# In de Giro

Het is maandag 26 mei 2008. Etappe nummer zestien staat op het menu; een individuele klimtijdrit over 12,9 kilometer van San Vigilio Di Marebbe naar de top van de Plan De Corones. Nadat de roze trui enkele malen van schouder is gewisseld, is die de dag daarvoor - met finish boven de Passo Fedaia - in het bezit van de Spanjaard Alberto Contador gekomen. 

De winnaar van die bewuste etappe - Emanuele Sella - zal als nummer tien van het klassement én als eerste der favorieten van het startblok in San Vigilio afrijden. Na hem zullen achtereenvolgens: Pozzovivo, Van Den Broeck, Pellizotti, Simoni, Menchov en Bruseghin starten. Danilo di Luca rijdt als de nummer drie van het klassement het podium af. Hij is bijzonder gespannen. Als uittredend winnaar is hij welhaast wanhopig op zoek naar de leiding in het algemeen klassement. Enkele ritten terug heeft uitgerekend een ploeggenoot - Gabriele Bosisio - de leiding daarvan gegrepen. 

Di Luca’s eerste meters op het asfalt zijn dan al voor de snel klimmende Sella de eerste meters op het sterrata van de Corones. De pocketklimmer uit Vicenza heeft ondertussen de snelste tussentijd neergezet. De vraag is of Sella drie Dolomieten etappes op rij kan gaan winnen.

Drie minuten na het vertrek van de killer van Spoltore vertrekt Riccardo Riccò. In de vorige etappes heeft de Cobra een kleine minuut op Contador teruggepakt. In zijn kenmerkende stijl - handen geregeld onderin de beugel, zoals ook de klimhouding was van zijn idool Marco Pantani - rijdt ook hij op de flanken van de Furcia naar boven.

Na eenzelfde tussenpoos vertrekt Contador. Hij rijdt dit jaar voor Astana, de ploeg die wegens een  positieve dopingtest van kopman Vinokourov in de Tour van 2007 (de “Rasmussen Tour”) niet mag starten in de komende Tour de France. Derhalve behoort het voor Contador niet tot de mogelijkheden de Tour voor de tweede maal op rij te winnen. In eerste instantie is Astana door een conflict tussen de organisatoren van de grote rondes enerzijds en de UCI anderzijds inzake de Worldtour niet voor deze Giro uitgenodigd. Twee weken voor aanvang van de ronde komt voor de Kazachstaanse formatie het verlossende woord; indien alle sterren van het team (Contador, Klöden en Leipheimer) aan de Giro deelnemen, mag het team toch starten. In de kantlijn wordt melding gemaakt van het ‘feit’ dat Contador van het Spaanse strand moet worden geplukt. 

Terug naar maandag 26 mei: Contador overwint in zijn typerende stijl - een hoog beentempo - inmiddels de steile stroken van de Furcia. Deze ochtend heeft de Spanjaard de rit nog met de auto verkend. Na overleg met zijn mecanicien en ploegleider Bruyneel heeft hij, net zoals gisteren, een compact crankstel van 34 voor en 28 tanden achter laten monteren. Was een dubbel met 39 tanden voor en 25 achter vroeger standaard; heden ten dage rijden de meeste renners met de compact variant. Met een hoog beentempo ronddraaien is immers het devies sinds Lance Armstrong dit tot kunst heeft verheven.

Opvallend is dat de ploegleiderswagens niet op het tijdritparcours worden toegelaten. De steiltegraad en de doodlopende Kronplatz zorgen voor een moeilijke door- en teruggang van de zware wagens. Bovendien is de organisatie bevreesd dat de in 2006 gerestaureerde weg naar de top beschadigd raakt.

Inmiddels zijn alle favorieten voor de dagzege het tussenpunt op de Furcia gepasseerd. Niemand blijkt sneller dan Sella. Deze is op zijn beurt bijna boven. Ondanks zijn frêle postuur worstelt ook hij met de laatste verschrikkelijke kilometer. Bij het tussenpunt op de Furcia is Sella veertig seconden sneller dan de Venezolaan José Rujano, die voorlopig de snelste bedwinger van de Kronplatz is met een eindtijd van 41:15. Sella blijkt bergop wederom niet te houden en verbetert deze eindtijd met 43 seconden.

