ZAPLANOWANE CELE
w zakresie rozwijania kompetencji lidera
Poznanie metod radzenia sobie ze stresem
Poznanie sposobów radzenia sobie ze stresem i presją wobec konieczności podejmowania decyzji.
Kształtowanie umiejętności odczytywania stanów emocjonalnych u osób trzecich, budowanie zachowań empatycznych.
Uczestnictwo w aktywnościach relaksacyjnych i mindfulness dla równowagi psychicznej.
Budowanie odporności psychicznej związanej z podejmowaniem decyzji. Nabycie umiejętności łączenia aktywności fizycznej, kulturalnej, kontaktu z naturą ze zdrowiem psychicznym, praktykowanie zachowań prozdrowotnych.
Rozwijanie i wzmacnianie umiejętności kierowania pracą zespołową.
Nawiązywanie relacji międzykulturowych poprzez uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych.
Kształtowanie umiejętności odczytywania sygnałów niewerbalnych (body language).
Rozwijanie umiejętności moderowania relacji rówieśniczych.
Utrwalanie postawy zrozumienia i szacunku dla środowiska naturalnego.
Kształtowanie świadomości ekologicznej i odpowiedzialności za ochronę środowiska.
Kształtowanie umiejętności podejmowania działań na rzecz ochrony środowiska.
Kształtowanie Kompetencji Wellbeing .
Rozwój samodzielności i pewności siebie, radzenie sobie w nowych sytuacjach w nowym środowisku
Rozwijanie umiejętności planowania i organizacji czasu innych.
Kształtowanie umiejętności przywództwa poprzez organizację i uczestnictwo w różnorodnych aktywnościach.
Rozwijanie umiejętności planowania działań i organizacji zadań.
Budowanie zdolności do efektywnego rozwiązywania problemów w dynamicznych sytuacjach.
Wzmacnianie umiejętności porozumiewania się i współpracy z ludźmi o różnych kulturach.
Kształtowanie umiejętności rozwiązywania konfliktów w trakcie interakcji społecznych.
Ćwiczenie zdolności do analizy podejmowanych decyzji i ich konsekwencji.
Budowanie umiejętność dbania o dobre relacje w grupie.
"Lider zaprowadzi zespół tylko na taki poziom, na jakim sam się znajduje."
"Myślenie to najcięższa praca z możliwych i pewnie dlatego tak niewielu ją podejmuje." - Henry Ford - prezydent USA
Lider to osoba, która potrafi inspirować, motywować i przewodzić grupie ludzi w osiąganiu wspólnych celów.
1. Wizja i cel
Wizja i cel są fundamentami przywództwa. Lider zespołu powinien mieć jasno określoną wizję przyszłości i umieć ją przekazać swoim podwładnym. Musi również ustalić wspólne cele, motywujące zespół do działania.
2. Komunikacja
Komunikacja jest kluczowym elementem efektywnego przywództwa. Lider zespołu powinien umieć jasno i precyzyjnie komunikować się z członkami zespołu, zapewniając im odpowiednie wytyczne i informacje. Rzetelna komunikacja pozwala uniknąć nieporozumień i zwiększa zaangażowanie zespołu.
3. Empatia
Empatia jest umiejętnością rozumienia i współodczuwania emocji innych ludzi. Lider zespołu powinien być empatyczny, umieć słuchać i zrozumieć potrzeby swoich podwładnych. Dzięki empatii lider może budować pozytywne relacje w zespole i rozwiązywać problemy.
4. Motywacja
Lider zespołu powinien być dobrym motywatorem. Musi umieć zidentyfikować motywacje swoich podwładnych i dostosować swoje działania, aby je zaspokoić. Motywacja jest kluczowa dla osiągnięcia sukcesu i utrzymania wysokiego poziomu zaangażowania w zespole.
5. Decyzyjność
Decyzyjność to cecha niezbędna dla lidera zespołu, który musi podejmować szybkie i trafne decyzje, sprzyjające osiągnięciu celów. Umiejętność podejmowania decyzji w trudnych sytuacjach jest nieodzowna dla skutecznego przywództwa.
6. Umiejętność delegowania
Lider zespołu nie może robić wszystkiego sam. Powinien umieć delegować zadania i odpowiedzialności w zespole. Umiejętność delegowania pozwala wykorzystać potencjał innych członków zespołu, zwiększa ich zaangażowanie i rozwija umiejętności.
7. Zaangażowanie
Lider zespołu musi być zaangażowany w wykonywanie swoich obowiązków. Jeśli lider nie jest zaangażowany, trudno będzie oczekiwać zaangażowania innych członków zespołu. Postawa lidera ma ogromne znaczenie dla motywacji i wyników całego zespołu.
8. Słuchanie
Słuchanie jest ważnym elementem skutecznego przywództwa. Lider zespołu powinien być dobrym słuchaczem, umieć zrozumieć opinie i pomysły innych. Aktywne słuchanie tworzy atmosferę zaufania i pozwala uwzględnić różnorodne perspektywy.
9. Elastyczność
Elastyczność to cecha, która pozwala liderowi zespołu dostosowywać się do zmieniających się warunków i sytuacji. Lider powinien umieć radzić sobie z niepewnością i przystosowawczo reagować na nowe wyzwania. Elastyczność pozwala utrzymać efektywność działania w dynamicznym środowisku.
10. Budowanie relacji
Budowanie relacji między członkami zespołu jest istotnym zadaniem lidera. Lider powinien tworzyć atmosferę wzajemnego szacunku, zaufania i współpracy. Silne relacje w zespole sprzyjają efektywnej komunikacji i osiąganiu wspólnych celów.
11. Zarządzanie konfliktami
Konflikty są nieuniknione w zespole. Lider powinien umieć skutecznie zarządzać konfliktami, rozpoznawać ich przyczyny i dążyć do ich rozwiązania w sposób konstruktywny. Zarządzanie konfliktami pozwala utrzymać harmonię i efektywność pracy zespołu.
12. Organizacja
Lider zespołu powinien być dobrze zorganizowany. Powinien umieć planować, ustalać hierarchię spraw, skutecznie zarządzać czasem i zasobami. Organizacja jest kluczowa dla osiągnięcia efektywności i realizacji celów.
13. Dbałość o rozwój zespołu
Lider zespołu powinien dbać o rozwój swoich podwładnych, wspierać ich rozwój zawodowy, oferować szkolenia i możliwości rozwoju. Inwestowanie w rozwój zespołu pozwala zwiększyć ich kompetencje i zaangażowanie. Inwestowanie w rozwój zespołu lider obowiązkowo zaczyna od siebie.
