Nostra Signora della Guardia
~ Liguria ~
Nostra Signora della Guardia
~ Liguria ~
Lengte: 9 kilometer
Hoogte: 804 meter
Hoogteverschil: 751 meter
Gemiddelde stijging: 8,3%
Maximale stijging: 17%
Beoordeling: 3/5
Nadat ik in de zomer van 2025 een flink aantal beklimmingen van la lista doorgaans redelijk doorweekt heb afgerond, haal ik op zondag vrouw en dochter van het vliegveld van Verona en zetten we zuidwestwaards koers naar Genova. Maandagavond zullen we namelijk de boot richting Sardegna nemen én Genova heeft nog een beklimming in het verschiet liggen; de Nostra Signora Madonna della Guardia. Een aantal geleden zou ik na het kapen van de Cipressa en de Poggio deze beklimming al doen, maar een achteruitrij parkeerfout zorgde indertijd voor een versplinterde achterruit en het annuleren van de beklimming. Een jaar later zou ik na overnachting in Bolzaneto wederom de Guardia bestijgen. Echter viel deze beklimming figuurlijk in het water doordat Pluvius zijn waterige veto had uitgesproken.
Tegen de avond arriveren we in het foeilelijke Pontedecimo waar we ons installeren in het welhaast kleinste appartement van de hele stad. De Bianchi verstop ik beneden aan de trap onder een deken van planten. Gelukkig is de binnenplaats middels twee deuren hermetisch afgesloten, waardoor ik opgelucht mijn trouwe metgezel kan achterlaten. Na veel zoeken vinden we aan het begin van de avond toch een restaurant. In Il Borgo Vecchio worden we zeer vriendelijk geholpen en doen ons tegoed aan zeer goede pizza’s. De Calabrische eigenaar vertelt ons dat hij zijn pizza’s zonder gist maakt, waardoor men er minder vol van gaat zitten. Dat beamen we.
In alle vroegte en stilte - vrouw en kind zijn nog in droomland - kleed ik me om en bevrijd de Bianchi van diens ketenen. Als ik had verwacht in alle rust naar de voet van de Monte Figogna te fietsen, kom ik uitermate bedrogen uit. De ochtendspits naar Genova heeft zich in volle gang gezet en men is duidelijk niet gewend cq gediend van fietsers. In mijn overtuiging waag ik lijf en ledematen om in Bolzaneto - de voet van de beklimming - ook nog verkeerd te rijden. Na enig zoeken en vervolgens het oversteken van de rivier de Polcevera is het direct gedaan met de Italiaanse hectiek en daalt er een serene rust over de Figogna.
De beklimming zelf is met een kleine negen kilometer niet bijzonder lang te noemen, doch voelt het klimmen behoorlijk zwaar aan doordat de stijgingspercentage nergens onder de acht procent zakt. De weg slingert zichzelf als een slang door het welhaast tropisch aandoende groen naar boven. Even verwacht ik brulapen en ara’s, maar het blijft bij fladderende duiven en krijsende eksters. Het venijn zit ditmaal niet in de tanden maar in de staart van de slang. Enkele honderden meters steile wandwerk waartegen ik mezelf al slingerend omhoog werk. De top met het imposante heiligdom van de Madonna della Guardia biedt een geweldig uitzicht op de nabijgelegen bergen, de Genova en de imposanten Tyrreense Zee. Met helder weer zou men vanaf hier Corsica moeten kunnen zien, maar zoals de traditie van deze vakantie tot nu toe voorschrijft, begint het te regenen en het aankomende grijze wolkendek vertoont weinig goeds en noopt mij al piepend remmend de weg naar beneden te vinden. Vanmiddag lunchen aan de hopelijk zonnige kust en vanavond op weg naar Sardegna. Ik kijk ernaar uit.
Het Heiligdom van Nostra Signora della Guardia (Onze Lieve Vrouw van de Wacht) is een rooms-katholiek bedevaartsoord gelegen op de top van Monte Figogna (Monte Fighêugna; 804 m boven zeeniveau) nabij Genova. Het is het belangrijkste Mariaheiligdom van de regio Liguria. In de middeleeuwen was de berg Figogna een strategisch observatiestation voor de stadstaat Genova. Vanaf de top hield men de scheepsvaart en eventuele vijandelijke vlot in de gaten. De naam Guardia (de wacht houden - uitkijken) is hiervan afgeleid. Volgens de overlevering verscheen de Maagd Maria op 29 augustus 1490 aan een boer genaamd Benedetto Pareto en vroeg hem een kapel op de berg te bouwen. Pareto was verrast en antwoordde dat hij maar een arme man was en dat niet zou kunnen. Maar de Maagd Maria spoorde hem aan door te zeggen: ‘Wees niet bang!’ Desalniettemin ging Pareto naar huis en vertelde niemand over de verschijning. Een paar dagen later viel hij uit een boom en raakte ernstig gewond. De Maagd Maria verscheen opnieuw en hij genas hem op wonderbaarlijke wijze. De genezing overtuigde hem ervan om over de verschijning te spreken en hulp te zoeken bij de bouw van de kapel. Volgens de overlevering werd de eerste kapel door Pareto zelf op de plaats van de verschijning gebouwd. Het is een klein rechthoekig gebouw met een houten dak, dat hedentendage in de nieuwe kapel is te vinden. In een nis in diezelfde kapel staat een marmeren Madonna uit 1530.
