https://sites.google.com/view/linguarium
In voorbereiding
Linguinde
Verkoop je boel en begin opnieuw. Wat je niet durft uit te spreken is waar. Ik zit te denken aan een mogelijkheid, maar dan moet ik dit allemaal achterlaten. Met dat werk verdien ik het kapitaal, hoe klein ook, van dat huis. Ik heb me nog nooit zo gehecht als aan dit huisje. Nee, dat is niet waar. Die andere mogelijkheid, de onzekerheid daarvan, daarvoor schrik ik terug.
Maar waarom eigenlijk? Ik heb gevraagd om een signaal, maar ik krijg al een hele tijd geen antwoord. Of is dit het signaal? Dit isolement. Het idee dat ik als leraar niet op mijn plaats ben. Niet zo’n leraar.
Waarom zou ik mijn huis verkopen, als ik niet weet wat ervoor in de plaats komt? Misschien ben ik iets anders dan ik nu ben. Een identiteit die niet naar voren komt. Zoals de intelligentie van iemand die zich door een hersenbloeding niet meer kan bewegen niet naar voren komt. Zijn bewegingloosheid is een gevangenis voor zijn geest. Is er met mij ook zoiets aan de hand? Een bepaalde toestand in mijn lichaam houdt de geest die zich wil uiten tegen. In plaats daarvan uit zich een ander, die voor mij aangezien wordt of die ik voor mij aanzie. Hoe kan het dat ik mezelf zo binnenhoud?
Vroeger ging ik plotseling verhuizen, van Nijmegen naar Amsterdam, zonder dat ik er een goeie reden voor kon geven. Waarom zou ik nu een reden moeten hebben? Ik voel me hier vastgezet, maar niemand heeft het gedaan behalve ikzelf.
Het is niet zo raar dat een beeld van mezelf, waarin ik nauwelijks geloof, faalt. Ik heb vandaag gefaald. Waarom zou ik niet eens een keer doen, wat al een hele tijd in mijn hoofd zit? Deze plek verlaten, evenals de omstandigheden die ertoe hebben geleid. Dit hier is de riviermonding waar alles bezinkt wat ik onderweg meegenomen heb. Stilstand.
Ik heb gefaald, omdat ik verandering wilde. Ik wilde iets nieuws doen. Taalfilosofie. Dit zit nog niet echt in me. Het kwam daardoor op een verkeerde manier naar buiten, maar dat zegt toch iets. Ik wil verandering. Eigenlijk is er al zoveel verandering geweest. Nee, dat is het niet. Er is iets dat nooit veranderd is. Een vraagstuk, een raadsel is het. Van de dingen die er zijn geweest is nog maar heel weinig over. Het verleden is heel broos geworden. Ik bedoel: de noodzaak om zo door te gaan die is er nauwelijks meer.
En nu voel ik voor het eerst die gehechtheid. In dit huisje ben ik zelf aanwezig aan de muren en in veel wat erin staat. Ik voel me hier geborgen. Voor het eerst voel ik zoiets. Is het waar? Ook nu wil ik weer weg, net als vroeger. Altijd wilde ik weg. Dit hier is het niet. Dit hier is het niet. Het is altijd hetzelfde liedje. Maar nu voel ik heel reëel die drang om hier te blijven, me niet bij een nieuw iemand aan te sluiten en niet een nieuwe plek te zoeken. En toch voel ik dat dit hier mijn rol niet is. Ik ben absoluut geen intellectueel en daarom kan ik niet zo goed verdragen dat anderen me zo zien.
Misschien moet ik aan die drang geen gevolg geven. De sprong wagen. Iets nieuws beginnen. Iets dat er eigenlijk al is, maar bedekt wordt door wat ik nu schijn te zijn.