14. Innowacyjność
Lider zespołu powinien być innowacyjny, czyli mieć zdolność do generowania nowych pomysłów i rozwiązań. Innowacyjność pozwala liderowi myśleć kreatywnie, dostarczać innowacyjne podejście do problemów i wprowadzać pozytywne zmiany w zespole. Lider, który jest otwarty na nowe idee i gotowy eksperymentować, może przyczynić się do rozwoju zespołu i osiągania nowych sukcesów.
15. Autentyczność.
Autentyczność to cecha, która sprawia, że lider jest wiarygodny i inspirujący. Lider powinien być sobą, wykazywać autentyczne zachowanie i wartości. Autentyczność przyciąga i motywuje innych do działania.
Podsumowanie
Bycie liderem zespołu to wymagające zadanie, ale również niezwykle satysfakcjonujące. Lider nie jest tylko osobą mającą władzę, ale przede wszystkim osobą, która ponosi za innych odpowiedzialność. Inspiruje i motywuje.
Co to są kluczowe cechy lidera zespołu?
Zestaw umiejętności, cech osobowościowych i postaw, które pozwalają mu skutecznie zarządzać pracownikami, motywować ich i osiągać wspólne cele.
Jakie są najważniejsze cechy lidera zespołu?
Najważniejsze cechy lidera zespołu to wizja i cel, umiejętność komunikacji, empatia, motywacja, umiejętność podejmowania decyzji, umiejętność delegowania zadań, zaangażowanie, umiejętność słuchania, elastyczność, budowanie relacji, zarządzanie konfliktami, organizacja, dbałość o rozwój zespołu oraz autentyczność.
Czy każdy może być liderem zespołu?
Każdy ma potencjał do zostania liderem zespołu. Ważne jest rozwijanie umiejętności przywódczych, zdobywanie wiedzy i doświadczenia oraz praktyka w zarządzaniu grupą.
Jakie korzyści niesie za sobą posiadanie dobrego lidera zespołu?
Dobry lider zespołu może przyczynić się do zwiększenia efektywności pracy, motywacji i zaangażowania członków zespołu. Może tworzyć pozytywną atmosferę, rozwijać talenty w zespole i osiągać lepsze wyniki.
Czym różni się lider od menedżera?
Lider koncentruje się na inspirowaniu i motywowaniu ludzi, budowaniu relacji i osiąganiu wspólnych celów. Menedżer skupia się głównie na zarządzaniu zasobami i procesami. Lider może pełnić rolę menedżera, ale nie każdy menedżer jest automatycznie liderem.
Jak rozwijać umiejętności przywódcze?
Umiejętności przywódcze można rozwijać poprzez szkolenia, czytanie książek i artykułów na temat przywództwa, zdobywanie doświadczenia poprzez praktykę, obserwację innych liderów, a przede wszystkim przez pracę nad sobą, autorefleksję i ciągłe doskonalenie się.
Czy lider musi być autorytarny?
Lider nie musi, a w dzisiejszym świecie nawet nie powinien być autorytarny. Istnieje wiele różnych stylów przywództwa, w tym demokratyczny, wspierający czy transakcyjny. Kluczowe jest dostosowanie stylu przywództwa do sytuacji i potrzeb zespołu.
Jakie są konsekwencje braku przywództwa w zespole?
Brak przywództwa w zespole może prowadzić do braku koordynacji, zamieszania, niskiego poziomu motywacji i zaangażowania członków zespołu, a także utrudniać osiągnięcie celów i rozwiązywanie problemów.
Jakie są cechy dobrego lidera zespołu według badań naukowych?
Badania naukowe wskazują, że cechy dobrego lidera zespołu to m.in. inteligencja emocjonalna, umiejętność adaptacji do zmian, otwartość na nowe pomysły, umiejętność rozwiązywania problemów, umiejętność wpływania na innych, empatia i umiejętność tworzenia silnych relacji.
Materiał przygotowany na podstawie informacji ze strony https://www.projektefektywny.pl/blog/cechy-lidera-zespolu/
Ostatnio sprawdzany dostęp z dnia 3 czerwca 2024 r.
"Organizacje przyszłości będą zdominowane przez miękkie umiejętności."
Zasada 1.
Obie strony komunikacji powinny mieć wolę osiągnięcia porozumienia!
Zasada 2.
Minimalizowanie prawdopodobieństwa powstania szumu.
Zasada 3.
Wiarygodność, znajomość sprawy, o której mowa, jasne przedstawianie własnych zamierzeń.
Na ocenę tej wiarygodności wpływają:
znajomość tematu, o którym jest mowa,
rzetelność nadawcy jako źródła informacji, m.in. jego odpowiedzialność i konsekwencja,
relacje łączące nadawcę z odbiorcą (to, czy lubią się, czy ze sobą rywalizują),
relacje łączące nadawcę z osobą/rzeczą, o której mówi (jeżeli wiesz, że nadawca komunikatu lubi osobę, na temat której się wypowiada, możesz podejrzewać, że będzie skłonny do mówienia pozytywnych rzeczy na jej temat; jeżeli nadawca mówi o projekcie swojego autorstwa, również możesz przypuszczać, że przedstawi go w pozytywnym świetle),
wrażenie ciepła i życzliwości, jakie sprawia nadawca,
dynamizm nadawcy — dynamiczny nadawca jest postrzegany jako silniejszy, bardziej stanowczy, a co za tym idzie bardziej wiarygodny,
opinia innych ludzi na temat nadawcy (jeżeli przyjaciele mówią Ci, że nadawca jest godny zaufania, masz skłonność do wierzenia jego słowom).
Zasada 4.
Bycie bardzo uważnym słuchaczem i obserwatorem. Dotyczy to zarówno odbiorcy jak i nadawcy.
Zasada 5.
Kontrola przebiegu komunikacji.
Zasada 6.
Zadawanie pytań otwartych: Jak? Dlaczego, Kto? Co? Kiedy? itd.
Pytania zamknięte najczęściej zaczynają się od słowa Czy — rozmówca ma wtedy do wyboru odpowiedzi: Tak i Nie. Takie pytania ograniczają swobodę wypowiedzi.
Zasada 7.
