https://sites.google.com/view/linguarium
Etymologie
God is een woord in de taal. Er bestaat een Babylonische spraakverwarring over de etymologie van god. Het ding dat wij god noemen heet bij de Germanen Gewodan, Godan of Wodan.
God kan worden afgeleid van Gewodan. Dit ontwikkelt zich tot Godan. En hieruit ontstaat God. Om het nog ingewikkelder te maken: in het Gotisch is god een onzijdig woord. Het god. Pas later is het mogelijk onder christelijke invloed mannelijk geworden.
Woensdag is wodans dag. Ze zeggen goonsdig in het ene dorp en woonsdig in het andere dorp.
Gewodan is geweten. God is het geweten.
December 2012. In einem interview mit der Zeit war Schröder gefragt worden, wie sie ihrer kleinen Tochter erklären werde, dass alle zu dem lieben Gott beten, nicht zu der Gott. Schröders gewitzte Antwort: Ganz einfach: für eins musste man sich entscheiden. Aber der Artikel hat nichts zu sagen. Man könnte auch sagen: das liebe Gott.
Het debat over de identiteit van god ontstaat steeds opnieuw. Is de god een man of een vrouw? Is de god iemand of iets? Is de god een persoon of een principe?
Hoe het ook precies zit, het is eigenlijk best handig dat we in het Nederlands onderscheid maken tussen de god, het god en god zonder lidwoord. God zonder lidwoord is een eigennaam, aanduiding van een unieke persoon. Het god duidt een principe, de enige oorzaak van alles, aan. Het verschil in aanduiding heeft een duidelijke functie: voorkomen van misverstanden. Bij gebruik van de god, in het Nederlands, is het verschil minder duidelijk dan in het Duits. Der Gott oder die Gott. Het is geen bedrog of samenzwering van theologen. Zo werkt taal gewoon.
The English word god continues the Old English god (guþ, gudis in het Gothisch, guð in Oud Noors, god in het Fries en het Nederlands, and Gott in modern Duits), dat wordt afgeleid van het Proto-Germaanse ǥuđán.
bekend als Odin in de Noorse mythologie, Wōden in Old English, Wodan or Wotan in Oud Hoog Duits and Godan in het Lombardisch. Godan werd verkort tot God over time and werd adopted/retained door de Germaanse volkeren als de naam van hun godheid, in plaats van het Latijnse woord Deus dat werd gebruikt door de Latijn sprekende christelijke kerk.
De vertaling van het woord deus van de Latijnse bijbel door het gebruik van de naam Wodan door Angelen, Saksen en Franken, en Godan door de Lombarden. In veel gevallen werden de namen Godan en Wodan samengetrokken tot God en Wod.
Het vroegste gebruik van het woord God in Germaanse geschriften wordt vaak aangehaald in de Gotische Bijbel of Wulfila-bijbel, de christelijke Bijbel zoals vertaald door Ulfilas in de Gotische taal. De woorden guda en guþ werden gebruikt voor God in de Gotische Bijbel.
Er is een parallel met het Oud-Perzische woord Khoda (God).