แนะนำ 07)
🌿🌿🌿
ทุกอย่างในชีวิตใช่ว่าจะราบรื่น...
🌿
ผู้ปฏิบัติธรรม ผู้เข้าถึงธรรม ต้องไม่วาดหวังใครให้เป็นอย่างที่ใจเราต้องการ
ไม่ไปตั้งเป้าให้ใครไปให้ถึงเพื่อเรา
🌿
ตรงกันข้าม...
ลองปรับตัวเราให้เข้าใจเขาอย่างที่เขาเป็น...
ไม่ไปเปลี่ยนแปลงเขา
ไม่ไปบัญชาเขา
ไม่ไปสร้างกรอบให้เขาเดิน
ไม่ไปอยากได้ใคร่ดี
และไม่บ่นว่า
🌿
แต่... ให้ยอมรับเขาด้วยทั้งหมดของใจ
ให้โอกาสเขา
ด้วยความจริงใจ...ให้อภัยเขา
...ให้โดยไม่ต้องแม้แต่คิดว่าเรากำลังให้อภัยเขาอยู่
เพราะมันจะทำให้เรายังเข้าข้างตัวเอง
ยังทำให้เราอดคิดไม่ได้ เราหนอ อุตส่าห์ทำดีด้วยการให้อภัยแล้ว...
จะอภัยใครได้จริง ต้องไม่คิดว่าเราให้อภัยแล้ว คิดว่าเราอโหสิกรรมแล้ว
เพราะนี่ยังเป็นชั้นพื้นผิว
ยังมี ‘ตัวเรา’ ที่ ‘แสนดี’ อยู่
ในส่วนลึก ตัวตนของเรายังคงเหนียวแน่น
🌿
แต่ให้ปล่อยวาง
ปล่อยพันธนาการที่เรามัดตนเองกับความต้องการของเราที่มีต่อเขา
ไม่ไปคาดหวังเพื่อรอการผิดหวังซ้ำๆ
🌿
ให้ลองเสียสละความเห็นของเรา
เสียสละความต้องการของเรา
จะเป็นบุญอย่างยิ่งกับเราเองถ้ากล้าสละได้
🌿
สำหรับคนที่อยู่รอบตัว
ให้ลองเชิดชูพวกเขา
ให้ลองค้ำจุนเขา
ให้ลองช่วยเขาให้ก้าวหน้า ให้เขาสำเร็จ
ให้เครดิตเขา
ให้ทำให้พวกเขาได้ความสุข
ทำให้เขาได้สิ่งดีๆ
สนับสนุนพวกเขาจากใจจริงในทุกๆด้าน
🌿
แล้วในที่สุดทุกอย่างที่เราค้ำชู สนับสนุน เข้าใจ จะกลับมาตอบแทนเราเองในวันหน้า (แต่อย่าคาดหวังเช่นกัน)
ไม่ต้องรอคอย ตั้งความปรารถนาจะรับแต่สิ่งดีๆ
ความสุขที่ลึกล้ำ จะกลับมาที่เราเอง
กลับมาที่ผู้ให้ความสุขที่ลึกล้ำแก่ผู้อื่นเอง
🌿
สิ่งที่เกิดกับเราวันนี้
คือสิ่งที่เราทำมา
คือสิ่งที่เราเป็นอยู่
คือสิ่งที่เราคิดอยู่
คือสิ่งที่เราสร้างให้มันล้อมกรอบเราอยู่
🌿
ดังนั้น จึงต้องเปลี่ยนที่เรา
🌿
เราอยากได้อะไร
ต้องขวนขวายทำอย่างนั้นให้คนอื่นก่อน
ยิ่งอยากได้มากเท่าไหร่
ยิ่งต้องขวนขวายมากเป็นทวีคูณเพื่อทำให้คนอื่นเท่านั้น
🌿🌿🌿
16/7/18