Sam Valk, studente aan de studie beeldende kunst maakt voor haar performance in de Grote Kerk een kralenketting van zwart geglazuurde kralen. Sam vindt het lastig om over haar gevoelens te praten en probeert dit om te zetten in werk.

‘Het is een manier van communiceren van mij. Het is een bepaalde manier om mijn kwetsbaarheid te laten zien aan andere mensen. Ik gooi mezelf in de wereld. Ik wil mezelf beter begrijpelijk maken voor andere mensen’.

De ketting die Sam aan het maken is vertaalt haar innerlijke leed naar een fysiek object en wordt ongeveer dertig meter lang. Elke kraal staat voor haar als een dag uit de afgelopen zeven jaar. ‘Als ik iets voel moet ik iets met dat gevoel doen in mijn werk.’

Sam vindt het fijn om in haar bubbel te blijven en vindt het fijn dat haar werk haar bubbel is. Ze vindt het ook goed om uit die bubbel te komen om met verschillende aspecten van de wereld geconfronteerd te worden.

‘Ja, ik leef in een bubbel maar tegelijkertijd weer niet. Ik kom als kunstenaar op heel veel plekken waar ik me niet bij voel horen. Op de academie heb ik dat bijna nooit, het is fijn om dat even niet te hoeven voelen.’