Het is moeilijk te verdedigen dat een ander mij in deze rol heeft gezet. En als dit toch zo zou zijn, dan zou ik er toch gemakkelijk een eind aan kunnen maken. Waarom heb ik het niet gedaan? Het is niet echt een rol, als je die zelf creëert. Al die studies alleen maar om een hoop woorden te verzamelen.
Ik zag in de boekwinkel een boek met de titel: Een monnik verkoopt zijn.... Ik ben het merk van de auto vergeten. Het omschrijft ongeveer wat ik nu voel. Ik voel dat al een hele tijd, misschien al mijn leven lang, maar tot voor kort had ik niet het gevoel dat ik iets te verkopen had. Die monnik was een rijke advocaat. Wat ben ik?
Een kleine beurs kan groter zijn dan een grote beurs, dacht ik onderweg. Dat dacht ik dus echt. Het is dus echt waar dat ik de mammon vereer. Die beurs is niet echt zo klein. Hij is groot genoeg om me van een bepaalde stap te weerhouden. Nog steeds durf ik dit niet heel duidelijk te zeggen.
Je kunt alleen houden van iemand die zelfloos is. Dat is de realiteit waarvan je het idee hebt dat je die niet kunt bereiken. Uiteindelijk ben je toch zelfloos doordat je er straks niet meer bent. Ik denk dat het inderdaad zo is dat je je de wereld moet voorstellen zoals die is als je er niet bent. In die wereld mis je die ene draad die hem tot jouw wereld maakt en waardoor je de werkelijke wereld niet ziet. Dat is dus heel lastig. Jezelf onzichtbaar maken.
Niet dat het niet zou kunnen. Het is niet wat je wilt. Ik wil de werkelijkheid zien, maar wel ik, nietwaar? Dat gaat dus niet.
Zou het niet beter zijn de tekens waarmee je jezelf zichtbaar maakt te verwijderen? Alles waarvan niemand behalve jij kan zeggen dat het van jou is. Dat allemaal vertroebelt je blik. Hierdoor kom je niet tot de werkelijkheid. Ik heb dit allang zo gezien en toch heb ik er niet de consequentie uit getrokken.
Een mens moet wonen, heb ik gezegd. En wat je daarvoor allemaal doet, daarmee kun je een hele lange rij maken. Het is de wereld van de noodzaak, die je zinnen doet vormen die beginnen met: ik moet ..., en die rij is even lang als de vorige.
Het is zo beschamend dat ik deze situatie zelf veroorzaakt heb. Dit is op mijn leeftijd niet meer als een jeugddwaasheid te beschouwen. Als ik deze gedachten niet had, zou er niks aan de hand zijn, maar het is nu eenmaal zo, dat ik deze gedachten heb. Daarom is dit niet te verontschuldigen.
Liefde, liefde, liefde, hoe vaak heb ik je naam uitgesproken? Het is net alsof de wereld verloren gaat, maar welke wereld is dat? Mijn wereld. Die gaat echt verloren. Besef je dit wel? Hoe ziet de wereld eruit zonder jou? Je kunt je dat nauwelijks voorstellen of misschien toch wel een beetje. De wereld is nu al bijna zonder jou. Die twee ogen van jou die deze wereld zien dat is niet zo’n groot verschil. Er zijn enkele miljarden van zulke ogen, allemaal hevig verlangend hun wereld te zien. Denk je dat het veel uitmaakt dat jij daar ook bij bent? Het kan de anderen in elk geval weinig schelen.
Onverschilligheid veroorzaakt een soort niet bestaan van iemand. Het betekent: ik ben niet op jou gericht. Ik houd geen rekening met jouw aanwezigheid. Als je zo onverschillig zou kunnen zijn voor jezelf. Wat voor een ander heel gemakkelijk is, is voor jou moeilijk. Niemand zal opkijken van welk besluit jij ook neemt. Het betekent in de wereld vrijwel niets. Ja, je zou nog eens zoiets willen doen, een dwaasheid die volgens anderen bij de jeugd thuishoort. Een verandering zonder reden. Het is gewoon absurd. Waarom zou je opgeven wat je zo op prijs stelt? Maar nee, zo is het niet. Er moet een daad gesteld worden. Er moet iets gebeuren.
