Passo Rolle
~ Trentino Alto-Adige ~
Passo Rolle
~ Trentino Alto-Adige ~
Lengte: 20,6 kilometer
Hoogte: 1.982 meter
Hoogteverschil: 954 meter
Gemiddelde stijging: 4,6%
Maximale stijging: 9%
Beoordeling: 4/5
Keuzestress. Herkent u het? Mijn dochter van onder de tien ondervindt het volgens haarzelf dagelijks en tot in den treure. Zelf heb ik er weinig last van. Als het over sport gaat ken of kende ik een drietal momenten waarin keuzestress geen enkele rol van betekenis speelt: Ajax, Armstrong en verder alles wat Nederlands rijdt of voetbalt. Andere sporten kunnen me niet tot nauwelijks boeien. Betreft het wielrennen dan speelt er bij de Italiaan niet of nauwelijks een behoefte tot het maken van een sportieve keuze. Duivelse dilemma’s worden per definitie door ouder en/of grootouder uitgebannen. Je bent of voor de ene of de ander. Toch beheerst de Italiaan het vermogen om het duale te vergroten tot bijna helse proporties en met name in de veertiger en vijftiger jaren van de vorige eeuw. Je was immers voor de vrome katholiek Gino Bartali of voor de bijna anarchistische anti-Bartaliaan Fausto Coppi. Een publiek geheim was dat beiden in het openbaar weinig met elkaar ophadden, maar privé elkaar wel ontmoetten. ‘Overdag vechten maar ‘s avonds jagen’, luidt een vrij vertaald Toscaans gezegde. Onwillekeurig word ik gedwongen te kiezen tussen beiden. Uiteraard heb ik beiden nooit zien rijden, maar kies toch voor de Toscaanse brombeer Bartali. Waarom? Toscane enerzijds en het vermeende verhaal rondom het smokkelen van persoonsbewijzen gedurende de Tweede Wereldoorlog anderzijds. Een verhaal dat nimmer door Bartali zelf naar buiten is gebracht. Helaas blijkt - na uitgebreid journalistiek onderzoek - het geheel naar alle waarschijnlijkheid niet waar te zijn, maar door een verzorger van Bartali - niet lang na diens overlijden - in de publiciteit te zijn gebracht. Het is dezelfde Bartali die mij op het spoor van de Passo Rolle heeft gebracht. Bij de totstandkoming van deze site heb ik meerdere bronnen en dus bergen geraadpleegd om tot de uiteindelijke lijst van 100 te komen. Viermaal komt de Toscaan als eerste boven op de Rolle.
Vanuit Predazzo tot aan Bellamonte is de Rolle erg druk met veel verkeer. De ervaring leert mij van eerdere beklimmingen dat de drukte op bergpassen afneemt bij het buitenrijden van de hoger gelegen dorpen. Dat geldt dus ook voor de Rolle. De ene hinder is weg als de ander zich aandient. Tenzij ik niet of nauwelijks meer zou kunnen fietsen, zou ik geen keuzestress hebben over het aanschaffen van een elektrische racefiets. Ik word nu door zo’n mechanische dopingklant ingehaald. Blijft ie in eerste instantie nog in mijn wiel zitten ook. Vervolgens groet hij me, die gek, en blijft naast me rijden. Ik wijs hem op zijn fiets en wrijf deze man - jonger dan ikzelf - in mijn beste Italiaans op ‘doping meccanico’. Het is het laatste wat we van elkaar zien. Hij zoemt als een bij bij me weg.
Het middenstuk van de Rolle is een spreekwoordelijke appeltje-eitje. De weg daalt zelfs een stuk. Dit is andere koek dan de aanvang van de beklimming die met een gemiddelde stijging van zeven procent over vijf kilometer redelijk lastig is. Rechts van mij aanschouw ik een groot stuwmeer - het Lago di Paneveggio. Met nog een slordige zes kilometer tot aan de top stijgt het wegdek met zes á zeven procent en wordt de omgeving alsmaar mooier en mooier. Bovenop is het ronduit spectaculair met de grillige kammen van de Dolomietengroep Pale di San Martino. Links van de weg ontdek ik een waterpunt. Even tappen en afdalen voor de Passo di Valles.
‘s Avonds deel ik de verhalen van de dag met mijn gezin. Uiteraard ontvouwt zich in de pizzeria het dilemma: welke pizza neemt mijn jongste? Keuzestress. Ondergetekende kent in het dagelijks leven daarentegen nauwelijks keuzestress, behalve dan in de plaatselijke supermarkt. Wordt het een Westmalle, een Chimay of toch een Rochefort-avond?
De Passo Rolle is gelegen in de provincie Trento op een hoogte van 1.984m boven zeeniveau en verbindt de valleien Primiero en Fiemme. De naam Rolle (in dialect Ròle), kent vanuit de geschiedschrijving stammend uit 1.204 de betekenis mons de arola en duidt op de open ruimte en de weilanden van de pas. Tevens stamt de naam vanuit de Latijnse etymologie areola piccolo aia. De Rolle ligt in de gemeente Primiero San Martino di Castrozza. De Strada Statale 50 verbindt hetzelfde San Martino di Castrozza met de dorpen Paneveggio, Bellamonte en Predazzo in de Fiemme vallei. De Passo Rolle is tevens de waterscheiding tussen de Cismonvallei en die van Travignolo .
