തന്റെ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇനി ആരും വിശ്വസിക്കാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് അല്ലാഹു വഹ്യ് വഴി അറിയിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഇനിയും ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നാൽ വരുംതലമുറകളെക്കൂടി വഴിപിഴപ്പിക്കുമെന്ന് നൂഹ് നബിക്ക് ഉറപ്പായി. അതോടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ജനതയ്ക്ക് എതിരായി പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ഖുർആൻ ആ പ്രാർത്ഥന സൂറത്തു നൂഹിൽ (26-27) ഇപ്രകാരം ഉദ്ധരിക്കുന്നു:
وَقَالَ نُوحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا * إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوا إِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
"നൂഹ് പറഞ്ഞു: എന്റെ രക്ഷിതാവേ, സത്യനിഷേധികളിൽ പെട്ട ഒരാളെയും നീ ഭൂമിയിൽ അവശേഷിപ്പിക്കരുതേ. തീർച്ചയായും നീ അവരെ വിട്ടേക്കുകയാണെങ്കിൽ അവർ നിന്റെ ദാസന്മാരെ വഴിപിഴപ്പിക്കും. ദുർമാർഗ്ഗിയും നന്ദികെട്ടവനുമായ കുഞ്ഞിനെയല്ലാതെ അവർ ജന്മം നൽകുകയുമില്ല."
അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥന സ്വീകരിക്കുകയും, ആ ജനതയെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു.
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപ്, വിശ്വസിച്ച നല്ല മനുഷ്യരെയും ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഒരു വലിയ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കാൻ അല്ലാഹു നൂഹ് നബിയോട് കൽപ്പിച്ചു.
സൂറത്തു ഹൂദിൽ (37) അല്ലാഹു പറയുന്നു:
وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ
"നമ്മുടെ മേൽനോട്ടത്തിലും നമ്മുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരവും നീ കപ്പൽ നിർമ്മിക്കുക. അക്രമം ചെയ്തവരുടെ കാര്യത്തിൽ നീ എന്നോട് സംസാരിക്കരുത്. തീർച്ചയായും അവർ മുക്കി നശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നവരാണ്."
ഇതിനെക്കുറിച്ച് സൂറത്തു ഹൂദിൽ (38) കാണാം:
"അദ്ദേഹം കപ്പൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലെ പ്രമാണിമാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോഴൊക്കെയും അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ പരിഹസിക്കുന്നത് പോലെ നാളെ ഞങ്ങളും നിങ്ങളെ പരിഹസിക്കുന്നതാണ്."
കപ്പലിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായപ്പോൾ ശിക്ഷയുടെ സമയം വന്നെത്തി. അല്ലാഹു അതിനൊരു അടയാളം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു—'തന്നൂർ' (അടുപ്പ്) തിളച്ചു മറിയുക എന്നത്.
സൂറത്തു ഹൂദിൽ (40) അല്ലാഹു പറയുന്നു:
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ ۚ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ
"അങ്ങനെ നമ്മുടെ കൽപ്പന വരികയും, അടുപ്പ് തിളച്ചു മറിയുകയും ചെയ്തപ്പോൾ നാം പറഞ്ഞു: എല്ലാ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഈ രണ്ടു കണക്കെ (ആണിനെയും പെണ്ണിനെയും) അതിൽ കയറ്റിക്കൊള്ളുക. നിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളെയും—അവരിൽ ആർക്കെതിരിൽ മുൻവിധി ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ അവരൊഴികെ—വിശ്വാസികളെയും അതിൽ കയറ്റുക. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം വളരെ കുറച്ചുപേരല്ലാതെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല."
അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന വന്നതോടെ ഭൂമിയിലെ സാധാരണ അടുപ്പുകളിൽ നിന്ന് പോലും വെള്ളം തിളച്ചു പുറപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ആകാശത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെടുകയും ശക്തമായ മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഭൂമിയിലെ ഉറവകളെല്ലാം ഒരുമിച്ച് പൊട്ടി ഒഴുക്കായി മാറി.
