Małgorzata Pszczółkowska urodziła się w Skierniewicach w 1964 roku
i całe życie związana jest z tym miastem.
Jej pierwszym domem był budynek na ulicy Batorego 43, na rogu Batorego i Tuwima. Naprzeciwko jej domu znajdował się basen wojskowy, który w weekendy był dostępny dla wszystkich mieszkańców.
Pani Ewa wychowała się w Skierniewicach, gdzie pierwsze lata życia spędziła z rodzicami w małym drewniaku na ulicy Lelewela,
a następnie, w wieku sześciu lat, przeprowadziła się do nowo wybudowanych bloków z wielkiej płyty.
W rozmowie wspomina czasy dzieciństwa, w tym zabawę w tworzenie "sekretów", jazdę na pierwszym rowerze złożonym przez dziadka Janka oraz dreszczyk emocji towarzyszący przejściu przez "dziki ogród" w drodze do Szkoły Podstawowej nr 3.
Pan Mirosław Jędrzejewski wychował się na skierniewickim Zadębiu, gdzie aktywnie spędzał młodość, m.in. w harcerstwie i podczas zabaw w pobliskich lasach. Wspomina dawne, mroźne zimy oraz hokej na zamarzniętym zalewie z własnoręcznie robionym sprzętem.
Opowiada o nietypowych zabawach dzieci z tamtych lat, jak budowanie ziemianek czy konstruowanie „szczyfciarki”. Ważną część jego życia zajmowało także kino - od poranków filmowych w dzieciństwie po pracę związaną z fotografią, filmowaniem oraz pomocą ojcu w kinie obwoźnym.
Pan Sławomir przez całe życie związany jest ze Skierniewicami, wspominając dzieciństwo spędzone w bloku przy 25-lecia PRL i zabawy na podwórku do późnego wieczora. Jako nastolatek zamieszkał na powstającym Osiedlu Widok, które - mimo braku dróg – stanowiło dla dzieci idealny teren do zabawy, m.in. wypraw „na grandę” do dzikiego sadu. Zimą centrum życia młodzieży było lodowisko przy ul. Pomologicznej, a częstym miejscem randek – kina Stolica i Polonez z bardzo tanimi biletami.
Pani Elżbieta całe życie jest związana ze Skierniewicami. Wspomina swoje dzieciństwo w pierwszym domu- drewnianym baraku przy moście przy ul. Prymasowskiej, a później przeprowadzkę na Zadębie – miejsce swobody, pikników i zabaw nad ówczesnym, wąskim Zalewem.
Opowiada o szkolnych latach: nauce w SP nr 3, obowiązkowych fartuszkach, trudnych egzaminach do szkoły ekonomicznej i maturze z 1969 roku. Wspomina zabawy z muzyką na żywo w budynku Związku Zawodowego Kolejarzy oraz randki na spacerach skierniewickim deptakiem lub przy ciastkach z cukierni Majewskiego.
Pan Michał, choć wychował się w Płocku, ma silny sentyment do Skierniewic, gdzie mieszkała jego rodzina i gdzie spędzał każde wakacje oraz święta u dziadków na ul. Zwierzynieckiej. Najcieplej wspomina duży ogród dziadka, ogniska, zimowe wypady na łyżwy na „Balaton” oraz zabawy z rówieśnikami.
Jego największą pasją stała się kolej – odziedziczona po pradziadku kolejarzu – dziś posiada nawet własną jednostkę kolejową, a także współpracuje ze skierniewicką Parowozownią. Z radością obserwuje rozwój miasta w ostatnich latach, a gdyby mógł, przywróciłby dawną Restaurację Garnizonową, do której chodził z dziadkami.
Pan Marek, choć urodzony w Warszawie, całe życie mieszka w Skierniewicach i wspomina dzieciństwo na podwórku przy ul. Sienkiewicza, gdzie toczyły się codzienne zabawy i małe rywalizacje między grupami dzieci. Uczył się w SP nr 1 oraz w LO im. Prusa, gdzie szczególnie zapamiętał świetnych nauczycieli, m.in. wymagającą, ale sprawiedliwą germanistkę – Panią Broniarz. Miał uzdolnienia matematyczne, m.in. zdobywając 2. miejsce w konkursie Kangur i wyjazd do Legolandu. Jego największą pasją od najmłodszych lat była kolej i parowozownia, co ostatecznie doprowadziło go do współpracy z Polskim Stowarzyszeniem Miłośników Kolei.
Pani Barbara Bajon, urodzona w 1946 roku w Skierniewicach, w dzieciństwie mieszkała w różnych miejscach ze względu na pracę ojca-prawnika i mamy–bibliotekarki. Do Skierniewic wróciła dopiero do liceum im. Prusa, gdzie uczyła się w klasie B i wspomina wybitnego polonistę prof. Liska; czytać nauczył ją wujek, kierownik SP nr 3, który poświęcał jej dużo czasu. Choć zdobyła wykształcenie prawnicze, zawodowo związała się z przemysłem i przez wiele lat pracowała również w kolegium orzekającym.
Wspomina Skierniewice jako małe miasteczko z dobrze utrzymaną zielenią, funkcjonującymi kinami i historycznymi miejscami, choć rynek- jej zdaniem – został zniszczony przez nieudane przebudowy.
Pani Krystyna Kubacka, urodzona w 1951 roku w Skierniewicach, całe życie spędziła w swoim mieście, wspominając dzieciństwo przy ul. Batorego i Rawskiej oraz pełne humoru rodzinne historie. Uczyła się w SP nr 3, „tysiąclatce” przy Konopnickiej i Technikum Ekonomicznym, angażując się w teatr i zespół mandolinistów. Zawodowo pracowała m.in. w Gminnej Spółdzielni, ZATRZE i Urzędzie Wojewódzkim, a w życiu prywatnym szczęśliwie związała się z mężem Leszkiem, muzykiem.
Wspomina dawną kawiarnię „Uroczą” i na koniec podkreśla, jak ważny jest wzajemny szacunek i umiejętność słuchania drugiego człowieka.
krótka zajawka (1–2 zdania, np. cytat lub streszczenie historii),