Zapewnienie partnerom informacji zwrotnych w trakcie komunikowania się.
a) Przekazywanie uwag krytycznych:
wypowiadaj zarzuty bezpośrednio do osoby zainteresowanej i tylko w cztery oczy;
nie porównuj krytykowanego zachowania z innym, to poniża;
wypowiadaj zarzut jak najszybciej po fakcie;
gdy rozmówca przyjął zarzut do wiadomości, nie powtarzaj go, to upokarza;
krytykuj tylko zachowania, które da się zmienić;
nie podkreślaj dodatkowo niezadowolenia grymasem twarzy;
naraz wypowiadaj tylko jeden zarzut – kumulowanie zarzutów denerwuje i sprawia, że przestaje się słuchać w ogóle;
unikaj złośliwości oraz sarkazmu;
nie pytaj o motywy krytykowanego zachowania i nie próbuj ich odgadywać;
unikaj słów nigdy i zawsze – przesada nie sprzyja wiarygodności;
jeśli nie chwalisz dużo i często, nie spodziewaj się przyjęcia twojej krytyki do wiadomości. To nie tyle zasada, co warunek skuteczności krytyki.
b) Przyjmowanie uwag krytycznych
zachowaj spokój i daj do zrozumienia, że słuchasz;
patrz w oczy;
staraj się zrozumieć, o co krytykującemu chodzi – nie broń się;
nie przypisuj rozmówcy pobudek wrogich względem ciebie;
nie zmieniaj tematu;
nie krytykuj osoby, która cię krytykuje;
nie mów krytykującej cię osobie, że jest przewrażliwiona;
nie dowcipkuj;
nie przypisuj rozmówcy tego, czego nie powiedział;
pod koniec rozmowy daj wyraźnie do zrozumienia, że pojąłeś zarzut;
daj sobie czas na uspokojenie się, uporządkowanie myśli i rozważenie sensowności zarzutów, zanim ewentualnie podejmiesz dyskusję na ten temat.
Zasada 8.
Używanie komunikatów typu ja.
Układając takie wypowiedzi skorzystaj z następującego schematu:
co ja czuję + kiedy ty (zachowanie drugiej osoby) + co to dla mnie znaczy, co powoduje
Na przykład, kiedy Mama wraca z wywiadówki, na której dowiedziała się o nagannym zachowaniu syna zamiast używać zwrotów typu: znowu narozrabiałeś, zawsze muszę tego wysłuchiwać? Już nie mam sił do Ciebie, wpędzisz mnie do grobu! powinna powiedzieć np.: Czułam się bardzo źle, kiedy Pan wychowawca opowiedział mi o Twoim niewłaściwym zachowaniu podczas lekcji biologii. Kiedy Twoje dziecko obiecało wrócić o 22:00 do domu, tymczasem wraca rano, zapewne często używasz zwrotów typu: Znowu wróciłeś nad ranem! A o której miałeś być? Jesteś niepunktualny i niezdyscyplinowany! Przez tydzień szlaban!. Zamiast tego mógłbyś użyć komunikatu typu ja, np.: Bardzo się martwię, kiedy nie wracasz na czas do domu. Nie wiem czy czasem coś Ci się nie stało. Nie mogę przez to spać czekając na Ciebie aż wrócisz.
Zasada 9.
Zgodność wewnętrzna między informacjami, które przekazujemy za pomocą słów, a tymi, które komunikujemy niewerbalnie.
Zasada 10.
Kontakt wzrokowy.
to taka forma wyrażania własnych uczuć i potrzeb, która nie rani drugiej strony i nie obarcza jej odpowiedzialnością za to, co czujemy i myślimy.
Spójrz na konstrukcję komunikatu:
1. JA CZUJĘ – stwierdzenie swoich uczuć, opisz je np. jestem zły, smutny, zirytowany, szczęśliwy, zadowolony itp.;
2. KIEDY TY – wskazanie konkretnej sytuacji; opisz zachowanie odbiorcy, które powoduje problem, które Ci przeszkadza. Pamiętaj opisujesz fakty, nie idź w kierunku oceny;
3. PONIEWAŻ – wskazanie potrzeb jakie odczuwam w określonej sytuacji;
4. CHCĘ – sformułowanie prośby; po prostu powiedz czego oczekujesz, pamiętaj informuj jasno o swoich prośbach i oczekiwaniach np. chciałbym żebyś, proszę Cię żebyś itp.
W skrócie:
Ja (co czuję?), kiedy ty (zachowanie), ponieważ (potrzeba), dlatego chciałabym (konkretna prośba).
Przykład:
Czuję się poirytowana tym, że siedzisz i oglądasz TV, bo przecież umawialiśmy się na wspólną pracę w ogrodzie. Chciałabym, żebyś skosił dzisiaj trawnik.
Czy masz dużo przyjaciół, z którymi utrzymujesz kontakty?
Czy często udaje ci się przekonać przyjaciół do swojego zdania?
Czy długo czujesz się źle, kiedy przyczyną takiego samopoczucia był ktokolwiek z twoich przyjaciół?
Czy masz poczucie, że nie wiesz, o co chodzi, kiedy jesteś krytykowany?
Czy odczuwasz potrzebę poszerzenia kręgu swoich przyjaciół?
Czy pociąga cię praca wolontariusza?
Czy jest prawdą, że wolisz zajmować się konkretną czynnością (np. czytać książki, majsterkować itp.) niż uczestniczyć w kontaktach towarzyskich?
Czy jeśli coś stoi na przeszkodzie w realizacji twoich planów, z łatwością od nich odstępujesz?
Czy łatwo nawiązujesz kontakty z ludźmi, którzy są od ciebie znacznie starsi?
Czy lubisz ze swoimi przyjaciółmi organizować różne przyjęcia lub zabawy?
Czy z trudnością wchodzisz w nowe towarzystwo?
Czy lubisz odkładać na później swoje sprawy, które mógłbyś załatwić dzisiaj?
Czy łatwo nawiązujesz kontakty z nieznajomymi?
Czy starasz się przekonać przyjaciół do swego zdania?
Czy trudno jest ci przyzwyczaić się do nowego otoczenia?
Czy jest prawdą, że nigdy nie miałeś konfliktu ze swoim nauczycielem (kolegą) z powodu niewypełnienia obowiązku lub polecenia?
Czy dążysz do tego, by w dogodnej sytuacji zapoznać się i porozmawiać z nieznajomym człowiekiem?
Czy w podejmowaniu ważnych spraw często przejmujesz inicjatywę?
Czy często drażnią cię koledzy z otoczenia i chciałbyś pobyć chwilę sam?
Czy jest prawdą, że w nowej sytuacji czujesz się nieswojo?
Czy lubisz stale przebywać wśród ludzi?
Czy czujesz rozdrażnienie, kiedy nie możesz dokończyć danej sprawy?
Czy odczuwasz zakłopotanie, tremę, kiedy musisz wykazać inicjatywę w poznawaniu nieznajomej osoby?
Czy jest prawdą, że często unikasz kontaktów z przyjaciółmi?
Czy lubisz brać udział w grach zespołowych?
Czy często przejawiasz inicjatywę w rozwiązywaniu problemów dotyczących twoich przyjaciół?
Czy jest prawdą, że czujesz się nieswojo w nowym nieznanym otoczeniu?
Czy jest prawdą, że rzadko dochodzisz swoich praw?
Czy uważasz, że z trudem przychodzi ci ożywienie dyskusji w nieznanym towarzystwie?
Czy brałeś udział w pracach społecznych na rzecz szkoły, klasy, grupy?
