De husky's.
In 2021 heb ik een jaar gehad waarin ik me de tijd heb gegund om terug te kijken.
Niet stilstaan maar voor jezelf nagaan wat heb ik gedaan, bereikt, geleerd ect. en hoe kan ik verder gaan. In dat jaar zijn de husky’s op mijn pad gekomen. De huskykennel Cripple Creek huskies in ons dorp vroeg vrijwilligers om te helpen met voorkomende werkzaamheden en trainingen. Onder het motto “ik zie wel wat het wordt” ben ik er naar toe gegaan en eigenlijk nooit meer weggegaan. Geweldige ervaringen en veel geleerd over de honden, de sledehondensport en mezelf. En nieuwe vrienden voor het leven gemaakt.
Een eigen visie.
Zoals de aard van het beestje begon ik daarover tegen anderen enthousiast te vertellen en uit te leggen. Op die manier ontwikkelde mijn eigen visie over de sledehondensport en samenwerking en samenleven in een team. Het is een prachtige metafoor voor het team, de samenwerking tussen de musher en zijn/haar honden, afspraken, gebruik van talenten, vertrouwen, doorzetten, vriendschap voor het leven en nog veel meer. The way of live, the way of cooperation. Zo kwam ik ook twee boeken tegen die de husky en zijn werk als metafoor gebruikten. Ik zat op de goede weg.
Coaching in natuur en verder.
Tegelijkertijd was ik bezig met de studie voor natuurcoach bij Innersteps. Die ik met goed gevolg heb afgerond.
Maar voor mij ontbrak er iets. Hoe kan ik aan de natuurcoaching iets toevoegen. Hoe krijg ik mijn gasten even uit de sleur van alle dag? Hoe maak ik iets waar ik ook zelf elke keer weer naar uit kijk? Een aanbod waar ik zelf fan van ben.
Zo alles bij elkaar optellen kwam ik op het idee om de husky en specifiek het hike, de wandeling, en de metafoor van de musher en zijn honden te integreren in mijn aanbod voor natuurcoaching.