει τις τελευταίες της ημέρες προσπαθώντας να ανακτήσει την χαμένη φωνή της μάταια, καθώς θα πεθάνει στο διαμέρισμά της εκτελώντας το κύκνειο άσθμα της, “Vissi D’Arte”.

Δυστυχώς, η ταινία δεν δικαιώθηκε από τους θεατές της, αποδεδειγμένα από το IMDB με αξιολόγηση 6.6/10 και στο Rotten Tomatoes μόνο 73%. Ακούστηκαν αρκετά αρνητικά σχόλια κατηγορώντας την παραγωγή για «απάθεια και αδιαφορία». «Αυτό που μας παρουσιάζεται εδώ δεν είναι ενδιαφέρον και δεν παρουσιάζεται με ενδιαφέρον τρόπο», σχολιάζει κριτικός ταινιών στο Rotten Tomatoes.

Θα διαφωνήσω με τα παραπάνω σχόλια, λέγοντας ότι η παραγωγή όσο και το σενάριο, αν και όχι τυπικά γεμάτο με αγωνία όπως θα το περιμέναμε, κινούσαν το ενδιαφέρον και προσκολλούσαν το βλέμμα στην οθόνη με εξωπραγματικά κουστούμια και σκηνικά. Παρ’ όλο που ουσιαστικά βλέπουμε τις τελευταίες επτά μέρες της Κάλλας, δεν απουσιάζουν οι αναδρομές, οι οποίες κρύβουν όλη την πραγματική ιστορία. Η αλήθεια είναι πως η πλοκή και το μήνυμα ήταν ελάχιστα δυσνόητα σε περίπτωση που δεν έχει ξαναδεί κάποιος κάτι παρόμοιο. Προσωπικά όμως λάτρεψα τον τρόπο που ο Steven Knight μετατρέπει σταδιακά το πάθος της σε μία εξάρτηση που την αρρωσταίνει. Πολλές διαφωνίες υπάρχουν επίσης στα ΜΜΕ για την ηθοποιό που θα έπρεπε να παίξει την Μαρία Κάλλας. Πιστεύω πως η Angelina Jolie είναι η μόνη που θα κατόρθωνε να αποδώσει σωστά τον ρόλο σε σύγκριση με άλλες ηθοποιούς που ίσως να έμοιαζαν περισσότερο εμφανισιακά στην Κάλλας. Ήταν ένας ρόλος απαιτητικός και σκοτεινός, ιδιαίτερα αναφέροντας στην περίοδο που αφηγείται η ταινία.

Εν κατακλείδι, ανεξάρτητα από το τι λέει το κοινό, σας συνιστούμε να δώσετε σε αυτήν την υπέροχη ταινία μία ευκαιρία, και να μοιραστείτε με εμάς τη γνώμη σας. Είναι αληθοφανείς η βαθμολογία του κοινού;