Czy dążysz do ograniczenia kręgu swoich znajomych i przyjaciół?
Czy jest prawdą, że nie bronisz swojego zdania, jeśli od razu nie było ono przyjęte przez ogół?
Czy czujesz się skrępowany w nieznanym otoczeniu ludzi?
Czy z przyjemnością spędzasz czas ze swoimi przyjaciółmi?
Czy jest prawdą, że czujesz się swobodnie, kiedy musisz wygłaszać mowę przed dużym audytorium?
Czy często spóźniasz się na spotkania lub na lekcje?
Czy jest prawdą, że masz dużo przyjaciół?
Czy często jesteś w centrum uwagi swoich przyjaciół?
Czy często zmuszasz się do rozmowy z mało znaną osobą?
Czy jest prawdą, że źle się czujesz w dużej grupie swoich przyjaciół?
Opracowanie rezultatów
Zdolności komunikacyjne: odpowiedzi „tak” na pytania: 1, 5, 9, 13, 17, 21, 25, 29, 33, 37 i odpowiedzi „nie” na pytania: 3, 7, 11, 15, 19, 23, 27, 31, 35, 39.
Zdolności organizacyjne: odpowiedzi „tak” na pytania 2, 6, 10, 14, 18, 22, 26, 30, 34, 38 i odpowiedzi „nie” na pytania: 4, 8, 12, 16, 20, 24, 28, 32, 36, 40.
Procent odpowiedzi zgodnych z powyższym wykazem wskazuje na stopień zdolności.
Skala ocen zdolności komunikacyjnych:
10%–45 % – bardzo niski
46%–55% – niski
56%–65% – średni
66%–75% – wysoki
76%–100% – bardzo wysoki
Skala ocen skłonności organizacyjnych:
20%–55% – bardzo niski
56%–65% – niski
66%–70% – średni
71%–80% – wysoki
81%–100% – bardzo wysoki
"Najlepszy lider to taki, którego istnienia ludzie prawie nie są świadomi. Gdy zaś taki lider osiąga swój cel, jego ludzie mówią “zrobiliśmy to sami”.
Poniższy test to kwestionariusz autopercepcji wg Anni Townend . W teście znajduje się 80 krótkich pytań – na każde odpowiedź bliżej prawdy o Tobie – TAK lub NIE. Całość zajmuje nie więcej niż 10 minut. Następnie przejdź do klucza odpowiedzi i wyników.
1. Mam zwyczaj sadzić, że inni są lepsi ode mnie.
TAK NIE
2. Często jestem podejrzliwy w stosunku do motywów działań innych ludzi.
TAK NIE
3. Zwykle wolę, by inni podejmowali za mnie decyzje.
TAK NIE
4. Często czuję gniew w stosunku do innych.
TAK NIE
5. Zwykle pozwalam innym przejąć odpowiedzialność za mnie.
TAK NIE
6. Mam zwykle dobre samopoczucie.
TAK NIE
7. Często jest mi trudno zbliżyć się do ludzi.
TAK NIE
8. Mam zwyczaj nie dowierzać innym ludziom.
TAK NIE
9. Zwykle zachowuję swoje myśli dla siebie.
TAK NIE
10.Wolę, kiedy inni przejmują ster, a ja mogę iść za nimi.
TAK NIE
11.Zwykle otwarcie wyrażam swoje uczucia w stosunku do innych.
TAK NIE
12.Często myślę, że nie otrzymam tego, czego chce.
TAK NIE
13.Często sadzę, że inni chcą ode mnie coś dostać, kiedy mi dziękują.
TAK NIE
14.Często czuję się przygnębiony.
TAK NIE
15.Gdy proszę o coś, zwykle nie pozostawiam innym żadnego wyboru.
TAK NIE
16.Zwykle zamiast prosić, wydaję innym polecenia.
TAK NIE
17.Mam zwyczaj obwiniać innych, gdy coś się nie udaje.
TAK NIE
18.Gdy podejmuję decyzje dotyczące innych, zwykle pytam ich o zdanie.
TAK NIE
19.Mam zwyczaj do zaniżania swojej wartości.
TAK NIE
20.Często nie wiem, czego chcę, gdy ktoś mnie o to pyta.
TAK NIE
21.Zwykle jestem ostrożny, gdy mówię innym o sobie.
TAK NIE
22.Zwykle słucham opinii innych i biorę je pod uwagę.
TAK NIE
23.Zazwyczaj lubię wykonywać swoją prace.
TAK NIE
24.Zwykle rozwiązuję sytuacje konfliktowe otwarcie i bezpośrednio.
TAK NIE
25.Rzadko mówię „nie”, gdy ktoś mnie o coś prosi.
TAK NIE
26.Mam zwyczaj reagować w sposób sarkastyczny.
TAK NIE
27.Mam trudności w zlecaniu prac innym.
TAK NIE
28.Zwykle znajduję konstruktywne rozwiązania problemów.
TAK NIE
29.Gdy odmawiam spełnienia prośby, zazwyczaj czuję się winny.
TAK NIE
30.Zwykle martwię się tym, co sadzą o mnie inni.
TAK NIE
31.Zwykle unikam przejęcia odpowiedzialności.
TAK NIE
32.Zwykle uznaję innych za ważniejszych od siebie.
TAK NIE
33.Często czuję się krytykowany.
TAK NIE
34.Często sadzę, że jestem jedyną osobą, która potrafi dobrze wykonać
określoną pracę
TAK NIE
35.Sytuacje konfliktowe zwykle rozwiązuję okrężnymi drogami.
TAK NIE
36.Zwykle lubię wymieniać poglądy z innymi osobami.
TAK NIE
37.Rzadko chwalę innych.
TAK NIE
38.Przeważnie trudno jest mi uporać się z moimi problemami.
TAK NIE
39.Ludzie rzadko ustosunkowują się do mojego zachowania
TAK NIE
40.Z reguły doceniam pracę innych.
TAK NIE
41.Ludzie często wyrażają uznanie za to, co robię.
TAK NIE
42.Zdarza mi się być niekonsekwentnym w tym, co mówię ludziom.
TAK NIE
43.Zbyt często krytykuję innych.
TAK NIE
44.Łatwo mnie zranić.
TAK NIE
45.Zwykle pozwalam innym podejmować decyzje za mnie.
TAK NIE
46.Często jestem wrogo nastawiony do ludzi.
TAK NIE
47.Często tracę cierpliwość w stosunku do innych.
TAK NIE
48.Zwykle lubię angażować się w nowe zadania.
TAK NIE
49.Zazwyczaj biorę pod uwagę potrzeby i pragnienia innych.
TAK NIE
50.Mam zwyczaj unikać kontaktu wzrokowego.
TAK NIE
51.Często żywię urazę w stosunku do innych.
