Vesuvio
~ Campania ~
Vesuvio
~ Campania ~
Lengte: 10,8 kilometer
Hoogte: 996 meter
Hoogteverschil: 835 meter
Gemiddelde stijging: 7,7%
Maximale stijging: 12%
Beoordeling: 4/5
Het plenst. Het regent katten en honden (vrij vertaald uit het Engels). Na regen komt zonneschijn. Dat is ‘em! En de andere uitdrukkingen eveneens. De granieten stenen in Maiori zijn her en der glad en het riviertje kolkt nog na van de nachtelijke tranen van Pluvius. Na het nuttigen van een cornetto (een Italiaanse croissant) en de nodige hectoliters espresso (legale doping) teisteren we beiden onze camera’s door het maken van talloze foto’s van de fotogenieke Amalfi kust. Na Maiori en Minori arriveren we in Atrani en Amalfi waar de films ‘The talented mr. Ripley’ en ‘Equalizer 3’ zijn opgenomen. Ademloos bekijken we de prachtige Duomo di Sant'Andrea van Amalfi. Deze kathedraal vertoont een mix van architectonische stijlen, waaronder Arabisch-Normandisch, Gotisch, Renaissance en Barok, als gevolg van de vele toevoegingen en verbouwingen door de eeuwen heen. Tot aan Positano houden we de Tyrreense Zee aan onze linkerzijde, pauzeren we voor caffètaire stop om rechtsomkeert te maken en de terugreis naar Maiori aan te vangen. Er wacht ons nog een epiloog van onze vijfdaagse met de beklimming van die verduivelde Vesuvio.
‘Je zou hier midden in de zomer omhoog moeten.’ Deze beklemmende gedachte puffen in mijn hoofd als we de eerste meters van de tien kilometer lange Vesuvio aanvangen. Begin maart en de temperatuur tikt een dikke 20 graden aan. Niet wetende wat de temperatuur op de top en tijdens de afdaling doet, steek ik toch een jasje bij me. Bijzonder om te constateren dat na alle dagen fietsen, het lichaam zich aanpast aan bergop rijden. Kracht genoeg tijdens het eerste deel van de beklimming. Geregeld ontvouwt zich een aangenaam vergezicht op de stad Napoli. Tot in het wat bosrijke deel, dat zich halverwege de klim bevindt, valt de Vesuvio me niet tegen. Een open deel met haarspeldbochten worden door lichaam en geest zeer gewaardeerd. Het zijn de laatste kilometers tot aan de streep die aanvoelen alsof ik een betonnen blok meesleep. In de verte een bocht. Enkele honderden meters. Anderhalve minuut. Ik sta voor mijn gevoel stil, mijn benen voelen als twee dode boomstammen aan, terwijl de weg met tien procent omhoog kruipt. Mijn lichaam worstelt en kronkelt als een gewonde slang. De parkeerplaatsen! Even doorzetten. De klokt tikt onverbiddelijk door. Binnen het uur moet en zal ik boven zijn. Daar zijn de huisjes, de bussen en het einde van de weg. Tak! Nog 25 seconden over. Op dit punt kan je alleen te voet verder om de krater te bezoeken. Gravelbiken is zeer waarschijnlijk niet toegestaan.
In Napoli worden de fietsen opgehaald, lever ik de auto in en drinken onze laatste bieren op het balkon waar de duisternis snel over Napoli invalt. Eten doen we in een typisch Napolitaans restaurant waar het debiele zusje van de eigenaar kennelijk haar eigen tafel heeft. Maar goed … elke familie heeft zijn debiele zusje, dus opkijken doen we er niet van. Het eten valt niet tegen, de wijn is redelijk te drinken maar de atmosfeer in het restaurant bevalt ons zeer. Zuid-Italiaanse gemoedelijkheid. Morgenochtend de terugvlucht en kunnen we terugkijken op een wereldreis. Of wereldse reis.
