Iwona Skiba, komentarz do pracy Mateusza Hadasia i Marcina Pietrucina Sugar nr 2

Sugar Cylinder instead Atomic Weapon

Autorzy instalacji: Mateusz Hadaś, Marcin Pietrucin

Autorka konstrukcji filozoficznej: Iwona Skiba

Niech nie wchodzi ten, kto nie zna geometrii – tak mówił napis nad wejściem do Akademii Platońskiej. Instalacja Sugar pragnie przywrócić tę myśl i wzbogacić ją o współczesny kontekst.

Ideą instalacji jest połączenie pitagorejsko – platońskiej metafizyki oraz etyki opartej o jonasowską zasadę odpowiedzialności. Kluczem do odczytania jest geometria, która przybiera tu formę cylindryczną, a bez której niemożliwe jest zrozumienie otaczającego nas świata. Cylindrycznosć rzeźby/instalacji jawi sią jako próba unaocznienia doskonałości formy, a użycie cukru symbolizuje nietrwałość i kruchość materii. Całość pokazuje jednak, że nawet niszcząc materię, pozostaje wieczna i piękna geometria, spełniając tym samym kryterium kalokagathia, czyli jedności piękna, dobra i piękna. 

Cylindryczność ma jednak także swój odmienny wydźwięk: przywołuje swym kształtem bombę atomową, z której ta zrzucona na Hiroszimę otrzymała mroczno – groteskową nazwę Little Boy. Zwraca nas to ku etyce, która w dobie technologii powinna nabrać szczególnego statusu. Przywraca nas to do odpowiedzialności za nas samych i przyszłe pokolenia oraz za tytułowy kosmos, który składa się nie tylko z materialnych obiektów, ale także z owych rzeczy nieuchwytnych, niedających się zmierzyć i obliczyć.