TAK NIE
52.Rzadko proszę o to, czego pragnę.
TAK NIE
53.Zwykle uznaję, że nie otrzymam tego, czego chcę.
TAK NIE
54.Często czuję się samotny.
TAK NIE
55.Często stwierdzam, że zawiodłem się na innych.
TAK NIE
56.Przeważnie zadaję pytanie, jeśli chcę zebrać informacje.
TAK NIE
57.Swoje założenia zwykle konfrontuję z ludźmi, których one dotyczą.
TAK NIE
58.Staram się nie obrażać innych.
TAK NIE
59.Często wyobrażam sobie, jak odpłacam innym za wyrządzone „krzywdy”.
TAK NIE
60.Zwykle mówię wprost to, co myślę.
TAK NIE
61.Zwykle mówię „przepraszam”, gdy popełniłem błąd.
TAK NIE
62.Bez trudu akceptuję fakt, że ludzie czasami mówią mi „nie”
TAK NIE
63.Mam skłonność do wyciągania pochopnych wniosków.
TAK NIE
64.Rzadko mówię innym o swoich prawdziwych uczuciach i myślach.
TAK NIE
65.Zwykle podporządkowuję się pragnieniom innych ludzi.
TAK NIE
66.Zazwyczaj czuję się gorszy od innych.
TAK NIE
67.Często zdarza mi się utracić motywację do pracy.
TAK NIE
68.Często wypełnia mnie zwątpienie we wszystko.
TAK NIE
69.Mam skłonność do ignorowania potrzeb i pragnień innych.
TAK NIE
70.Przeważnie szanuję innych ludzi niezależnie od ich poglądów.
TAK NIE
71.Chętnie przyjmuję na siebie odpowiedzialność.
TAK NIE
72.Często lekceważę pomysły innych ludzi.
TAK NIE
73.Zwykle obawiam się, że mogę kogoś wyprowadzić z równowagi.
TAK NIE
74.Stale potrzebuję akceptacji ze strony otoczenia.
TAK NIE
75.Zwykle gorliwie wyszukuję słabe punkty w teoriach innych ludzi.
TAK NIE
76.Często myślę w negatywny sposób o sobie oraz innych.
TAK NIE
77.Zazwyczaj uważam, że jestem równy innym.
TAK NIE
78.Często sadzę, że ludzie nie będą mnie lubić.
TAK NIE
79.Otoczenie często mnie wykorzystuje.
TAK NIE
80.Zwykle zakładam, że inni nie będą ze mną dobrze żyć.
TAK NIE
WYNIKI
Przejdź do tabeli wyników i zakreśl w tabeli krzyżykami wszystkie numery, w których Twoja odpowiedz była pozytywna, czyli TAK; ignorując te, na które odpowiedziałeś NIE. Za każdą odpowiedz pozytywną dostajesz jeden punkt. Podsumuj wyniki w pionowych kolumnach i wpisz je na dole tabeli. Przejdź do części Interpretacja wyników.
Interpretacja wyników
W której kolumnie zebrałeś największą ilość TAK? Pamiętaj, że te wyniki mogą być do siebie podobne, przeczytaj wówczas wszystkie typy postaw do Ciebie odnoszących się.
Od 14 do 20 punktów
Ten wynik mówi o Twoim dominującym sposobie myślenia i odbieraniu samego siebie oraz innych ludzi, a także o Twoich stałych zachowaniach w stosunku do nich. Jesteś często taka postawą człowieka (w zależności od natężenia ilości punktów).
Od 7 do 13 punktów
Wynik świadczący o tym, że tak właśnie często myślisz o sobie oraz o innych i zachowujesz się w określony sposób. Jesteś nieco „w i poza” ta postawą (w zależności od natężenia ilości punktów).
Od 0 do 6 punktów
Wynik sugeruje, że rzadko tak myślisz o sobie oraz innych; rzadko tak się zachowujesz. To nie jest Twoja postawa (w zależności od natężenia ilości punktów).
POSTAWY OSOBOWE
Cechy charakterystyczne dla POSTAWY ULEGŁEJ, BIERNEJ. Niestety nieco negatywnej w swoim zachowaniu w stosunku do siebie i otoczenia. prawdopodobnie posiadasz niektóre z poniższych cech:
· brak pewności siebie i niska samoocena
· brak szacunku do samego siebie
· poniżanie samego siebie
· negatywne uczucia i myśli na temat własnej osoby
· poczucie niższości w stosunku do innych
· przekazywanie innym kontroli nad sytuacja i otoczeniem, poczucie winy
· brak motywacji
Cechy charakterystyczne dla POSTAWY MANIPULUJĄCEJ Jeśli Twój najwyższy wynik (lub jeden z najwyższych wyników) znajduje się w kolumnie zachowań manipulujących, wówczas mona Ci przypisać pewne z poniższych cech:
· brak pewności siebie i niska samoocena
· brak szacunku do siebie oraz innych ludzi
· podejrzliwość i niedowierzanie w stosunku do motywów działań otoczenia
· negatywne myśli i uczucia na temat innych osób oraz własnego „ja”
· duża ostrożność w stosunku do innych
· nieuczciwość i brak szczerości
· zniekształcanie znaczeń cudzych wypowiedzi
· podawanie w wątpliwość poczucia godności innych ludzi
· depresja i brak motywacji
Cechy charakterystyczne dla POSTAWY AGRESYWNEJ Jeśli Twój najwyższy wynik (lub jeden z najwyższych) znalazł się w kolumnie zachowań agresywnych wróć do tekstu na blogu lub spójrz niżej, wówczas posiadasz niektóre z poniższych cech:
· brak pewności siebie i niska samoocena
· brak szacunku dla innych
· lekceważenie innych
· poczucie wyższości
· chęć kontrolowania otoczenia i sytuacji
· brak zainteresowania cudzymi uczuciami i myślami
"Nic tak definitywnie nie udowadnia umiejętności w zakresie zarządzania innymi, jak to, w jaki sposób na co dzień ktoś kieruje sobą."
Celem tego kwestionariusza jest określenie optymalnych ról, jakie w zespole może spełniać osoba, która go wypełni. W każdej z siedmiu sekcji, zawierającej po osiem pytań, trzeba przydzielić dokładnie 10 punktów do zdań, które uważacie, że najlepiej opisują Wasze zachowanie w pracy zespołowej. Punkty mogą być przydzielone do kilku zdań, w skrajnych przypadkach, można je przypisać do jednego zdania, bądź do wszystkich. Na zakończenie należy wpisać wyniki do tabelki znajdującej się po kwestionariuszu.