De 1.281 meter hoge Vesuvio is een van de beroemdste vulkanen ter wereld en ligt ten zuiden van Napoli. Deze stratovulkaan is vooral bekend om zijn verwoestende uitbarsting in het jaar 79 na Christus, die de steden Pompeï, Herculaneum en Stabiae bedolf onder as en puimsteen. Deze beroemde uitbarsting leidde tot de vernietiging van eerder genoemde Romeinse steden en heeft desgevolg een schat aan archeologische vondsten opgeleverd, die een uniek inzicht bieden in het leven in het Romeinse Rijk. De laatste grote uitbarsting dateert van het jaar 1944.
De Vesuvio is tevens een populaire toeristische attractie. Bezoekers kunnen de kraterrand bereiken via wandelroutes en genieten van een panoramisch uitzicht over Napoli en de kustlijn. Daarnaast bestuderen vulkanologen de Vesuvio intensief vanwege het risico dat de berg vormt voor de omliggende regio. Het gebied op en rond de vulkaan wordt daarom voortdurend gemonitord.
De nabijgelegen Amalfi-kust is een van de meest betoverende kustlijnen ter wereld. Deze UNESCO werelderfgoedlocatie staat bekend om zijn prachtige kliffen, pittoreske dorpjes en adembenemende uitzichten over de Tyrrheense Zee. De meeste bekende dorpen van de Amalfi zijn Positano, Amalfi en Ravello. Positano staat bekend om zijn kleurrijke huizen en smalle straatjes, Amalfi om zijn historische kathedraal en Ravello om zijn prachtige villa's en tuinen.
De Giro d'Italia van 1990 is de 73ste editie van deze prestigieuze Italiaanse wielerwedstrijd, die plaatsvindt van 18 mei tot 6 juni. De ronde bestaat uit twintig etappes over een totale afstand van 3.450 km. De Italiaan Gianni Bugno levert een indrukwekkende prestatie door de roze trui te veroveren tijdens de openingsetappe - een individuele tijdrit in Bari. Al tijdens de derde etappe gaat er geklommen worden. De Vesuvio wacht de renners op en de grote vraag zal zijn: kan Bugno klimmen en weerstand bieden tegen renners als Mottet, Fignon (een jaar na zijn dramatisch verloren Tour tegen Lemond) en Chioccioli? Om de druk wat van zijn eigen schouders af te halen, verklaart Bugno dat hij gewoon gaat proberen elke etappe te nemen zoals die gaat komen en om eraan toe te voegen dat zijn avontuur in het roze weldra voorbij zal zijn. Hij zegt het ene, maar plant stiekem het andere. Twee dagen later beëindigt Bugno eigenhandig alle vragen en twijfels over zijn klimcapaciteiten. Wachtend tot de weg naar de top van de Vesuvio steil omhoog loopt, gaat Bugno solo verder om de eerdere ontsnapten van de dag - een groep met klimmers zoals Eduardo Chozas - in te halen. Geen van Bugno’s concurrenten kan of wil reageren. Zijn voorsprong neemt zienderogen toe om uiteindelijk iedereen in te halen. Behalve dan Chozas, maar diens uiteindelijke winst van 26 seconden is te weinig om Bugno uit het roze te rijden. Bugno zelf over deze dag: ‘Ik werd door mijn team onderaan afgezet na een zware dag en ik viel aan. Paniek voor iedereen! Al mijn directe kanshebbers verloren aan het einde van de dag veel seconden en Fignon was er een van. Chozas was de enige die mijn aanval kon weerstaan en de etappe won.’ Uiteindelijk zal Bugno zijn leidende positie de hele ronde behouden. Hij wordt daarmee de derde renner na Girardengo (1919) en Binda (1927) in de geschiedenis van de Giro die de race van start tot finish leidt. Een knap staaltje dat in 2024 bijna door de Sloveen Tadej Pogacar wordt overgedaan. Na zijn carrière wordt Bugno helicopter piloot voor de RAI.
Giro 2009: Carlos Sastre
Giro 1990: Eduardo Chozas
Giro 1959: Charly Gaul