# De beklimming

De brug over en rechtdoor de steile negen procent gemiddelde aanvangsfase van de Sella Carnizza. Het begin is afwisselend met open en schaduwrijke stukken langs de drooggevallen witte rotsachtige bedding van de rivier die in het voorjaar ongetwijfeld meer vocht produceert dan in de zomer.

Na de eerste redelijk zware kilometer zwakt de Carnizza flink af. De contouren van de eerste huizen van het dorp Lischiazze kondigen zich aan. Veel geblaf van vierpotige schepsels weerklinken in het dorp met voornamelijk wit gekleurde huizen gelegen in een dal omgeven door hoge bergkammen. Eenmaal de bebouwde kern uit volgt een parkeerplaats voor wandelaars en een oversteek van de al eerder genoemde drooggevallen rivier. Het is gedaan met de aangename stijging van vijf procent.

Direct na de brug volgen twee haarspelden elkaar spoedig op. De Carnizza onderwerpt zijn beklimmers aan de eerste proeve van bekwaamheid. Groot voordeel is het schaduwrijke beukenbos waardoor de temperatuur ook in hartje zomer aangenaam blijft. Minder aangenaam is de volgende kilometer. Deze is namelijk vijftien procent gemiddeld met nauwelijks momenten van herstel. Het gegroefde wegdek zorgt voor een bemoeilijkte rolweerstand die tezamen met de hellingsweerstand bijna het ultieme van de renner vraagt. Van de nabije omgeving is tot aan de top door het geboomte weinig te zien. De een-na-laatste kilometer is met tien procent gemiddeld relatief aangenaam. Hier kunnen de benen - mede door enkele scherpe tornanti - haarspeldbochten - enige rust vinden. Wat wacht is de ultieme kilometer van een bijna sadomasochistisch genot. Weliswaar minder dan de eerder genoemde vijftien procent, maar met veertien procent na al het sloop en beukwerk een monsterlijk deel van de Sella Carnizza. Een laatste haarspeldbocht en honderd meter verderop wacht de verlossing; het bord met Sella Carnizza. Missie volbracht! Voor wie na de inspanning lekker wilt lunchen; even doorrijden. Gelegen in een open met gras begroeide vlakte liggen twee restaurantjes met lokale producten. Wel contant geld meenemen, want pinnen kan hier niet.

# Omgeving

De Sella Carnizza is een 1.086 meter hoge pasovergang vlakbij de Sloveense grens gelegen in de westelijke Julische Alpen tussen Val Resia en Val Uccea. Nabij de Carnizza liggen de toppen van de Musi (1.864 meter) en ten zuiden de Monte Chochiaze (1.511 meter). De nabijgelegen Zother is één van de laatste hoge bergruggen nabij de Italiaanse-Sloveense grens. De Carnizza behoort met de beide dalen tot de gemeente Resia. De Carnizza is ‘s winters afgesloten voor algemeen verkeer en is verder alleen van regionaal belang. Net ten noorden van de pas begint het Parco naturale di Peralpi Giulie. Het oostelijk van de pas gelegen dorp Uccea ligt op enkele honderden meters van de Sloveense grens. 

De zuidelijk gelegen Passo di Tanamea is in tegenstelling tot Carnizza een betere verbindingsweg om van Italië in Slovenië te komen. Vlak bij de top van de twaalf kilometer lange Tanamea staat het uit de rotsen uitgehouwde fort van Tanamea. Samen met enkele andere forten maakte het deel uit van de Gorizia verdedigingslinie. Deze linie speelde een belangrijke verdedigende rol tijdens de Koude Oorlog. Zo maakte het deel uit van het IJzeren Gordijn - de grens tussen het kapitalistische Westen en het communistische Oosten. Het communistische Slovenië behoorde indertijd tot het door Tito geregeerde Joegoslavië.