1. Co mogę wnieść do zespołu?
a. Wydaje mi się, że jestem w stanie szybko dostrzec i wykorzystać nowe możliwości.
b. Mogę dobrze współpracować z bardzo różnymi ludźmi.
c. Generowanie pomysłów jest moją wrodzoną zaletą.
d. Jestem w stanie rozpoznać i pomóc w udziale ludziom, którzy, jak mi się wydaje, są w stanie wnieść coś wartościowego do realizacji celów grupy.
e. Dzięki osobistej efektywności jestem w stanie dobrze realizować ustalone zadania.
f. Jestem gotów pogodzić się z niepopularnością, jeżeli w efekcie doprowadzi do korzystnych rezultatów.
g. Z reguły jestem w stanie wyczuć, co jest, a co nie jest realistyczne i wykonalne.
h. Jestem w stanie podać racjonalne argumenty za różnymi alternatywami działania, bez uprzedzeń lub nieprzychylnego nastawienia do nich.
2. Jeżeli mam jakąś wadę pracy zespołowej, to prawdopodobnie byłoby nią to, że:
a. Nie czuję się dobrze, o ile spotkania nie są dobrze ustrukturalizowane, kontrolowane i w ogóle dobrze prowadzone.
b. Mam skłonność do bycia zbyt tolerancyjnym w stosunku do osób, które mają interesujący punkt widzenia, a który nie był wystarczająco przedyskutowany.
c. Mam skłonność do mówienia zbyt dużo, gdy grupa zajmuje się nowymi pomysłami.
d. Mój obiektywizm sprawia, że jest mi trudno być równie entuzjastycznym(ą) jak koledzy.
e. Czasami jestem postrzegany jako gwałtowny(a) i autorytarny(a), jeżeli zachodzi konieczność zrobienia czegoś naprawdę.
f. Trudno mi grać rolę przywódcy — może dlatego, że jestem nadmiernie wrażliwy(a) na atmosferę w zespole.
g. Czasami miewam skłonność do zbyt głębokiego zastanawiania się nad przychodzącymi mi do głowy pomysłami, tak, że tracę kontakt, z tym, co się dzieje w grupie.
h. Moi współpracownicy postrzegają mnie jako nadmiernie zamartwiającego się szczegółami i możliwością, że coś pójdzie źle.
3. Kiedy współpracuję z innymi?
a. Mam skłonność do wpływania na innych ludzi bez używania nacisku.
b. Moja czujność zapobiega popełnieniu niechlujnych błędów i zaniedbań.
c. Jestem gotów naciskać na przejście do konkretów w celu upewnienia się, że spotkanie nie marnuje czasu uczestników lub nie zbacza z celu.
d. Można liczyć na to, że wniosę oryginalny pomysł / punkt widzenia.
e. Zawsze jestem gotów, w imię wspólnego dobra, poprzeć dobrą sugestię.
f. Lubię zapoznawać się z najnowszymi pomysłami oraz koncepcjami.
g. Wydaje mi się, że moja zdolność oceny może pomagać w podejmowaniu właściwych decyzji.
h. Można na łunie polegać, że konieczna do wykonania praca zostanie zorganizowana.
4. Moją charakterystyczną cechą w pracy grupowej jest:
a. Jestem bardzo zainteresowany lepszym poznaniem współpracowników.
b. Nie obawiam się zakwestionować poglądów innych uczestników, ani posiadać inne poglądy niż cała reszta.
c. Z reguły jestem w stanie znaleźć argumentację, która obali nierozsądną propozycję.
d. Wydaje mi się, że mam talent do przekształcania planu w rzeczywiste działania.
e. Mam skłonność do występowania z czymś niespodziewanym i unikania oczywistych rozwiązań.
f. Do każdego mojego działania wnoszę perfekcjonizm.
g. Jestem gotów wykorzystać również kontakty spoza grupy.
h. Nawet, jeśli interesuje mnie wiele aspektów sprawy, nie mam problemów z podjęciem decyzji, co do wyboru rozwiązania.
5. Osiągam satysfakcję z pracy, gdyż:
a. Lubię analizować sytuacje i rozważać wszystkie możliwe rozwiązania.
b. Jestem zainteresowany(a) znajdywaniem praktycznych rozwiązań problemów.
c. Lubię mieć przekonanie, że sprzyjam kształtowaniu dobrych kontaktów międzyludzkich w pracy.
d. Mogę mieć silny wpływ na decyzje.
e. Mam szansę spotykać się z ludźmi, którzy mają coś nowego do zaoferowania.
f. Jestem w stanie sprawić, aby ludzie zgodzili się na konieczny kierunek działania.
g. Czuję się w swoim żywiole, gdy mogę poświęcić zadaniu całą swoją uwagę.
h. Lubię obszar, który wytęża moją wyobraźnię.
6. Jeśli nagle okazuje się, że muszę wykonać trudne zadanie, w krótkim czasie, wspólnie z nieznanymi
ludźmi:
a. Mam ochotę zaszyć się w kącie, aby wymyślić sposób wyjścia z impasu.
b. Był(a)bym gotów współpracować z osobą, która wykazywałaby najbardziej pozytywne nastawienie.
c. Znalazł(a)bym sposób na zredukowanie rozmiaru zadania, poprze ustalenie, co mogłyby zrobić poszczególne osoby.
d. Moje poczucie obowiązkowości pomogłoby w zapewnieniu, że działamy terminowo.
e. Wydaje mi się, że zachował(a)bym opanowanie i możliwość trzeźwego myślenia.
f. Pomimo presji zachował(a)bym stałość celu.
g. Był(a)bym gotów (gotowa) przejąć prowadzenie, widząc, że grupa nie czyni postępów.
h. Rozpocząłbym dyskusję, licząc na wywołanie opinii innych i rozpoczęcie działania.
7. Jeżeli chodzi o problemy, z jakimi spotykam się podczas pracy w grupie:
a. Jestem skłonny(a) okazywać zniecierpliwienie w stosunku do tych, którzy hamują postęp prac.
b. Inni mogą krytykować mnie za bycie zbyt analitycznym i niewystarczająco intuicyjnym.
c. Moje pragnienie, aby praca została staranie wykonana, może wstrzymywać pójście do przodu.
d. Dość łatwo zaczynam się nudzić i potrzebuję, aby w zespole byli interesujący uczestnicy, którzy są w stanie wykrzesać ze mnie zainteresowanie.
e. Trudno mi rozpocząć pracę, o ile cel nie jest jasny.
f. Czasami miewam kłopoty z wyjaśnieniem złożonych zagadnień, które chcę przekazać.
g. Świadomie wymagam od innych rzeczy, których sam nie był(a)bym w stanie wykonać.
h. Waham się, gdy należałoby przeforsować mój punkt widzenia, gdy mam do czynienia z jawną opozycją.
Najwyższy wynik w określonej roli świadczy o najczęściej przyjmowanej konstruktywnej roli grupowej.
