Een film met aangepaste muziek, brengt u in de sfeer en de dagen dat we samen volop aan het werken waren voor de tentoonstelling. Juliette Leenaers bracht een bezoek aan haar tentoonstelling van Jos Damien. Dit konden wij niet anders dan documenteren. In eerste instantie is dit een ode aan Juliette maar ook aan onze Hasseltse kunstenaar en zijn prachtige werk. Neem rustig even 19 minuten tijd en ontdek wat of wie Jos en zijn tentoonstelling zo speciaal maakt.
De foto's en film op deze pagina mogen gebruikt worden mist vermelding van onze heemkundige kring en Juliette Leenaers.
De brochure en webpagina is onder het impuls en de volle inzet van Kris Leenaers tot stand gekomen, hij wist dat ik het petekind was van Madeleine Damien, en raadde mij daarom aan wat herinneringen op te halen, ze te noteren en het foto-archief eens uit te pluizen. Het overige zou hij voor zijn rekening nemen. Alles wat dus in dit boekje en op deze webpagina opgetekend is, heb ik door de nauwe verwantschap van het meterschap, door Jos Damien, zijn echtgenote en mijn meter zelf vernomen en meegemaakt.
De brochure op aanvraag: Kris.leenaers@telenet.be Getekend Juliette Leenaers.
Een van de werkdozen van Jos Damien, die hij trouw meenam op vakantie om schetsen te maken.
Deze getuigenis van Juliette Leenaers werd verwerkt in een boekje in 2010. Samen met Juliette bracht ik vele woensdagen door in haar woonhuis te Kuringen, niet enkel om de schilderijen van Jos Damien en zijn vader de beschrijven, maar om de leven van Jos de documenteren. Ik ben Juliette dan ook zeer dankbaar dat ik dit mocht komen doen. We hebben veel gelachen maar soms ook een stil gestaan met tragische gebeurtenissen in het leven van Jos Damien en zijn familie. Waarom dat Juliette zoveel wist kan je ontdekken op deze pagina.
Juliette Leenaers overleed op 20 maart 2013 te Hasselt.
Spijtig genoeg zijn veel bezittingen zoals, familiealbums, schetsboeken, werkmateriaal van Jos en zijn vader alsook persoonlijke spullen die Juliette jaren koesterden van de familie verdwenen. Gelukkig hadden wij van haar, alle boeken en schilderijen mogen digitaliseren en hiermee de toelating om het verhaal en deze documenten te gebruiken.
Heemkunde en documentairecentrum ' de graef' Hasselt Kuringen.
Leenaers Kris.
Jos Damien tijdens zijn Jeugdjaren, geschilderd door zijn vader Franz.
Medestichter van “Ars-Proba” Hasselt
Bezig aan zijn laatste werk 12 april 1973
Onze heemkundige kring heeft met deze opzoekingen hulp geboden aan Marie Wauters, voor de masterproef voorgelegd aan de Faculteit Letteren en Wijsbegeerte,Vakgroep Kunst-, Muziek- en Theaterwetenschappen, voor het verkrijgen van de graad van Master. Zij maakt telkens, zoals het hoort een verwijzing naar het naslagwerk van Juliette en mij. Een voorbeeld zoals het hoort te zijn. Haar Promotor: Prof. dr. Marjan Sterckx.
François Joseph Adrien Damien (Franz) werd geboren op 14 september 1839 te Roucourt (provincie Hengouwen).
Franz kwam ter wereld als zoon van Louis Joseph Damien, een boomkweker; de vader verlangde dat de twee zonen het bedrijfje verder zouden zetten. Maar als natuurtalent zat het tekenen François Damien in het bloed, en elk vrij ogenblik benutte Franz om wat hij om zich heen zag op papier weer te geven. Op zijn 16de maakte hij een pentekening naar een ets van Antoon Van Dyck; “Christus op het kruis.” Zo mooi en zo perfect dat M. Hendrickx kunstkenner bij uitstek, er werkelijk verstomd van stond, omdat deze begaafde jongen zonder enige tekenopleiding zo iets presteerde. Hij zorgde ervoor onder beleid dat hij naar de academies van Doornik ging. Zo kon Franz (François) zijn droom verwezenlijken. Daar bleef hij tot 1862 onder beleid van G. Stallaert, en verwierf er de 1e prijs voor een teken- en schilderswedstrijd, georganiseerd voor alle academiën van België. Dat zelfde jaar gaat hij naar de Koninklijke Academie voor Schone kunsten te Antwerpen, steeds om zijn teken en schilderkunsten te vervolmaken. In 1865 verliet hij Antwerpen, en zoals zo vele kunstenaars ging hij een kijkje in de wereld nemen.
