# De beklimming

Soms is het beter of wellicht verstandiger om de begaanbare weg te nemen. Dan weet je wat je krijgt. Nu lijkt een achteraf weggetje landschappelijk gezien het meest spraakmakend, doch verdiep jezelf eerst in wat komen gaat. In de stad Voltri is het zoeken. Zoals vele kustplaatsen hier aan de Bloemenriviera is het overladen met stinkende auto's en zoemende vespa's. Uiteindelijk kom ik naar veel gepiep van mijn Garmin op de goede weg terecht. Direct een slingerweg met een breedte van anderhalve meter met dubbele cijfers omhoog. Weldra passeer ik de Madonna Della Grazie. De steilte van de weg neemt niet af. Het is een soort mini-Mortirolo. Gedurende de 5 kilometers naar het enige dorpje op de route is de Via dei Giovi gemiddeld dertien procent met soms uitschieters tot wel negentien procent. Links onder me ronkt snelweg naar Milaan, maar verder is het hier uitermate stil. Het lijkt wel een beetje op een weg die zich omhoog baant door de tropische bossen van een willekeurig Aziatisch land. Een smalle weg die bijkans geheel met groen overdekt is en met een enkele keer een opening waarbij de Ligurische kust zich links van mij ontvouwt. Na een pittoresk dorpje vlakt de weg af. Het is nu gedaan met de steilte. In de verte rommelt en dondert het onweer. Omkeren is geen optie. Doorfietsen is het enige dat mij nog rest. Een kale vlakte dient zich aan. Daarna weer de groene hellingen van de Faiallo. Vlak. Afdalen. Omhoog. Eindelijk nadert de splitsing zich. Linksaf gaat het verder omhoog naar de finale. Een blije gevoel overvalt me. Het geeft me een gevoel tot enige beschaving der mensheid niet ver weg is. Plukken wolken dwarrelen over de weg. De temperatuur vindt zich weg naar beneden, terwijl ik mij een weg omhoog baan. Na ongeveer een kilometer in de wolken ben, is het zicht inmiddels tot een slordige vijftig meter gereduceerd. Plots verschijnt een fietser aan mijn rechterhand. Hij loopt. Ik stop. Iemand die op deze hoogte loopt met een fiets aan de hand, doe dat niet voor zijn plezier. Hij zegt mij in het Italiaans dat hij een lekke band heeft. Ja, dat zie ik ook wel. Ik vraag hem of hij een binnenbandje heeft. Hij ontkent dat. Ik besluit hem een genereus aanbod te doen, open mijn zadeltas en overhandigen de enige binnenband die ik nog heb. Stiekem ga ik ervan uit dat mijn opoffering door de hogere machten zal beloond worden met heel blijven om mijn banden. 

Als ik even later door de Ligurische nevelen verder klim, haal ik een andere fietser in. Enkele seconden later ben ik hartstikke verdwenen. Hier nog maar 35 meter zicht. Het panorama zou hier prachtig moeten zijn volgens de omschrijving. Later maar op internet kijken. Het enige dat ik zie zijn wat bomen en rotsen die de berg flankeren. Plots breekt uit het struweel van de zijkant een ree uit en steekt vlak voor mij over. Ik schrik. Het dier kijkt mij met een meelijwekkende blik aan. Waarschijnlijk doe ik hetzelfde. Nog even doorzetten en daar is de top. Tenminste het staat er aangegeven met een klein bordje. Ik wacht op degene die ik net ingehaald. Weldra verschijnt hij en ik stel hem voor samen af te dalen. In deze barre omstandigheden is het goed en veilig om een reisgezel dan wel metgezel te hebben. Zwaar in de remmen knijpend vinden we onze weg naar beneden een aangekomen bij de Passo del Turchino nemen we afscheid. Hier neem ik wat foto's van de beroemde tunnel uit Milano-Sanremo en zeil verder naar beneden. In Voltri is het wederom eventjes zoeken, maar mijn navigatie brengt mij niet in verlegenheid.

# Omgeving

De naam Faiallo is afgeleid van het Latijnse fagus ("beuk" in het Italiaans). De boom is namelijk in grote hoeveelheden aanwezig in de omliggende bossen. Het gebied rondom de Faiallo - een waterscheidingsgebied, de thuisbasis van bijzondere meteorologische verschijnselen en kent een veel sneeuwval. Hierdoor is het niet ongebruikelijk dat de weg over de pas tijdens het winterseizoen afgesloten is voor verkeer. De Faiallo is zeker een van de meest panoramische wegen in Ligurië en biedt uitzicht op de Genuese kust en van de Riviera di Levante op heldere dagen. Het gebied rond de Passo del Faiallo staat tevens bekend om zijn natuurlijke schoonheid met beboste heuvels en bergen. Het is daarom een populaire bestemming voor wandelaars en natuurliefhebbers. De stad Voltri waar de beklimming van de Faiallo was in de oudheid een belangrijke plaats, waarna het tot een voorstad van Genova verworven is. De stad kent een belangrijke transportfunctie middels de talrijke havens waar grote vrachtschepen aangemeerd liggen.