Następny w kolejności dotyczy roli, którą się przyjmuje, jeśli z jakichś powodów istnieje mniejsze
zapotrzebowanie na tę najbardziej preferowaną (np. jest rola ta zajęta jest już przez innego członka
zespołu). Dwa najniższe wyniki dotyczą obszarów, jakie należałoby rozwijać. Być może jednak efektywniej
poszukać współpracowników, którzy mogliby w grupie stanowić dla nas najlepsze dopełnienie.
"Charakter człowieka poznaje się dopiero wtedy, gdy staje się on przełożonym."
ORG Organizator
- Zamienia koncepcje i plany na praktyczne działanie i realizuje ustalone plany w sposób systematyczny i
efektywny. Dzięki niemu następuje praktyczne wdrożenie projektów i planów rozwiązań. Pragnie
konkretów, nie lub zmienności planów.
Cechy: Zrównoważony, zdyscyplinowany.
NL Naturalny lider (koordynator)
— sprawuje pieczę i kontrolę nad sposobem, w jaki grupa stara się osiągnąć cele. Potrafi efektywnie
wykorzystać zasoby zespołu; rozpoznaje, gdzie tkwią zalety, a gdzie słabości grupy; potrafi wykorzystać
potencjał indywidualny każdego pracownika. Charakteryzuje go raczej zdrowy rozsądek niż rozważania
intelektualne, w kierowaniu nie jest agresywny.
Cechy: Zrównoważony, dominujący ekstrawertyk.
DES Despota (człowiek akcji)
— kształtuje sposób, w jaki wykorzystany zostanie wysiłek grupy; kieruje swoją uwagę na ustalanie celów
i priorytetów; pragnie wywierać wpływ na kształt lub wzorzec decyzji grupowej i na wynik aktywności
grupowej. Chce szybko widzieć rezultaty. Rywalizuje i bywa arogancki, ale dzięki niemu „coś się
rzeczywiście dzieje”.
Cechy: Niespokojny, dominujący, ekstrawertyk, impulsywny, łatwo się irytuje.
KRE Kreator (człowiek idei)
— wysuwa nowe pomysły i strategie ze szczególnym uwzględnieniem najistotniejszych problemów i
próbuje „przedzierać się” ze swoją wizją przez grupowe podejście do problemu na zasadzie konfrontacji.
Może gubić szczegóły i robić błędy, a także krytykować pomysły innych. Im większy problem, tym
większe wyzwanie, żeby go rozwiązać. Uważa, że wszystkie dobre pomysły z początku dziwnie
wyglądają. Roztacza wokół siebie aurę „geniusza”.
Cechy: Dominujący, inteligentny, introwertyk.
POSZ Poszukiwacz (człowiek od kontaktów)
— szuka środków do realizacji zadań. Bada, analizuje i przytacza informacje na temat pomysłów, stanu
wiedzy i działań na zewnątrz grupy; nawiązuje kontakty zewnętrzne, które mogą być użyteczne dla
zespołu; potrafi przewidzieć niezbędne negocjacje. Popiera innowacje i jest dobrym improwizatorem.
Cechy: Zrównoważony, dominujący, ekstrawertyk.
AN Analityk (sędzia)
— analizuje problem, ocenia pomysły i sugestie, dzięki czemu grupa startuje z lepiej przygotowanej
pozycji do podjęcia wyważonej decyzji. Jest najbardziej obiektywny, bezstronny i niezaangażowany
emocjonalnie, lubi mieć czas do namysłu. Brak mu entuzjazmu, ale jego spokój pozwala na podjęcie
wyważonych decyzji.
Cechy: Inteligentny, zrównoważony, introwertyk.
GG Gracz Grupowy (człowiek grupy)
— wspiera członków grupy, podbudowuje morale grupy, jeśli są jakieś niedociągnięcia i braki. Potrafi
zapobiegać konfliktom, kształtuje „ducha” zespołu. Może jego wkład nie jest zbyt wyraźny, ale
nieoceniona jest jego lojalność i oddanie wobec grupy, nie lubi konfliktów.
Cechy: Ekstrawertyk, zrównoważony, niskie pragnienie dominacji i rywalizacji, zdolność empatii.
PER Perfekcjonista
— nastawiony na konkretny efekt — na zakończenie zadania w określonym czasie i zapewnienie mu jak
najwyższego standardu wykonania. Może być trudny w kontaktach, ponieważ jest wrogiem przypadku i
grzęźnie w szczegółach, które nie są najistotniejsze dla ukończenia zadania. Zawsze świadomy celu.
Cechy: Niespokojny, zdyscyplinowany, introwertyk
"Sztuka życia polega mniej na eliminowaniu naszych problemów, a bardziej na rozwijaniu się dzięki nim."
"Lider to ktoś, kto czuje się odpowiedzialny za znajdowanie potencjału w ludziach i procesach."
Sprawdź, czy je posiadasz
Inteligencja nie jest wyłącznie kwestią wyniku w teście IQ. Obejmuje również umiejętności interpersonalne, zdolność do szybkiego adaptowania się do zmieniających się okoliczności oraz doświadczenie. Te elementy mogą przyczynić się do wzrostu poziomu inteligencji, w tym inteligencji emocjonalnej, z upływem czasu. Jakie właściwości łączą inteligentne osoby?
Nie ulega wątpliwości, że osoby uznawane za inteligentne łączą pewne typy zachowań oraz elementy wspólne. Nie każdy, kto może pochwalić się wysokim IQ, ma je wszystkie, jednak w wielu przypadkach wymienione przymioty okazują się cenną wskazówką. Warto zapoznać się z poniższą listą i sprawdzić, jakie są cechy inteligentnych osób.
Oto 13 cech inteligentnych ludzi
1. Są skoncentrowani na tym, co robią
Badaia pokazują, że ludzie z wysokim poziomem inteligencji mają skłonność do skupiania się na najważniejszych informacjach i odrzucania mniej istotnych szczegółów. Dzięki temu nawet pracując w bardzo trudnych warunkach, w hałasie i przy wielu rozpraszających bodźcach, potrafią całkowicie skoncentrować się na zadaniu. Taka umiejętność jest niezwykle przydatna nie tylko na co dzień, ale również w wielu zawodach wymagających zachowania trzeźwego umysłu nawet w stresujących sytuacjach.
2. Uwielbiają pracować w nocy
Z wielu badań wynika, że im wyższy poziom inteligencji ma dana osoba, tym większą przejawia skłonność do późnego kładzenia się spać. Częściowo może wynikać to z panującej w nocy ciszy i zmniejszonej ilości bodźców, które sprzyjają zwiększonej koncentracji oraz kreatywności. Z tego powodu inteligentni ludzie chętnie pracują po zmroku, ponieważ najlepsze pomysły przychodzą im na myśl właśnie wtedy. Jednocześnie skłonność ta często idzie w parze z utrudnionym wstawaniem o bardzo wczesnych porach zarówno w weekendy, jak i w ciągu tygodnia.
