# De beklimming

"Als ik in staat ben om God objectief te benaderen, geloof ik niet, maar juist omdat ik dit niet kan, moet ik geloven." > — Søren Kierkegaard

Het ligt juist in dit objectieve besloten dat ik twijfel. Niet zozeer over de gedachte of er überhaupt een God of Allah bestaat — ik ben immers vrij van geloof opgevoed —, maar momenteel wel over de vraag waar diens domicilie zich bevindt, terwijl ik zwoegend omhoog rijd. Aan ons stervelingen wordt geregeld gewag gemaakt van een hemel van waaruit Hij over ons regeert en toeziet. En dat die hemel zich boven ons bevindt, daar hoeft geen religie ons van te overtuigen.

Vanuit Sampeyre is de Colle dell'Agnello met een lengte van bijna 32 kilometer vrij lang te noemen. Er dienen een slordige 1800 hoogtemeters te worden overwonnen op deze drietrapsraket. Het eerste deel is eenvoudig en voert langs de rivier over een vrij brede, open weg. Vlak voor het dorp Casteldelfino verandert de Agnello middels een serie tornanti voor het eerst echt in een berg. De tweede trap begint een kilometer na dit Piemontese dorp, dat al in de tiende eeuw na Christus werd gesticht. Hier wordt het even zwaar, met een kilometer aan negen procent stijging. De weg blijft klimmen tot bij het volgende dorp, Castello, dat aan de oevers van het stuwmeer Lago di Pontechianale ligt. In de jaren '40 van de vorige eeuw werd gestart met de aanleg van een 70 meter hoge stuwdam in de rivier Varaita di Chianale. Dientengevolge werd het oude dorpje Chiesa volledig afgebroken en enkele kilometers zuidwaarts verplaatst, inclusief de parochiekerk en de begraafplaats.

De weg langs het meer zorgt enerzijds voor verkoeling en vormt anderzijds de laatste fase van herstel. Hier houdt de begroeiing van bomen en struiken op en treed je de woestenij van alpenweides en rotspartijen binnen. Een laatste bospartij wacht bij de poort van wat ooit een 17e-eeuws muilezelpad was. Destijds werd de route over de Agnello voornamelijk gebruikt door lokale herders om hun kaas te verhandelen op de belangrijkste markten in Frankrijk. Later werd het pad verbreed en gebruikt als militaire weg. In 1973, na enkele jaren van verstevigings- en uitbreidingswerkzaamheden, werd de geasfalteerde rijweg uiteindelijk voltooid.

In de Bijbel spreekt men van de hel als een plaats van onvoorstelbare kwellingen. De middeleeuwse dichter en filosoof Dante Alighieri beschreef het inferno als een domein van vreselijke bestraffingen en algehele hopeloosheid. Dat laatste is wellicht wat dramatisch aangezet, maar de slotfase — negen kilometer met 900 te overbruggen hoogtemeters in een desolaat landschap vol ijle lucht — is een behoorlijke bestraffing voor lijf en geest. De poort met daarboven het spandoek 'Benvenuti al Colle dell'Agnello' zou desgewenst vervangen kunnen worden door het adjectief Inferno dell'Agnello.

De eerste vijftig meter bieden nog hoop; daarna volgt uitzichtloos lijden. In deze beredeneerde omgekeerde wereld, niet ongelijk aan de hitserie Stranger Things, woont de duivel op de top van de Agnello. Zijn demonen zijn de nimmer aflatende, terreur zaaiende vliegen die zoemend hun weg vinden naar bezwete polsen en handen, met als opperste kwelling een duikvlucht richting het oor.

Enkele honderden meters voor de top passeert de Heer der Vliegen — Beëlzebub himself — mij in de vorm van de grootste kwelling voor elke cyclist. Een rondbuikige, oude man die verdacht veel wegheeft van de Kerstman minus de bekende baardgroei, haalt mij in op — God beter 't — een elektrische fiets! Het wordt, naar mijn bescheiden mening, een epische strijd tussen goed en kwaad. Een strijd waarin het pleit door het goede wordt beslecht middels een ferme demarrage, waarmee Beëlzebub op beslissende afstand wordt gezet en de top wordt bereikt.

Van enig satanisme blijft op de top weinig over, of het moeten de tientallen motorrijders zijn die met de stinkende adem van zowel hun uitlaat als hun sigaretten en sigaren de berg symbolisch in vuur en vlam zetten.

Ik moet helaas wel geloven dat God hier boven niet woont. Hij is namelijk niet gek... of zou jij vrijwillig de Agnello beklimmen?