De Rolle wordt omringd door de Dolomietengroep Pale di San Martino, in het bijzonder door Cimon della Pala (3.186m boven zeeniveau) en de Vezzana (3.192m boven zeeniveau). Het startpunt voor beklimmingen naar de Pale en de Lagoraigroep beginnen op de pas zelf. Daarna kun je de Colbricòn-meren bereiken, plaatsen waar jagers in het tijdperk Neolithicum (8.000 tot 3.500 voor Christus) zich al vestigden. De Val Venegia is een van de mooiste natuurgebieden van Trentino en maakt deel uit van het Natuurpark Paneveggio-Pale di San Martino. Hier kunnen bezoekers naast de mooie natuur door talrijke loopgraven en tunnels reizen die dateren uit de Eerste Wereldoorlog.
De pas is een van de historische Dolomietenpassen en wordt tot in 2019 24 maal opgenomen in de Giro d'Italia. In 1937 komt de Rolle voor het eerst voor in de analen van de geschiedenis van de Giro. In deze etappe is de Rolle naast de Costalunga de eerste Dolomietenetappe die in de geschiedenis van de Roze Ronde wordt verreden. Ander interessant detail van de Giro van ‘37 is de introductie van de teamtijdrit. Een aspect van het wielrennen dat al enkele jaren in de concurrerende Tour de France werd opgenomen. De individuele tijdrit werd zelfs een klimtijdrit en werd tegen op de fascistische berg Terminillo verreden. Traditioneel start de ronde in Milano en eindigt na 3.835 kilometer wederom in de hoofdstad van Lombardia. Vanaf de eerder genoemde en door hem gewonnen tijdrit gaat Gino Bartali aan de leiding. In de zestiende etappe wacht het langverwachte Dolomietendebuut. ‘s Ochtends staan de renners in Vittorio Veneto enigszins gespannen aan de start voor een monsterrit van 227 kilometer door het panoramische berggebied. Al op de zuidzijde van de Rolle gaat Bartali ervandoor en neemt de Rolle als eerste in de geschiedenis. Vanaf dat punt trekt de ontketende Toscaan noordwaarts verder en is tevens eerste op de Costalunga. Na acht uur in de aanval te hebben gereden passeert Bartali met een voorsprong van 5 minuten en 38 seconden de meet in het noordelijk gelegen Merano. Ook een soort ‘uomo solo al commando’. Dat Bartali de ronde en het bergklassement wint, mag geen verrassing zijn. Hij volgt zichzelf daarmee op als laureaat van de Giro. Bijna tien jaar later zal hij het kunststukje voor de derde en laatste keer herhalen. In 1938 zal hij dan ook de Tour op zijn naam schrijven en na de Tweede Wereldoorlog - om volgens de overlevering de jonge natie Italië te beschermen tegen een aankomende burgeroorlog - wederom te zegevieren in de Ronde van Frankrijk van het jaar 1948. In 2000 op 86-jarige leeftijd komt de Toscaan - bijna dertig jaar na concurrent Coppi - te overlijden.
In 1962 startte de 14e etappe vanuit Belluno en had moeten eindigen in Moena. De wedstrijdleiding besloot echter anders en beëindigde de etappe vanwege sneeuw voortijdig op de top van Rolle. Het is tot nu toe de enige keer dat de Rolle eindstation van een etappe was. Een typische doorgangscol dus. Een ander opvallende editie is die van 1978 als de Rolle op het laatste moment in het parcours van de 15e etappe (Treviso naar Canazei) samen met Valles en San Pellegrino wordt opgenomen, nadat zware sneeuwval de Falzarego en Pordoi onbegaanbaar had gemaakt.
Giro 2024: Giulio Pellizzari
Giro 2019: Giulio Ciccone
Giro 2009: Carlos José Ochoa
Giro 2003: Fredy González
Giro 2001: Fredy González
Giro 1991: Nelson Rodríguez
Giro 1986: Pedro Muñoz
Giro 1978: Ueli Sutter
Giro 1977: Faustino Fernandez Ovies
Giro 1974: Santiago Lazcano
Giro 1967: Aurelio González
Giro 1964: Vito Taccone
Giro 1963: Vito Taccone
Giro 1962: Vincenzo Meco
Giro 1959: Charly Gaul
Giro 1957: Gastone Nencini
Giro 1956: Charly Gaul
Giro 1955: Gastone Nencini
Giro 1954: Giancarlo Astrua
Giro 1950: Jean Robic
Giro 1949: Gino Bartali
Giro 1946: Gino Bartali
Giro 1939: Gino Bartali
Giro 1938: Bernardo Rogora
Giro 1937: Gino Bartali