3. Szybko się adaptują
Inteligentny człowiek szybko adaptuje się do warunków, w których się znajdzie — cecha ta często jest porównywana do właściwości kameleona. Taka osoba potrafi trafnie ocenić sytuację i dostosować swoje zachowanie do środowiska, w jakim się znajduje. Nie należy jednak mylić umiejętności adaptacyjnych z szybkim zmienianiem swojego zdania pod wpływem innych osób. Mowa tu o wysokiej inteligencji emocjonalnej, która opiera się na zdolności do odczuwania nastroju panującego w grupie oraz szybkiej ocenie jej charakterystyki.
4. Zdają sobie sprawę z własnej niewiedzy
Jeden z najsłynniejszych cytatów Sokratesa brzmi: "Wiem, że nic nie wiem" — od tysięcy lat te słowa uchodzą za krótką i trafną charakterystykę prawdziwej mądrości. Z pewnością każdy zna choć jedną osobę, która wyróżnia się nadprzeciętną intuicją, inteligencją oraz ma ogromną wiedzę, ale jednocześnie jest bardzo skromna, a czasem wręcz wątpi w swoje możliwości. Właśnie owa skromność i pokora są cechami charakterystycznymi osób o wysokiej inteligencji, które zdają sobie sprawę z własnej niedoskonałości.
5. Ciekawość rzeczy to ich codzienność
Kolejna cecha inteligentnych osób to ich ogromna ciekawość rzeczy, która nie słabnie w żadnej sytuacji. Albert Einstein stwierdził niegdyś: "Nie mam żadnego wybitnego talentu, po prostu cały czas jestem ciekawy". Naukowcy zajmujący się badaniami nad inteligencją potwierdzają, że wielu mądrych ludzi cechuje wielka ciekawość bliska tej, jaką przejawiają dzieci dopiero poznające świat. W dzisiejszych czasach może przejawiać się to na różne sposoby: od zainteresowania rozmaitymi dziedzinami na co dzień po skłonność do częstego zgłębiania nowych zagadnień przy okazji rozmaitych sytuacji.
6. Mają otwarte umysły
Mądrzy ludzie nie zamykają się na określone idee, lecz wciąż mierzą się z nowymi. Nie odrzucają tych, które nie pasują do ich dotychczasowych doświadczeń i są dla nich w jakiś sposób niewygodne. Choć często pozostają wierni swoim przekonaniom, to można mieć pewność, że zawsze z chęcią wysłuchają innego punktu widzenia w rozmaitych kwestiach — naukowych, światopoglądowych, a nawet bardzo przyziemnych. Otwartość to cecha ludzi, którzy uzyskują najwyższe wyniki w testach na inteligencję.
7. Lubią swoje własne towarzystwo
Inteligentni ludzie to w wielu przypadkach wielcy indywidualiści. Zazwyczaj są oni introwertykami, którzy preferują własne towarzystwo oraz odpoczynek w błogiej samotności. Ta metoda pozwala im na regenerację i zagłębienie się we własnych myślach. Nie oznacza to, że w każdej sytuacji są samotnikami — inteligentne osoby zazwyczaj bardzo cenią sobie bliskie kontakty z innymi i wielką wagę przykładają do przyjaźni oraz związków. Kilka dni samotności nie jest jednak dla nich żadnym problemem, ponieważ zawsze są w stanie znakomicie spożytkować ten czas.
8. Mają dużą samokontrolę
Naukowcy odkryli związek między zdolnością do samokontroli a wysokim poziomem inteligencji. Wg badań osoby z wyższym IQ podejmują bardziej rozsądne decyzje związane ze sferą finansową czy uczuciową. Przykładowo, są gotowe dłużej poczekać na gratyfikację finansową, o ile ma ona być ona znacznie trwalsza. Co więcej, samokontrola odnosi się również do swoich zachowań, mimiki oraz okazywania emocji w różnych sytuacjach.
9. Mają poczucie humoru i dystans do siebie
Duże poczucie humoru to znana cecha ludzi inteligentnych. Zdarza się, że jest ono nierozumiane przez część społeczeństwa ze względu na dwuznaczności, zabawny słowne, nawiązania do literatury, filmu lub tekstów kultury, których nieznajomość powoduje niezrozumienie dowcipu. Powiązana z tym cecha inteligentnych osób to skłonność do ironizowania, która nie zawsze ma złośliwy wydźwięk, jednak niewątpliwie wymaga intuicji.
10. Są wrażliwi i empatyczni
Empatia, czyli umiejętność wczuwania się w cudze emocje, to ważna cecha ludzi inteligentnych. Pozwala ona na zrozumienie wielu sytuacji oraz spojrzenie na wiele kwestii od zupełnie nowej strony. Dzięki temu możliwe jest wypracowanie nowych, kreatywnych rozwiązań czy kompromisów. Ta istotna cecha niewątpliwie wiąże się także ze skłonnością do otwartości oraz poszerzania swoich horyzontów na co dzień.
11. Rozumieją więcej niż inni
Badacze przekonują, że inteligentni ludzie potrafią zauważyć związki między rzeczami, które wydają się ich nie mieć. Może to odnosić się zarówno do kwestii światopoglądowych, jak i interpersonalnych, a cecha ta wspierana jest przez empatię oraz zdolność do bacznej obserwacji związków przyczynowo-skutkowych zachodzących w otoczeniu. Świadczy to o ich wielkiej kreatywności oraz umiejętności poszerzania swoich możliwości.
12. Mają skłonność do prokrastynacji
Choć może się to wydawać zaskakujące — prokrastynacja to wcale nie cecha osób leniwych, lecz tych najmądrzejszych. Odkładanie wypełniania zadań najdłużej jak się da oraz umiejętne określanie priorytetów rozmaitych zadań to z pewnością elementy znane niejednej osobie. Jak się okazuje, ma to swoje zalety. Na przykład Steve Jobs przesuwał pewne sprawy na później, bo uznawał, że wielkie rzeczy muszą dojrzeć, a w tym czasie można zająć się tymi mniej ważnymi.
13. Szukają odpowiedzi na wielkie pytania
Nie ulega wątpliwości, że oprócz dużych zdolności okazywanych na co dzień w pracy bądź w grupie znajomych, wielkie umysły zajmują również znacznie większe kwestie. W ich umysłach codziennie może pojawiać się refleksja o miejscu człowieka na świecie czy sensie jego egzystencji. Z tego powodu ludzie inteligentni czasem sprawiają wrażenie zasępionych, oderwanych od rzeczywistości oraz pogrążonych w świecie wyobraźni.