Cmentarz żydowski w Łukowie został zniszczony w czasie niemieckiej okupacji. Z ocalałych macew po wojnie zbudowany został pomnik przy ul. Warszawskiej. Na kilku zachowanych zdjęciach widać, jak wyglądała ta nekropolia. W przypadku tablic nagrobnych na pierwszym planie udało się odczytać umieszczone na nich napisy (przetłumaczył je Szlomo Lesznowolski).
Na jednym nagrobku, upamiętniającym dwie siostry, napisano: „Zmarła 22 dnia miesiąca nisan roku 5679 (czyli 16 kwietnia 1919 r.). Kobieta ceniona i ważna w rodzinie, pani Rachela (nazwisko nieczytelne). U jej stóp spoczywa (imię i nazwisko nieczytelne). Zmarła 18 dnia miesiąca ijar roku 5670 (czyli 21 kwietnia 1910 r.). Córki rabina Michaela, błogosławionej pamięci”.
Na innej macewie umieszczono napis: „Zmarła w dobrej sławie 5 dnia miesiąca siwan roku 5698 (czyli 3 czerwca 1938 r.). Kobieta od młodości o silnym duchu, skromna i powściągliwa w czynach. Prowadziła swych synów drogami Boga, ucząc ich Tory i bojaźni nieba. Własnymi rękami czyniła dobro, jej działania były prawe i sprawiedliwe. Pani Brajndla, córka naszego nauczyciela i rabina Kalonimusa Kalmana, błogosławionej pamięci, z rodu szlachetnego, o którym mówiono z uznaniem, że jest cnotliwy i pełen godności. Niech jej dusza będzie związana w węźle życia wiecznego”.
(Fot. Archiwum prywatne Krzysztofa Czubaszka /4/)
18 listopada 2025 r. we „Wspólnocie Łukowskiej” ukazał się artykuł o starym cmentarzu żydowskim w Łukowie
Jedno z powyższych zdjęć trafiło na zaprezentowaną 27 listopada 2025 r. okolicznościową pocztówkę.