De ware liefhebber bezit zelf niks. Heb je het in dat leven (dat leven is voor mij het belangrijkste leven geweest) niet vaak genoeg gezegd: verzamel geen schatten op aarde. Mijn schatten? Mijn, dat is het probleem. Bezitloosheid is de oplossing.
Als uw oog u hindert, ruk het uit en werp het weg. Hoe lang heb ik deze hindernis laten bestaan? Natuurlijk moet een mens wonen en moet het geld rollen. Daar wil ik geen woorden aan verspillen. Het gaat om de rol die ik speel, hoe ik rol in de wereld.
Wat je nu hebt meegemaakt, heeft je geschokt. Het houdt je wakker uit de slaap. Is er dan zoveel reden om geschokt te zijn? Een hoog zelfbeeld is geschokt, meer niet. Ik ken genoeg mensen voor wie dat beetje onbegrip dat jij ervaren hebt hun dagelijkse kost is. Dat onbegrip, dat is een medicijn. Je hebt een taart opgediend, maar er zijn er een stel die geen taart lusten. Is dat erg? Soms kun je geen groter begrip krijgen dan onbegrip.
Ja, dat begrijp ik ook wel, dat het allemaal niet zo erg is. Als ik morgen wakker word, zal het er allemaal anders uitzien. Ik weet nu al wat ik zal denken. Dat besluit, dat was gisteren. Het is nu vandaag. Dat geldt nu niet meer.
En och: dit voortdurende gedraai in mezelf dat begin ik zat te worden.
Wie gaat weg, als hij niet weet waar hij heen moet? Dat is bij mij het geval. Als er nou een reden was. Er is wel een reden, in mezelf, maar niet een reden die ergens anders vandaan komt. Vuurtorenwachter of schaapsherder of een ander nutteloos beroep, dat zou een reden zijn. Ik voel me vooral zo nutteloos. Ook dat heb ik aan mezelf te danken.
Hotel Atlanta Valkenburg
Profetie van toekomstige vrouw.
Vervulling van de profetie.
De vrouw in kwestie is precies de voorspelde vrouw.
Uitvoering van de profetie.
Ik schenk deze vrouw alles wat van mij is.
Ik zag toevallig een foto van een prinses die op het warme Loo woonde. Ik werd erdoor getroffen, omdat je niet weinig op haar lijkt. Misschien verbeeld ik het me.
Een van de kinderen van haar schoondochter koningin Juliana noemde het Diepenheimse huis van hun grootmoeder Armgard een enkele keer parafraserend het Warme Lo en dat van hun andere grootmoeder Wilhelmina het Koude Loo.
Het autoloze tijdperk is aangebroken.
Ook het begin van het autoloze tijdperk. En dat kun je op twee manieren begrijpen.
Op zich hou ik wel van puzzeltjes om op te lossen. Hier kom ik niet helemaal uit.... Opties voor de betekenis van autoloos tijdperk:1) Je hebt je auto van de hand gedaan 2) Je bent gestopt met autorijden (bezorgd om het milieu??) 3) Je hebt een medische keuring nodig om je rijbewijs te behouden v.a. je 75-ste 4) Je hebt je auto total-loss gereden 5) Je voelt je niet meer safe in het verkeer 6) Je kunt niet meer chaufferen door fysieke ongemakken 7)Je bent aan een nieuwe auto toe, maar wilt er niet meer in investeren....Misschien vallen de puzzelstukjes nog eens in elkaar....Hoe dan ook: nog vele jaren erbij, zullen we zeggen minstens 30?!!
Autoloos is zelfloos.