Hij vertrok naar Frankrijk, Italië, en zo via ook nog andere landen naar Engeland.Bij zijn terugkeer verbleef Franz Damien in de Parkabdij te Leuven, waar hij verscheidene werken maakte. Franz Damien had geen vast atelier en reisde door heel België.
Marie Thérèse Léonard, die geboren was in Noville-les-Bois op 23-12-1844. Huwt met Franz Damien op 2-08-1876 op 38-jarige leeftijd met Marie Thérèse Léonard, zij is dan 32-jaar oud. het koppel gaan eerst wonen in Sart d’ Avril, een gehucht van Noville-les-Bois. Het is pas later dat ze in Ans gaan wonen en in Hasselt terecht komen.
De zeer getalenteerde kunstenaar maakte vele mooie werken, die tot op de dag van vandaag nog te bewonderen zijn.
Zij woonden in de Rue Walthère Jamar 629 te Ans, tot aan het huwelijk van Jos Damien, in 1904. Ze zouden vanaf dan steeds bij Jos blijven inwonen : eerst in Donk en later ook in Hasselt, toen Jos Damien naar deze stad trok in 1911.
Op 16-01-1878 zal hun eerste kindje geboren worden, Maria Désirèe Joseph Damien. Spijtig genoeg na 27 dagen zal zij op 12-02-1878 overlijden in Sart d’ Avril.
Als blijvende herinnering aan haar kort bestaan maakte Franz een tekening van zijn overleden dochtertje in haar sterfbedje.
Op 23-02-1879 is Joseph François Guilain Damien geboren. Een uittreksel van de geboorte akte Sart d’ Avril, deelgemeente van Noville-les-Bois.
Van Jos Damien zijn er helaas geen schets - of schilderswerkjes. Het eerste portret van de Jonge Jos Damien zie je bovenaan op deze pagina.
Vader had het enorm druk met schilderen, Franz Damien was een zeer bescheiden man, die nooit publiciteit of winstbejag najoeg. Hij ging bij zeer rijken aan huis schilderen, en was tevreden als hij zijn gezin in alle eenvoud kon onderhouden.
Het jongentje zat moe en verveeld op zijn stoeltje te poseren voor zijn vader, en bedacht dat als hij later groot zou zijn, hij ook kunstschilder wilde worden. Tekenen en schilderen, dat wilde hij doen. Maar zeker géén portretten, want aan dat poseren had hij een grote hekel. Liever wilde hij buiten spelen en ravotten met zijn vriendjes. Franz Damien wist van de droom van zijn zoon, maar dacht dat het een kindergrill was die wel zou overwaaien. Zoonlief bleef echter pertinent beweren dat hij ook ging schilderen. De vader had heel andere ideeën over de studies van zijn kind, want hij wilde dat Jos ingenieur zou worden. De jongen hield echter voet bij stuk, tot zijn vader een besluit nam, en zijn zoon voorstelde : dat hijzelf hem les zou geven, en indien hij aanleg bleek te hebben en goed zijn best zou doen, hij naar de academie mocht als hij oud genoeg was. Zo gebeurde het dus dat, Franz Damien zijn leergierige en vlijtige zoon de beginselen van tekenen,kleuren, perspectief en alles wat erbij hoorden onderwees. En of de jongen zijn best deed. Bijgaande prent uit het tekenleerboek toont aan dat Jos Damien in 1893 op 14-jarige leeftijd de goede genen had. Franz Damien was zijn belofte getrouw, en zijn zoon mocht naar de kunstacademie in Luik.
Hij studeerde er 3 jaar, en ging vervolgens naar Antwerpen waar hij 4 jaar leerde. Daarna ging Jos naar Parijs waar hij zich nog eens 4 jaar vervolmaakt in zijn kunst ; hij heeft dan 11 jaar studie achter de rug. De leerling vond zichzelf bekwaam genoeg om zijn kunst in al zijn facetten uit te voeren, want nu kon hij alle genres aan, bloemen, personen, dieren met een voorliefde voor decoratieve composities, kwam Jos terug naar België.
Een pentekening 1893 : Jos Damien
In opdracht van de toenmalige Pastoor van Halen, mocht Jos Damien een voorontwerp maken voor het schip van de kerk de schilderen. Hier zien we het voorontwerp dat hij nadien en na de goedkeuring van het Bisdom in de Kerk van Halen mocht schilderen.
Door toedoen van de pastoor maakte hij in 1903 kennis met Maria Francisca Hubertina Thiery.
Maria Francisca Hubertina Thiery was geboren op 15 juni 1882 te Halen, als dochter van Euginius Desiderius Thiery en Josephina Vandersmissen.
Jos Damien en Maria Thiery huwden op 7 september 1904 te Halen. In die tijd werkte hij vooral aan religieuze onderwerpen.
1903
1904