Twintig minuten na Sella’s doorkomst zijn ook de favorieten voor de eindzege - Di Luca, Riccò en Contador - doorgekomen op de Furcia. Contador en Riccò geven nauwelijks op elkaar en Sella toe. Slechts vijf seconden voorsprong heeft de Spanjaard op de Italiaan, die voorafgaand aan de tijdrit tegen een achterstand van 33 seconden in het klassement op dezelfde Spanjaard aankijkt. Di Luca geeft daarentegen ruim dertig seconden op beide kemphanen toe.

In de verte, nabij de bebouwing van de Corones, dient zich een in het Liquigas groen gehulde renner aan. Onder de eveneens groene helm prijken blonde krullen. Ex-roze trui drager Franco Pellizotti - bijgenaamd de dolfijn van Bibione - heeft op de Furcia 22 seconden achterstand op Sella. Ook hij baant zich een weg naar boven. Gelukkig voor de renners is het laatste stuk met hekken afgezet die worden bewaakt door met Tiroler hoeden uitgedoste militairen. Vóór Voor de dolfijn finisht de Belg Jurgen Vandenbroeck op bijna twee minuten van Sella. Tot ieders verrassing duikt Pellizotti met zes seconden onder de eindtijd van Sella. Al met al maakt de blonde Italiaan een halve minuut op het sterrata van de Kronplatz goed op Emanuele Sella. Een verbazingwekkend optreden. De uitgewoonde Italiaan wordt na de finish door zijn zoontje opgewacht.

Als Riccò door de Coppi bocht gaat, is Gilberto Simoni inmiddels klaar. Simoni geeft dertig seconden op Pellizotti toe. De inwoner van Palù di Giovo en (aangetrouwde) neef van Francesco Moser ziet er getergd uit. Na zijn twee Giro-overwinningen in 2001 en 2003 lukt het hem niet meer de ronde van zijn thuisland op zijn naam te schrijven. Ergens lijkt het erop dat Simoni - na de coup van zijn teamgenoot Cunego in 2004 - nimmer meer de oude of juist net té oud aan het worden is.

Ook Denis Menchov en Marzio Bruseghin bijten hun tanden stuk op de eindtijd van Pellizotti. Bruseghin - de locomotief van Vittorio - is een erkend tijdrijder. Hij wint eerder deze Giro de grote 36 kilometer lange tijdrit voor Contador en Klöden. Het is in deze tijdrit dat Contador de basis legt voor de roze trui en wellicht zelfs zelfs wellicht de eindoverwinning.

Het wachten is nu op de top drie van het klassement. Di Luca stelt teleur. De tijd van de dolfijn is inmiddels gaan vliegen. Terwijl hij de laatste hectometers in zijn driftige vinnige stijl afwerkt, doet de nummer twee - de in het wit van het klassement van de beste jongere gehulde - Riccò het schijnbaar beter. Plots een doortrapper van de veelal staand klimmende Riccò. Dit gaat hem ongetwijfeld seconden ten opzichte van zijn concurrent Contador kosten. Deze rijdt op dat moment op het makkelijke deel van Corones.

Di Luca finisht met een achterstand van 1 minuut en 45 seconden. Riccò is vlak bij de finishlijn. In de verte ziet hij de grote klok van de Kronplatz al hangen. Ook Contador is in de laatste kilometer. Riccò staat en Contador zit. Maar wat is het tijdsverschil tussen de twee? Contador lijkt makkelijker te klimmen op het steile stuk. Ook de Spanjaard verlaat het zadel teneinde vaart te houden. En danseuse gaat hij verder. Daar is plots Riccò in het zicht van de finishlijn. Dertig seconden geeft hij op de tijd van Pellizotti toe. Over krap of ruim drie minuten weet iedereen hoe de roze klassementsleider het er vanaf heeft gebracht. Het gaat een secondenspel worden met Pellizotti. Staan-zitten-staan-zitten. De gebouwen op de Corones zijn binnen handbereik. De finish eveneens. Nog tweehonderd meter. Pellizotti gaat de etappe naar de Kronplatz winnen en zal na afloop letterlijk en figuurlijk worden gekroond als de Dolasilla van de Plan de Corones. 

Contador wordt uiteindelijk vierde met een achterstand van 22 seconden, maar wel met een - slechts luttele acht seconden -  voorsprong op zijn naaste belager Riccò. Morgen rustdag. Daarna een heftig slotweekend met onder meer de Passo Vivione, de Gavia, de Mortirolo en een afsluitende tijdrit naar Milaan.

Lees het vervolg van deze Giro op de pagina over de Passo del Vivione.