Het verleden is overleden. Jij zelf zoals je vroeger was
Als de naam voor zou komen in Max Havelaar, dan zou Droogstoppel opmerken dat hij nog nooit van Linguinde heeft gehoord en Multatuli zou schrijven van het prachtig rijk van Linguinde dat zich daar slingert om de evenaar, als een gordel van smaragd.
Koning Klein Groot werd als meest geliefde zoon bestemd voor de troon beloondb met de titel van onderkoning en aan het hoofd van het bewind geplaatst.
Bij mijn binnenkomst in Nederland in september/oktober 1961 en in Nederlandse geheime staatsdocumenten Klein Groot genaamd en voor de Nederlandse ambtenaren Mona Lisa.
Je doet heel veel voor mij. Dat is volkomen waar. Ik ben je daarvoor veel dank verschuldigd. Ik zie alleen, of liever gezegd, ik vrees, dat de last die je op je neemt door dat allemaal voor mij te doen, misschien te zwaar wordt en je gezondheid kan schaden. Ik wil absoluut niet dat dit gebeurt. Daarom wil ik je vanaf nu gaan ontzien. Ik wil de last verlichten en liefst helemaal wegnemen.
Ik ben gisteravond rond 10 uur gaan slapen. Daarom heb ik de mailtjes die je me in de kleine uurtjes nog gestuurd hebt vannacht niet gelezen. Moet het zover komen, dat je tot na middernacht mijn belangen moet gaan behartigen? Dit gaat echt te ver.
Zeker, ik zal die mailtjes nog eens lezen en ze stuk voor stuk beantwoorden. Maar ik besef, dat ik je daarmee nog weer meer werk bezorg. Dat wil ik niet. Ik wil je hiervoor sparen. Ik wil je nu de rust geven, die je verdient. Daarom zal ik de antwoorden die ik op je vragen in die
mailtjes zal geven, nu nog niet naar jou sturen. Ik zal ze bewaren en bij mezelf houden, totdat je voldoende rust genoten hebt. Ik wil je last niet verzwaren. Ik wil de last van je schouders wegnemen.
Ik stel het werk dat je voor me doet, zeer op prijs. Je doet het goed, en ik heb het ook nodig. Ik werd echter gealarmeerd door een telefoon van iemand, die ik niet ken. Misschien had ik die telefoon niet moeten aannemen. Ik weet het niet. Door wat hij tegen me zei kreeg ik het gevoel, dat de last van al het werk dat je voor me doet te zwaar is geworden. Daar maakte ik me zorgen over. Met mijn bericht wilde ik de last verlichten.
Begrijp ik je goed, dat je het niet als een te zware last voelt? Hoef ik me daarover geen zorgen te maken?
Nogmaals: ik stel je werk zeer op prijs. Ik ben niet zo goed in juridische en financiële zaken. Daarom kom jij voor mij als een geschenk uit de hemel. Ik zie het liefst dat
je doorgaat met je werk. Ik wil alleen niet, dat de last te zwaar wordt.
Ik heb geen afspraak gemaakt met een notaris. Misschien is het goed als jij een notaris zoekt en aanwijst, want ik heb daar niet zo veel verstand van.
Ik kan niet beoordelen of overdracht van het linguarium aan de stichting via notaris eenvoudig is. Ik weet ook niet of het de aangewezen weg is.
Er zijn misschien andere mogelijkheden. Ik noem er twee.
De stichting koopt à raison van 1 euro het account dat nu mijn eigendom is. Dit is volgens mij mogelijk. Hoe dat moet gebeuren, is nader te onderzoeken. Het voordeel van verkoop van het account is, dat een stichting meer internetvoorzieningen kan verkrijgen van Google, dan ik kan krijgen als individueel persoon.
Een andere mogelijkheid is dat ik tot bestuurslid van de stichting (en ik maak
het publiek) word gemaakt terwijl ik het account in eigen beheer houd.
Dit zijn wat mogelijkheden. Denk er eens over na. We praten er nog wel over.
