Historia Gułowa
Gułów - wieś położona w województwie lubelskim, w powiecie łukowskim, w gminie Adamów. Leży na Wysoczyźnie Żelechowskiej. Przez miejscowość przepływa niewielka rzeka Grabówka. Na południe od wsi rozciąga się duży kompleks leśny - Las Gułowski.
Gułów należny do rzymsko-katolickiej parafii w Adamowie.
Na terenie miejscowości zlokalizowano sześć stanowisk archeologicznych. Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z epoki kamienia i neolitu.
W XV - XVIII w. Gułów należał do ziemi stężyckiej w województwie sandomierskim.
Po upadku powstania styczniowego została utworzona wiejska gmina Gułów z siedzibą w Adamowie, w powiecie łukowskim, w guberni siedleckiej.
W latach 1975 - 1998 miejscowość należała do województwa siedleckiego.
Pierwsze wzmianki o Gułowie pochodzą z 1437 roku. Pierwszym znanym właścicielem Gułowa był Klemens z Bielan h. Ciołek, a po nim jego syn Piotr Bieliński.
Z początkiem XVI wieku Gułów należał do Rawitów. W 1512 roku właścicielem Gułowa, Dębowicy i Woli Gułowskiej był Daniel Gniewosz Siedlecki h. Rawicz. Kolejnymi dziedzicami Gułowa byli Rusieccy.
W 1539 r. na gruntach gułowskich powstało miasto Adamów, którego założycielami byli Adam i Hieronim Rusieccy. Hieronim Rusiecki, chorąży sandomierski w 1545 roku ufundował parafię Adamów, a w 1549 r. wybudował kaplicę w Woli Gułowskiej.
W I połowie XVII w. Gułów w drodze dziedziczenia przeszedł w ręce magnackiej rodziny Krasińskich z Krasnego herbu Korwin (Ślepowron). Ostatnimi z rodu Krasińskich dziedzicami Gułowa byli: hrabia Ludwik Krasiński, magnat i przemysłowiec, a po jego śmierci - jego jedyna córka Maria Ludwika, późniejsza księżna Czartoryska, żona ks. Adama Ludwika Czartoryskiego h. Pogoń Litewska.
Podczas powstania listopadowego, 18 czerwca 1831 r., na dzień przed bitwą pod Budziskami i Łysobykami, zatrzymał się w Gułowie gen. Antoni Jankowski.
W czasie powstania styczniowego w nocy z 24 na 25 grudnia 1863 roku w gułowskim dworze stacjonował ze swoim oddziałem gen. Michał Heidenreich “Kruk”.
W okolicach Gułowa miała miejsce ostatnia bitwa kampanii wrześniowej, stoczona przez SGO "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga, znana w historii jako bitwa pod Kockiem, Serokomlą i Wolą Gułowską. W Gułowie szczególnie krwawe walki toczyły się 5 X 1939 r. w okolicy wzgórza 170. Po kapitulacji SGO “Polesie” w dniu 6 X 1939 r. w majątku w Gułowie broń składała Dywizja Kawalerii “Zaza”, Podlaska Brygada Kawalerii oraz sztab gen. Kleeberga.
W październiku 1943 roku dwór w Gułowie został spalony przez oddział GL/AL Serafima Aleksiejewa ps. “Serafin”.
Po wojnie, na mocy reformy rolnej z 1944 r., majątek ziemski został rozparcelowany, a na części jego gruntów powstała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna "Iskra". Do dnia dzisiejszego zachował się park z zabytkową aleją grabowo-wiązową, zabudowania folwarczne oraz kapliczka z wizerunkiem Matki Bożej Ostrobramskiej.
W Gułowie urodził się generał broni, pilot Roman Paszkowski. Lata dzieciństwa spędził tutaj podróżnik i autor przewodników turystycznych Aleksander Janowski.
W niedalekiej Woli Okrzejskiej urodził się wybitny pisarz, noblista, Henryk Sienkiewicz.
W Adamowie urodził się Jan Stanisław Majewski, regionalista i społecznik.
W Woli Gułowskiej znajduje się sanktuarium maryjne z cudownym obrazem NMP i klasztorem OO. Karmelitów oraz Muzeum Czynu Bojowego Kleeberczyków.