Door de toenemende stroom pelgrims werd, dankzij een schenking van de adellijke familie Ghersi, tussen 1528 en 1530 een nieuw heiligdom op de top van de berg gebouwd. Bij het heiligdom werd ook een hospice voor de pelgrims gebouwd, dat aan het einde van de 18de eeuw werd herbouwd. In de tweede helft van de 19de eeuw werd weer een nieuw heiligdom gebouwd. Ondanks zowel technische als financiële tegenslagen voltooide men de bouw van de kerk in 1889 en wijdde deze op 26 mei 1890 in. In de daaropvolgende jaren bleef het aantal pelgrims groeien en in 1903 werd de oude kerk afgebroken om plaats te maken voor een nieuw hospice en gastenverblijf voor de pelgrims. Op 11 maart 1915 gaf de Genuese paus Benedictus XV de kerk de titel Basiliek.
Dinsdag 22 mei 2007. In Lido di Camaiore - de beroemde badplaats in Noord-Toscana - verzamelen de renners zich voor de één-na-langste etappe van deze ronde. Een etappe met een lengte van 250 kilometer in zeer warme omstandigheden. Halverwege de dag loopt de temperatuur op tot dertig graden, wat voor dit deel van Italië eind mei zeer warm is te noemen. Onderweg krijgen de renners de zestien kilometer lange doch eenvoudige beklimming van de Passo della Biscia voorgeschoteld. De Italiaan Marco Pinotti rijdt al enkele dagen in de roze trui, nadat het kleinood louter om de schouders van Liquigas renners heeft gehangen. Dit was te danken aan de eerste etappe - een ploegentijdrit op Sardegna - die door hetzelfde team was gewonnen.
In Bolzaneto - een voorstad van Genova - begint een viermans kopgroep met onder andere de Colombiaan Parra en de Amerikaan Hincapie aan de beklimming. Een minuut later volgt het peloton dat onder aanvoering van Liquigas direct uiteen spat. Door het beukwerk van Charlie Wegelius (Liquigas) staat de deur achter in het peloton open. Rozetrui drager Pinotti is een van de slachtoffers alsmede wereldkampioen Bettini en World Tour leider Rebellin. Parra rijdt weg bij het viertal dat spoedig door de groep der favorieten wordt opgeslokt. Danilo di Luca strijkt zijn eerste lucifer af en is binnen no-time bij de koploper. Weldra ziet hij de kansloosheid van zijn onderneming in en volgt er een gruppo compatto. Als de Guardia serieus steil wordt, neemt Leonardo Piepoli de benen.
Leonardo Piepoli (alias het opgewarmde lijk: naamgeving door de heer M. Boogerd te Den Haag) wordt op 29 september 1971 in Zwitserland geboren en geldt snel als een bovenmatig getalenteerde klimmer. Hij wint onder meer de bergtrui in de Ronde van Zwitserland en zal deze Giro ook eindwinnaar worden van het bergklassement. Toch wordt Il Trullo Volante enkele maanden later geschorst, vanwege een positieve dopingtest tijdens deze Giro. Op 11 augustus wordt Piepoli door de wielerbond van Monaco echter vrijgesproken. Het Italiaans Olympisch Comité kan dan nog in beroep gaan. Ruim een jaar later - op 6 oktober 2008 - wordt bekend dat hij twee keer positief getest heeft op de EPO-variant CERA tijdens de Tour van dat jaar. Op 26 januari 2009 wordt hij door het CONI voor twee jaar geschorst hetgeen het einde van zijn loopbaan betekend.
Terwijl Piepoli gestaag zijn voorsprong uitbreidt, kunnen zijn Saunier Duval ploeggenoten Ricco, Simoni en Mayo zich relatief rustig houden en leggen het initiatief van de achtervolging bij de rest. Team Lampre neemt voor kopman Cunego neemt de leiding over. Het tempo ligt voor de CSC renner Andy Schleck duidelijk te laag. De Luxemburger ontsnapt en haalt spoedig de eerder vertrokken pocketklimmer Sella bij om hem na enkele honderden meter ter plaatse te laten. Het lijkt nu een kwestie van tijd dat de aanstaande revelatie van deze Giro de oude 36-jarige krijger Piepoli bijhaalt. De jongere broer van Frank Schleck overspeelt toch wat zijn hand, blijft hangen en moet even later de zojuist aangesloten Di Luca laten gaan. De race bevindt zich nu in de laatste kilometer. Piepoli houdt Di Luca op voldoende afstand en wint zijn derde rit in de Giro. Achttien seconden later gevolgd door Di Luca met Schleck als derde. Een voor een druppelen ze binnen en moeten de renners zich uitgeput vasthouden aan de hekken. Andrea Noè (Liquigas) neemt het roze van zijn landgenoot over. Di Luca volgt op bijna drie minuten als eerste favoriet voor de eindzege.
Daguitslag
Leonardo Piepoli (Saunier Duval) 6hr 19min 7sec. 39.407 km/hr
Danilo Di Luca (Liquigas) @ 18sec
Andy Schleck (CSC) @ 27sec
Gilberto Simoni (Saunier Duval) @ 32sec
Riccardo Riccò (Saunier Duval) @ 41sec
Paolo Savoldelli (Astana) s.t.
Damiano Cunego (Lampre) @ 43sec
Franco Pellizotti (Liquigas) @ 45sec
Yaroslav Popovych (Discovery) @ 52sec
Andrea Noè (Liquigas) s.t.
Giro 2007: Leonardo Piepoli