Ik ben een onderzoeker en kunstenaar, met heel weinig verstand van deze dingen. Ik geef graag jou de leiding hierover.
Eerlijk gezegd ben ik niet zo geschikt om een bestuursfunctie te vervullen.
Daarom hieronder in volgorde van geschiktheid de volgende functies Penningmeester: het meest ongeschikt Voorzitter: meer ongeschikt
Secretaris: het minst ongeschikt
Ik ben al bezig geweest met een plan te maken. Ik snap er nog niet zoveel van, maar de volgende begrippen komen voorbij: IT-notaris, databankenrecht, intellectueel eigendom, auteursrecht, domeinnaam overdragen. Moet dit nog leren.
In mijn plan zit niet loon of onkostenvergoeding inbegrepen.
Ik zie de koppeling tussen linguarium en stichting als een samenwerkingsovereenkomst tussen jou en mij of onze opvolgers, dus het is gratis.
Ik denk dat je te maken hebt met drie soorten recht: projectrecht, databankenrecht en auteursrecht.
Volgens mij kan een stichting gewoon een projekt initiëren. Bijvoorbeeld bij de eerstkomende vergadering van het bestuur wordt het projekt genaamd linguarium door de stichting geïnitieerd. Dit gedenkwaardige feit wordt genotuleerd. Tegelijkertijd stelt de stichting twee beheerders van de databank (Google Drive) aan. Tenslotte worden op dezelfde dag auteurs of makers vermeld, waarvan werken in de databank zijn opgenomen. Zo stel ik me dat voor.
Het lijkt me dat buiten het bestuur de aanwezigheid van die 2 databeheerders (jij en ik, volgens mij) voldoende is. Auteur kan er op eigen verzoek bij zijn. Hotel is niet nodig. Paspoorten ook niet. Identificatie gebeurt op website. Hou het simpel.
Het linguarium is zoals ik het zie gewoon een project van de stichting. Daar heb je geen notaris voor nodig. Anders gezegd: het linguarium heeft geen aparte wettelijke grondslag nodig, omdat de stichting die al heeft.
Laat ik het zo zeggen. Ik doe je een ongewoon voorstel. En dat is dit. Vergeet even dat ik al meer dan tien jaar met dat linguarium bezig ben. Het linguarium wordt binnenkort geïnitieerd niet door mij maar door de stichting, Dan is het toch gewoon een werk van de stichting. En dan is het vanzelfsprekend ook eigendom van de
stichting. De stichting is dan ook de eerste eigenaar. Begrijp je het?
Het linguarium is niet een gebouw of een ander fysiek ding. Het is een activiteit van mensen, die door de stichting mede mogelijk wordt gemaakt.
Wijziging van de oprichtingsakte is naar mijn mening niet nodig. Als het aan mij ligt, krijgen we dit projekt bij die eerste vergadering binnen tien minuten aan het werk.
De notaris die jij sprak kende mijn plan niet. Verder bedoel ik met tien minuten dat het niet veel tijd hoeft te kosten. Alleen jij en ik hoeven daarbij te zijn. Misschien nog iemand van het bestuur, is wel gewenst. Het linguarium is zo in elkaar gezet, dat maar heel weinig bestuur nodig is. Het regelt zich vanzelf.
Het databankrecht is al door Google geregeld in de gebruikersvoorwaarden van Google Drive.
Bij Google is het zo geregeld dat de accounthouder (mijn persoontje in dit geval) mede-eigenaren van de databank (Google Drive) kan aanstellen. Ik ben nu zelf de enige eigenaar. Dat wil zeggen dat ik als enige veranderingen kan aanbrengen in de bestanden die op Google Drive staan. In feite kun je eindeloos veel mede eigenaren aanstellen, maar ik heb zelf besloten om deze te beperken tot twee of hooguit drie personen, die de databank mogen beheren.