സൂറത്തുൽ ഖമറിൽ (11-12) അല്ലാഹു ഈ രംഗം വിവരിക്കുന്നത് അതിമനോഹരമായാണ്:
فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍۢ مُّنْهَمِرٍۢ
وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ
"അപ്പോൾ കനത്ത മഴയോടു കൂടി ആകാശത്തിന്റെ വാതിലുകൾ നാം തുറന്നു കൊടുത്തു. ഭൂമിയിലൂടെ നാം ഉറവകൾ ഒഴുക്കുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ മുൻകൂട്ടി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ഒരു കാര്യത്തിനായി ഇരു വെള്ളങ്ങളും (ആകാശത്തെ വെള്ളവും ഭൂമിയിലെ വെള്ളവും) പരസ്പരം സന്ധിച്ചു."
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഓരോ ജോഡികളെയും വിശ്വാസികളെയും കൊണ്ട് കപ്പൽ പ്രളയജലത്തിലൂടെ നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി. മലനിരകൾ പോലെയുള്ള വൻ തിരമാലകൾക്കിടയിലൂടെയാണ് ആ കപ്പൽ സഞ്ചരിച്ചത്.
കപ്പലിൽ കയറുമ്പോൾ ഓതേണ്ട ദുആ നൂഹ് നബി ജനങ്ങൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. സൂറത്തു ഹൂദിൽ (41) അത് കാണാം:
"അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഇതിൽ കയറിക്കൊള്ളുക. ഇതിന്റെ ഓട്ടവും ഇതിന്റെ നിർത്തവും അല്ലാഹുവിന്റെ നാമത്തിലാണ്. തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാണ്."
മഹാപ്രളയം നാശം വിതച്ചു മുന്നേറുമ്പോൾ നൂഹ് നബി തന്റെ ഒരു മകൻ (ചില ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇവന്റെ പേര് കനാൻ എന്നും മറ്റു ചിലതിൽ യാം എന്നും കാണാം) കപ്പലിൽ കയറാതെ മാറി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൻ ഒരു അവിശ്വാസിയായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തോടെ നൂഹ് നബി അവനെ അവസാന നിമിഷവും വിളിച്ചു.
സൂറത്തു ഹൂദിൽ (42-43) ആ സങ്കടകരമായ സംഭാഷണം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്:
"അത് മലകൾ പോലെയുള്ള തിരമാലകൾക്കിടയിലൂടെ അവരെയും കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുകയാണ്. നൂഹ് തന്റെ മകനെ വിളിച്ചു—അവൻ മാറിനിൽക്കുകയായിരുന്നു: 'എന്റെ കുഞ്ഞുമകനേ, നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം കപ്പലിൽ കയറിക്കൊള്ളുക, നീ കാഫിരീങ്ങളോടൊപ്പം ആകരുത്.' അവൻ പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കുന്ന വല്ല മലയിലോ ഞാൻ അഭയം പ്രാപിച്ചുകൊള്ളാം.' നൂഹ് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ഇന്ന് യാതൊരു കാവൽക്കാരനുമില്ല, അവൻ കരുണ ചെയ്തവർക്കൊഴികെ.' അപ്പോഴേക്കും അവർക്കിടയിൽ തിരമാല മറയിട്ടു. അങ്ങനെ അവൻ മുക്കി നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിലായിപ്പോയി."
സ്വന്തം മകൻ കൺമുന്നിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്നത് കണ്ട നൂഹ് നബി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു: "എന്റെ നാഥാ, എന്റെ മകൻ എന്റെ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവൻ തന്നെയാണല്ലോ. നിന്റെ വാഗ്ദാനം സത്യവുമാണ്."
അപ്പോൾ അല്ലാഹു നൽകിയ മറുപടി ഏതൊരു വിശ്വാസിയെയും ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതാണ്:
قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ
"അല്ലാഹു പറഞ്ഞു: ഹേ നൂഹ്, തീർച്ചയായും അവൻ നിന്റെ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവനല്ല. തീർച്ചയായും അവൻ സൽക്കർമ്മിയല്ലാത്തവനാണ് (അവന്റെ പ്രവർത്തനം അടിയോടെ തെറ്റായതാണ്)."
ഇസ്ലാമിൽ ബന്ധം നിശ്ചയിക്കുന്നത് രക്തബന്ധം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഈമാൻ (വിശ്വാസം) കൊണ്ടാണ് എന്ന വലിയൊരു പാഠം ഇതിലൂടെ അല്ലാഹു പഠിപ്പിച്ചു തരുന്നു. നൂഹ് നബിയുടെ ഭാര്യയും അവിശ്വാസികളോടൊപ്പം നശിച്ചവരിൽ പെടുന്നു.