# De beklimming

De klim naar het op 1732 meter hoogte gelegen Plan di Montecampione bestaat uit twee delen. Het eerste zware deel vanuit het dorp Pian Camuno - gelegen aan het Lago d’Iseo - loopt tot Montecampione. Landschappelijk gezien wordt dit deel gekenmerkt door bospartijen met laag geboomte en akkers. Verderop de helling heeft het geboomte de overhand. Rond het skidorp Montecampione breekt dan een tweetal kilometers van relatieve rust aan. Het zwaarste deel van de klim is het tweede deel tot aan Plan di Montecampione. Hier stijgt het wegdek gemiddeld met negen procent met uitschieters tot twintig procent. Prachtige vergezichten maken het voor de attente klimmer makkelijker.

Twee uur ‘s middags in de zomer een berg beklimmen. Niet bepaald een slim plan. Doordat ik al enkele dagen aan het fietsen ben, is de vermoeidheid groot. Vanuit de camping gelegen aan de noordelijke boorden van het Lago d’Iseo is het niet ver naar de Montecampione. De eerste steile stroken hakken vakkundig in het spierweefsel van mijn benen. De hele omgeving zucht en puft onder de eerder genoemde hitte. Krekels zagen bijkans hele bomen omver. Het asfalt zindert en zuigt. Het koel getapte water is op thee temperatuur aan het komen. ‘Waarom doe ik mezelf dit aan,’ is een regelmatig opkomende gedachte. Denkend aan een koud biertje, te nuttigen op een stoel met de voeten in het koele Iseo water, doet me nog meer twijfelen. En dan sta ik stil. Ik hijg en probeer de hitte uit mijn longen te ademen. Even later rijd ik dan toch weer verder. Hoe hoger ik kom des te beschutter de weg en des te aangenamer de temperatuur. Ik arriveer in Montecampione en overweeg een duik in het meer te nemen. Tot het moment van schrijven van dit stuk was ik er me niet van bewust dat  de weg doorloopt. In mijn toenmalige beleving was ik er al. Had ik destijds geweten dat er nog vijfhonderd hoogtemeters waren af te leggen, dan was ik hoe dan ook omgedraaid. Recht naar meer, bier en stoel. Maar vooral koelte.

# Omgeving

De kenschetsing ‘Berg der kampioenen’ doelt waarschijnlijk op de wereldkampioenschappen skiën die hier in 1993 plaatsvonden. Het dorp Montecampione bestaat uit twee zones. De eerste zone, Alpiaz (Montecampione), ligt op een hoogte van 1200 meter. Hier zijn de belangrijkste faciliteiten voor het skiën gevestigd zoals: winkels, sporthal, hotels en restaurants. Het op 1700 meter hoogte gelegen Plan di Montecampione is het feitelijke skistation. Vanuit hier kan men dertig kilometer aan skipistes afwerken. Het nabijgelegen Val di Fredo (vallei van de kou/koelte) kent door de immer lagere temperatuur dan die van de nabijgelegen omgeving een microklimaat. Hierdoor vindt men bloemen zoals de Edelweiss op slechts driehonderd meter hoogte.

De Montecampione ligt vlakbij het vierde Alpenmeer van Italië - het Lago d’Iseo. Het meer is ongeveer 60 vierkante kilometer groot. Het diepste punt is ongeveer 250 meter onder de waterspiegel. Het meer is vernoemd naar de stad Iseo en is - evenals de andere grote meren - een toeristische trekpleister in de zomer, maar trekt daarentegen minder bezoekers dan de andere lagi