Ik wil nog wel eens uitzoeken, of het nodig is dit te laten vastleggen bij een notaris. Strikt noodzakelijk is het niet. Het recht om toegang te krijgen tot de databank van Google Drive wordt door Google streng bewaakt. Daar kan een onbevoegde niet zomaar binnenkomen.
Denk nu allereerst aan je gezondheid. Neem voor herstel de benodigde rust. Maak je niet druk over dat linguarium. Daar zorg ik verder wel voor.
Ik wil dat gedaan wordt wat nu nodig is. Dat je rust krijgt en kunt herstellen. Het linguarium is nu nog
minder belangrijk. Het linguarium is klaar, het functioneert, met of zonder huisvesting, dat maakt niet uit. Dus maak je daar geen zorgen over.
Neem nu rust.
Ik wist niet dat je me testamentair wilde aanwijzen. Nu ik het weet, adviseer ik je om dat vooral niet te doen. Een man van vijfenzeventig, weet je wel? Bespreek dit met je natuurlijke erfgenamen.
Men vertelde mij dat een van de oude goden van Egypte eens in Naucratis was. Het was de god die Theoeth genoemd wordt en waaraan de ibis is gewijd. Hij was het die voor het eerst het getal en de rekenkunde uitvond, en ook de meetkunde en de astronomie, het dam- en dobbelspel, maar zijn belangrijkste vinding was het schrift. Nu was in die tijd Thamos koning over geheel Egypte. Hij woonde in de grote stad van Opper Egypte, die door de Grieken het Egyptische Thebe genoemd wordt. Het volk vereerde hem als de god Ammon. Theoeth kwam bij deze koning zijn uitvindingen laten zien en hij zei dat deze aan de Egyptenaren doorgegeven zouden moeten worden. Maar koning Thamos vroeg hem naar het nut van iedere vinding en hij knikte goedkeurend of afkeurend al naar gelang hij het met de uitleg eens was of niet. Volgens het verhaal had Thamos veel commentaar op de goede en slechte aspecten van iedere vinding, te veel om op te noemen! Toen zij aan het schrift toekwamen, zei Theoeth: Dit o koning, is de kunst die zal maken dat de Egyptenaren intelligenter worden en dat hun geheugen gescherpt wordt, want deze vinding is een tovermiddel voor geheugen en intelligentie. Maar koning Thamos antwoordde: O, zeer vindingrijke Theoeth, de een is in staat uitvindingen te doen, maar door de ander moet beoordeeld worden hoe schadelijk of nuttig deze vindingen zijn voor diegenen die er gebruik van zullen maken. Dat geldt ook voor u als vader van het schrift; uit liefde voor uw vinding schrijft u er een kwaliteit aan toe die deze niet heeft. Uw vinding zal immers een achteruitgang van het geheugen brengen in de geest van hen die er gebruik van zullen maken, omdat zij dan hun geheugen niet meer oefenen. Want door hun vertrouwen in het schrift te stellen, zoeken zij met behulp van vreemde tekens hun geheugen buiten zichzelf en niet, door het oefenen van hun eigen geheugen, binnen zichzelf. U verschaft uw leerlingen alleen maar de schijn van intelligentie. Want als zij veel hebben gelezen zonder onderricht, zullen zij de indruk maken veel te weten, terwijl zij in feite onwetend zijn.
De eerste geschriften die boeken kunnen worden genoemd, worden gemaakt op kleitabletten. Wasplaten zijn een verbetering ten opzichte van kleitabletten. Papyrus, perkament en papier zijn de volgende opeenvolgende ontwikkelingen.
Papyrusboeken hebben de vorm van rollen. Later (ca. 4e eeuw) vervangt de perkamenten codex de papyrusrol.
Tot het begin van de boekdrukkunst in de 15e eeuw kunnen boeken alleen met de hand worden gemaakt.
Elk boek is uniek. Als je een tweede exemplaar van een boek wil, moet het worden gekopieerd. Elke persoon moet gaan zitten en een bestaand manuscript woord voor woord kopiëren.
