Mosiek Wiśnia ze Stoku

22 listopada 1849 r. Mosiek Wiśnia ze Stoku (wieś w ówczesnym powiecie łukowskim, obecnie w powiecie radzyńskim) przyjechał w jakichś sprawach do Warszawy i na rogatkach uiścił opłatę wjazdową w wysokości 10 srebrnych kopiejek. Było to w sumie zdarzenie bez żadnego znaczenia, jednak pozostał po nim ślad w postaci zaświadczenia, które zachowało się do naszych czasów w zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego. Dokument ten trafił następnie na stałą wystawę pt. „Bejt almin” (aram. Dom wieczności) przybliżającą tematykę śmierci i pochówków w tradycji żydowskiej, otwartą 6 lutego 2018 r. na cmentarzu na Bródnie – najstarszej żydowskiej nekropolii w Warszawie.

Dodajmy, że dokument ów został źle odczytany i w jego opisie podano, że Mosiek Wiśnia pochodził ze Stolina. Tymczasem przybył on do Warszawy ze Stoku, gdzie rodzina Wiśniów (vel Wiszniów) mieszkała aż do Holokaustu. Zamieszkiwali też oni sąsiedni Skrzyszew.