تو شاید در نصیب من نباشی، چرا انتــــــــــــــــــــــظار میکشم

تو در من نـــــــــــــــــــــــظر نداری، میدانی! عذاب دار میکشم

از خود می پرسم که چرا چشمان من رویای محبت تورا را دیده بود

محبت کردن نمیدانستم، ولی دلم از تو چیزهای شنیده گرفته بود

من خوشی تو خواستم، ولـــــــــــــــــی تو غمت را به من ندادی

به من بگو، این حـــــــــــــــــــسن زیبایت به کی ارزان فروختی

گذر از رقیـــــــــــــــــــــــــــبان! دیدارم بیا، به دنیای ویرانم بیا

دیگر از تو چیـــــــــــــــــــزی نخواهم، مرا بس باشد آن نیم نگاه

دیروز انتـــــــــــــــــــــــــــــــــظارت میکشیدم، حالا نیز میکشم

محبت شاید همــــــــــــــــــــــــــــین باشد که هر لحظه بیقرارم

ممکن نیــــــست تمام آرزو ها برآورده شود

اگر امید ما بشــــــــــــــــــکند، چه کار کنم

اگر خواب ببنـــــــــــــــم، آن راستی نشود

اگر قســــمت با من دست ندهد. چه کار کنم

آنکه نزدیک دلم است، چرا دل مرا می شکند

چرا در مــقابل وفای من، او بی وفائی میکند

کسیکه روزی همسفرم بود، حالا او بیگانه شده

چرا رابطه های محبت ما اینقدر، ضعیف بود

در دروازه خوشـــی من، غم باربار در میزند

اگر گاهی راحتـــــــــــــــی نیابم، چه کار کنم

در نصیب ننوشـــــــــته باشد، بدست نمی آید

ولی اگر خدا از من قهر کرده باشد. چه کار کنم

چه گناه داشتــــــم که اینگونه تنها شدم

چه درد داشـــــــــــــــتم که کسی نفهمید.

چه راز داشتم که نمیخواست کسی بشنود

دستم را بگیر نمــــــیدانم کی، شاید خودم

اینگونه دورم نکن

ای همســــــــــــــــــــــــــــــــفر من، یک ذره انتظار

تو پیــــــــــــــــــــــــــش رفتی و من درمانده و بیقرار

گوش کن صــــــــــــــــــــــــــــــــدای منزل محبت را

حاصــــــــــــــــــــــــــــــــل خواهیم کرد آن رفعت را

رفـــــــــــــــــــــــــــــــــعت عزت و آزادی دل های ما

خوشــــــــــــــــــــــــــــــــی و خوبی واقعی کارهای ما

کسی را که در دعا های خود میخــــواستم تو همان استی

خدا گفت دعایت مستجاب است. ولی نمیدانم تو کجا هستی

بدون تو مشکل اســــــــــــــــــــــــــــت یک قدم راه رفتن

صبح بدون تو اســـــــــــــــــــــــــــــت عاشقان را خفتن

بدون تو گـــــــــــــــــــــــــــــــــم کردم منزل محبت را

رهنمـــــــــــــــــــــــــــــــــــایم شو، بکن این شفقت را

هر دو بیـــــــــــــــــــــــــــــــــــوفا و هردو هوس بازیم

بس کن سفر، به مـــــــــــــــــــــــــــنزل محبت نمیرسیم.

هرگاهی نزد تو مــــــــــــــــــــــــی آمدم آرام میگرفتم

فراموش کـــــــــــــنم تورا باید، از توئی که کام میگرفتم

هرگاهی موســــــــــــــــم غم می آمد، تورا یاد میکردم

هرگاهی تنـــــــــهائی سراغم می آمد، تورا یاد میکردم

ای دل، محتــــــــاط باش، باز محبت کردن آغاز کردی

ای دل همینحا بــــــــــس کن، که باز پر غم باز کردی

از آن راه که خــــــــــانه توست، بلی اکثر گذر کردم

من مجرم محــــــــــبت ام، والی ولایت را خبر کردم

وقتی هیچ چیزی در میان نیست، چرا دل در پی توست

گذر ازتو سخت بود چون در جــــــام وجودممی توست

این معامله چیـــــــــــــــــــــــست، نمیدانم من، نمیدانم

چرا ای قسم میـــــــــــــــــــــکنی، نمیدانم من، نمیدانم

این سلسله از چیـــــــــــــــــست، نمیدانم من، نمیدانم