Of een persoon leest de tekst hardop voor, die vervolgens volgens het dictaat door meerdere schrijvers tegelijk wordt opgeschreven. Dit betekent dat er tegelijkertijd meerdere exemplaren van een boek kunnen worden gemaakt. In beide gevallen bestaat het risico dat er fouten insluipen.
Er zijn vooral scriptoria in de kloosters. Het kopiëren van de bijbel en andere spirituele teksten is noodzakelijk, maar wordt ook beschouwd als een spirituele oefening voor de monniken en nonnen.
In de kloosters worden ook seculiere en wetenschappelijke teksten doorgegeven. Eeuwenlang zijn ze het enige toevluchtsoord van kennis. Pas met de komst van de universiteiten vanaf de 12e eeuw wordt de vraag naar boeken zo groot dat ook in de steden werkplaatsen voor boekproductie ontstaan.
Het is in de eerste boekhandels nu mogelijk om boeken te kopen waarvan de inhoud is geautoriseerd, wat vooral voor studenten essentieel is. Gilden voor alle aspecten van de boekproductie ontstaan: perkamentmakers, boekbinders, schrijvers, illustratoren.
Johannes Gutenberg vindt in de 15e eeuw de drukpers uit.
De drukpers is grotendeels verantwoordelijk voor de achteruitgang van het Latijn en de opkomst van regionale talen. De drukpers helpt ook bij het standaardiseren van taal, grammatica en spelling.
De drukpers maakt het mogelijk om hetzelfde manuscript massaal te vermenigvuldigen.
Schrijven krijgt een ruilwaarde. Het auteursrecht evolueert in Europa gedurende bijna twee eeuwen en eindigt in een systeem waarbij de schrijver de winst op de verkoop van gedrukte exemplaren van het manuscript deelt met de uitgever.
De drukpers wordt gevolgd door de typemachine, de telegraaf, het kopieerapparaat, de printer, de scanner en de computer Het internet is het resultaat van onderzoek van het Amerikaanse ministerie van Defensie naar het aan elkaar koppelen van computers. Nadat het idee is getest, heeft het internet nog vijftig jaar nodig om zich te ontwikkelen tot het wereldwijde kennisnetwerk dat we nu kennen.
Het internet heeft al een nadelige invloed op het drukken. Sommige kranten gaan failliet en andere hebben moeite om winst te maken, omdat hun lezerspubliek overstapt naar gratis online versies. Bibliotheken strijden om financiering in een wereld waar online informatie onmiddellijk wordt bijgewerkt.
Internettoegang maakt het voor iedereen mogelijk om schrijver te worden en zijn eigen werk te publiceren.
Het linguarium wortelt als een lotus in de modder.
Zelforganisatie: er is geen stichting, vereniging of vennootschap nodig.
Misverstand: zelforganisatie is organisatie door uzelf; nee, organisatie ontstaat vanzelf.
Vergeet de stichting!
Geen stichting, geen vereniging, maar wat dan wel? Copyfree.
Alleen die handschriften bleven bewaard, die door de monniken werden gekopieerd en vermenigvuldigd. Handschriften vergaan, dus kunnen ze alleen blijven bestaan door ze te kopiëren.
Een boek blijft niet behouden, als er auteursrechten op rusten, maar als je je boek vrij geeft om te kopiëren, zal het boek behouden blijven.
Die boeken overleven, die gecopieerd worden. Maak de teksten copyfree, en ze zullen gecopieerd, verspreid en behouden worden. Copyfree vrij van auteursrechten.
