Ο άνθρωπος επηρεάζεται από αυτά τα γεγονότα όχι μόνο έμμεσα, αλλά κι άμεσα. Για παράδειγμα, το 2010 ένας άντρας του πληρώματος ενός αλιευτικού σκάφους των Η.Π.Α., τραυματίστηκε όταν ήρθε σε επαφή με ένα άγνωστο μεταλλικό αντικείμενο που είχε μπλεχτεί στα δίχτυα του σκάφους. Κατάλαβε την περίεργη μυρωδιά σκόρδου του αντικειμένου που προερχόταν από το αέριο αφού ταυτόχρονα άρχισε να νιώθει βασανιστικά εγκαύματα στα χέρια του. Μετά από εξετάσεις γιατρών στο νοσοκομείο, διαπιστώθηκε ότι είχε εκτεθεί σε αέριο μουστάρδας. Οι επιπτώσεις θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερες επειδή εάν το αέριο αυτό εισαχθεί στην αναπνευστική οδό προκαλεί βλάβες στους πνεύμονες, οίδημα και σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορεί να αποβεί θανατηφόρο.

Οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πιστεύουν ότι τα πυρομαχικά αυτά είναι ασφαλέστερα στον πυθμένα της θάλασσας, με την σκέψη ότι το αλμυρό νερό βοηθάει στην διάσπαση τους. Επιπλέον, δηλώνουν ότι η αποκατάσταση τους είναι ακριβή και ριψοκίνδυνη, διότι υπάρχει περίπτωση να απελευθερωθούν μεγάλες ποσότητες βλαβερών ουσιών στην ατμόσφαιρα. Παρ’ όλα αυτά, περιβαλλοντικές οργανώσεις παγκοσμίως επιμένουν στην αποκατάσταση, καθότι έχει ήδη κινδυνεύσει η τροφική αλυσίδα και η αλιεία. Οι επιστήμονες που ασχολούνται με το θέμα συμφωνούν και επαυξάνουν. Ακόμα, πιστεύουν ότι το πρόβλημα θα γίνει χειρότερο με τον χρόνο, εφόσον θα απελευθερώνονται κι άλλα χημικά στο περιβάλλον.