सकाळ

5:30

उठणे.

6:00

घरातून बाहेर पडणे. आंघोळ रात्री झोपण्यापूर्वीच होत असे. त्याशिवाय सकाळी इतक्या लवकर बाहेर पडणे कठीण होते.

6:30

माटुंगा रोड स्टेशनातून गाडी पकडायची

7:15

चर्चगेटला उतरून पंधरा मिनिटे चालत कॉलेजला पोहोचायचे.

7:30 - 10:00

कॉलेजमधील तासांना हजर राहायचे.

10:30

सर फिरोजशहा मेहता रोड पासून चालत जाऊन १०.३० वाजेपर्यंत बॅलार्डपिअरला ऑफिसमध्ये हजर राहायचे.

- - -

बऱ्याचदा मी सर्वांच्या आधीच ऑफिसमध्ये पोहोचायची. माझे सहकारी म्हणायचे की, मी इतरांमध्ये वक्तशीरपणा बिंबवत आहे. आमचे मुख्य अधिकारी श्री. गुप्ता यांना वाटायचे की, मी कॉलेजचे तास चुकवून लवकर ऑफिसला येऊन बसते. म्हणून ते मला म्हणत की, तू केव्हाही ऑफिसला ये, पण कॉलेजचे तास आणि अभ्यास चुकवू नकोस. पण इतके स्वैर मी कधीच वागले नाही. माझ्या सहकाऱ्यांनी मला कधीच हे जाणवू दिले नाही की मर्कंटाईल मरीन डिपार्टमेंट (एम् एम् डी) मध्ये मीच सर्वात पहिली स्त्री-कर्मचारी होते!

- - -

दुपार

1:00 - 2:00

सकाळी साडेपाचला उठून चार जाडजूड पोळ्या चहाबरोबर खाल्ल्यानंतर दुपारी जेवणाच्या वेळेत मी बहुतेक जवळपासच्या खानावळीतून काहीतरी खायला आणायची. :)

5:30

ऑफिस सुटल्यावर बॅलार्ड पिअरहून चर्चगेट स्टेशनला चालत जाऊन गाडी पकडायची.

6:00 - 6:45

चर्चगेटहून गाडी पकडून दादर पश्चिम पर्यंत लोकल ट्रेनने प्रवास

संध्याकाळ

7:00 - 8:30

लक्ष्मी टायपिंग इन्स्टिट्यूट मध्ये टायपिंग व शॉर्टहँड शिकायला जायची

9:30 - 10:30

तुळशी पाईप रोड वरून माहीम पर्यंत चालत घरी पोहोचायची. घरी एक कप चहा पिऊन लगेच शिवाजी पार्कला गुरू वसुंधरा श्रीखंडे यांच्याकडे संगीत शिकायला जायची. दिवसभराच्या धावपळीनंतर संगीत शिकणे हे मनाला फारच सुखकारक वाटायचं.

रात्र

11:00

जेवण. आमच्या शेजारच्या पंजाबी बाई मला आग्रहाने जेवायला बोलवायच्या. शिवाय आग्रहाने ग्लासभर दूध प्यायला देऊन त्यांच्या घरीच अभ्यासाला बसवायच्या. कारण आमचं घर फारच लहान होतं.

12:00 - 4:00

कॉलेजचा अभ्यास.

4:00 - 5:30

शेवटी एकदाची मस्त झोप!

- - -