Het auteursrecht is het uitsluitend recht van de maker van een werk van
letterkunde, wetenschap of kunst, of van diens rechtverkrijgenden, om dit openbaar te maken en te verveelvoudigen, behoudens de beperkingen, bij de wet gesteld." (Artikel 1 Auteurswet)
Vrij van auteursrecht iedereen heeft het recht om een werk van letterkunde, wetenschap of kunst openbaar te maken en te verveelvoudigen
Gratis gebruik
Gratis distributie
Gratis wijziging en afleiding
Gratis combinatie Een kopie-vrije licentie legt geen beperkingen op aan materialen buiten het gelicentieerde werk zelf, noch beperkt het expliciet het gelicentieerde werk in combinatie met materialen buiten het gelicentieerde werk.
Universele toepassing voor iedereen
Copyfree beleid is een manier om Overleven door verspreiding te realiseren.
Een cultureel werk dat wordt bewaard in een enkel archief (van de auteru) kan gemakkelijk verloren gaan. Vrij neerlaadbare digitale archieven zonder beperkingen voor kopieren en verspreiden, vermindert dit risico.
Niet geschikt voor broodschrijvers.
Ken je het verhaal over de profeet Jonas? Jonas kreeg de opdracht om te gaan preken voor de bewoners van Ninive. Een onmogelijke opdracht. Hij probeerde de opdracht te ontvluchten door op een schip naar Spanje te reizen. Hij werd op zee tijdens een storm door een walvis verzwolgen en uitgespuugd op het strand. Uiteindelijk preekte hij dan toch te Ninive.
Dat is eigenlijk ook mijn verhaal. Ik werd geroepen om religie te gaan studeren, met een moeilijke opdracht (vernieuwing van de godsdienst). Mijn keuze voor het huwelijk en een opleiding als vrije theoloog was een manier om de opdracht te ontvluchten, maar bracht me tenslotte toch weer daarbij terug. De periode nadat ik het Filosoficum verlaten had, is voor mij een belangrijke leertijd geworden, die ik nodig had om de opdracht, die in mijn hoofd zat, te kunnen volbrengen. En daar ben ik nu hier in Valkenburg volop mee bezig.
Misschien wil je weten hoe ik nu woon. Ik woon nu, zoals Gerlach, een ridder, die een lichtzinnig leven leidde, tot inkeer kwam en in een holle eik ging wonen, niet ver van waar ik nu woon. Ik ben er niet mee bezig hoe ik woon. Het is een kleine woning. Ik heb geen gastenkamer. En ik woon hier zonder auto.
Ik wil je nog laten weten hoe het leven hier nu is. Het leven voelt alsof ik een jaar of zeventien ben. Nog niets bereikt en alles is in verwachtng. Ja ik voel me als een vrouw in verwachting, niet van een kind in mijn buik, maar van een huis om me heen, ik ben zelf het kind .en het huis is zwanger van mij. Een taalwoning begint vorm te krijgen. Heerlijk
Komt uit het zonlicht, dat ik hier heb gezien. Het Ei van Sint Gerlach.
Misschien wil je weten hoe ik nu woon. Ik woon nu, zoals Gerlach, een ridder, die een lichtzinnig leven leidde, tot inkeer kwam en in een holle eik ging wonen, niet ver van waar ik nu woon. Ik ben er niet mee bezig hoe ik woon. Het is een kleine woning. Ik heb geen gastenkamer. En ik woon hier zonder auto. Ik heb de auto bij mijn 75ste verjaardag weggegeven en mijn rijbewijs niet verlengd. Het autoloze tijdperk is begonnen. Gelukkig!
Het linguarium is een nieuwe soort kerk. Een woonkerk. Een taalhuis. Of een taalwoning. Juist! Dan zal het waarschijnliujk niet gaan passen. Het stuk moest ik opnieuw doen. De woning is een gebaar. Een bijpassend gebaar. U hoort het niet. Het hoort erbij. Het geboortehuis van de taal. Als er zoiets een keer zou ontstaan. Daar heb ik een iets andere route voor gevonden. Zeg het dan! Zeg het gewoon. Ja, je zegt het gewoon. Daar woont de taal. De ontdekking van de taal.