# De beklimming

Nadat ik in de zomer van 2025 een flink aantal beklimmingen van la lista doorgaans redelijk doorweekt heb afgerond, haal ik op zondag vrouw en dochter van het vliegveld van Verona en zetten we zuidwestwaards koers naar Genova. Maandagavond zullen we namelijk de boot richting Sardegna nemen én Genova heeft nog een beklimming in het verschiet liggen; de Nostra Signora Madonna della Guardia. Een aantal geleden zou ik na het kapen van de Cipressa en de Poggio deze beklimming al doen, maar een achteruitrij parkeerfout zorgde indertijd voor een versplinterde achterruit en het annuleren van de beklimming. Een jaar later zou ik na overnachting in Bolzaneto wederom de Guardia bestijgen. Echter viel deze beklimming figuurlijk in het water doordat Pluvius zijn waterige veto had uitgesproken.

Tegen de avond arriveren we in het foeilelijke Pontedecimo waar we ons installeren in het welhaast kleinste appartement van de hele stad. De Bianchi verstop ik beneden aan de trap onder een deken van planten. Gelukkig is de binnenplaats middels twee deuren hermetisch afgesloten, waardoor ik opgelucht mijn trouwe metgezel kan achterlaten. Na veel zoeken vinden we aan het begin van de avond toch een restaurant. In Il Borgo Vecchio worden we zeer vriendelijk geholpen en doen ons tegoed aan zeer goede pizza’s. De Calabrische eigenaar vertelt ons dat hij zijn pizza’s zonder gist maakt, waardoor men er minder vol van gaat zitten. Dat beamen we.

In alle vroegte en stilte - vrouw en kind zijn nog in droomland - kleed ik me om en bevrijd de Bianchi van diens ketenen. Als ik had verwacht in alle rust naar de voet van de Monte Figogna te fietsen, kom ik uitermate bedrogen uit. De ochtendspits naar Genova heeft zich in volle gang gezet en men is duidelijk niet gewend cq gediend van fietsers. In mijn overtuiging waag ik lijf en ledematen om in Bolzaneto - de voet van de beklimming - ook nog verkeerd te rijden. Na enig zoeken en vervolgens het oversteken van de rivier de Polcevera is het direct gedaan met de Italiaanse hectiek en daalt er een serene rust over de Figogna.

De beklimming zelf is met een kleine negen kilometer niet bijzonder lang te noemen, doch voelt het klimmen behoorlijk zwaar aan doordat de stijgingspercentage nergens onder de acht procent zakt. De weg slingert zichzelf als een slang door het welhaast tropisch aandoende groen naar boven. Even verwacht ik brulapen en ara’s, maar het blijft bij fladderende duiven en krijsende eksters. Het venijn zit ditmaal niet in de tanden maar in de staart van de slang. Enkele honderden meters steile wandwerk waartegen ik mezelf al slingerend omhoog werk. De top met het imposante heiligdom van de Madonna della Guardia biedt een geweldig uitzicht op de nabijgelegen bergen, de Genova en de imposanten Tyrreense Zee. Met helder weer zou men vanaf hier Corsica moeten kunnen zien, maar zoals de traditie van deze vakantie tot nu toe voorschrijft, begint het te regenen en het aankomende grijze wolkendek vertoont weinig goeds en noopt mij al piepend remmend de weg naar beneden te vinden. Vanmiddag lunchen aan de hopelijk zonnige kust en vanavond op weg naar Sardegna. Ik kijk ernaar uit.

# Omgeving

Het Heiligdom van Nostra Signora della Guardia (Onze Lieve Vrouw van de Wacht) is een rooms-katholiek bedevaartsoord gelegen op de top van Monte Figogna (Monte Fighêugna; 804 m boven zeeniveau) nabij Genova. Het is het belangrijkste Mariaheiligdom van de regio Liguria. In de middeleeuwen was de berg Figogna een strategisch observatiestation voor de stadstaat Genova. Vanaf de top hield men de scheepsvaart en eventuele vijandelijke vlot in de gaten. De naam Guardia (de wacht houden - uitkijken) is hiervan afgeleid. Volgens de overlevering verscheen de Maagd Maria op 29 augustus 1490 aan een boer genaamd Benedetto Pareto en vroeg hem een ​​kapel op de berg te bouwen. Pareto was verrast en antwoordde dat hij maar een arme man was en dat niet zou kunnen. Maar de Maagd Maria spoorde hem aan door te zeggen: ‘Wees niet bang!’ Desalniettemin ging Pareto naar huis en vertelde niemand over de verschijning. Een paar dagen later viel hij uit een boom en raakte ernstig gewond. De Maagd Maria verscheen opnieuw en hij genas hem op wonderbaarlijke wijze. De genezing overtuigde hem ervan om over de verschijning te spreken en hulp te zoeken bij de bouw van de kapel. Volgens de overlevering werd de eerste kapel door Pareto zelf op de plaats van de verschijning gebouwd. Het is een klein rechthoekig gebouw met een houten dak, dat hedentendage in de nieuwe kapel is te vinden. In een nis in diezelfde kapel staat een marmeren Madonna uit 1530.

Door de toenemende stroom pelgrims werd, dankzij een schenking van de adellijke familie Ghersi, tussen 1528 en 1530 een nieuw heiligdom op de top van de berg gebouwd. Bij het heiligdom werd ook een hospice voor de pelgrims gebouwd, dat aan het einde van de 18de eeuw werd herbouwd. In de tweede helft van de 19de eeuw werd weer een nieuw heiligdom gebouwd. Ondanks zowel technische als financiële tegenslagen voltooide men de bouw van de kerk in 1889 en wijdde deze op 26 mei 1890 in. In de daaropvolgende jaren bleef het aantal pelgrims groeien en in 1903 werd de oude kerk afgebroken om plaats te maken voor een nieuw hospice en gastenverblijf voor de pelgrims. Op 11 maart 1915 gaf de Genuese paus Benedictus XV de kerk de titel Basiliek.