A: ไม่ต้องกังวลนะคะ คนที่มาปฏิบัติอาจมีอาการต่างๆได้ทั้งนั้นตามสังขารของตน 

บางคนไม่ไอเวลาใช้ชีวิตปกติ แต่มาปฏิบัติจะไอรุนแรง 

คนที่มีอาการเรอรุนแรงก็มีหลายคน 

คนที่มีลมอัดแน่นในท้องก็มีไม่น้อย 

ที่คันตามตัวก็มี คนที่ปวดหัวมากๆก็มี ต่างๆกันไป 

หรือคนที่ไม่มีอาการอะไรเลยก็มี

สิ่งเหล่านี้ไม่ถาวรค่ะ 

อาการที่เคยมีก็อาจหมดไป สิ่งที่ไม่เคยมีก็อาจมีขึ้นมาได้

แล้วแต่เหตุปัจจัย ของแต่ละคน ในแต่ละช่วงของชีวิต

🍃

นี่เป็นอาการที่เกิดได้จากหลายอย่าง หลายเหตุ หลายปัจจัย 

อาจเป็นสุขภาพกาย อาจเป็นสุขภาพใจ เช่น ความเครียด เป็นต้น

อาจเป็นอาหารที่เรากิน อาจเป็นพฤติกรรมการดื่มกินขบเคี้ยวอาหาร 

อาจเป็นการเสพการใช้สิ่งต่างๆของเรา อาจเป็นจากรูปแบบการใช้ชีวิต 

อาจเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น 

รวมทั้งเหตุจากกรรมเก่าของเราด้วย

🍃

แต่สิ่งทั้งหมดเหล่านี้  ไม่พ้นคำว่า ‘อนิจจัง’

มันจะไม่เป็นเช่นนั้นตลอดไปแน่นอน

ดังนั้น จึงบอกว่าไม่ต้องกังวลไปค่ะ มันเกิดได้ มันก็หมดไปได้

เมื่อมันเกิดขึ้น เราก็แค่ยอมรับมันตามที่มันเป็น 

โดยไม่ไปกระโตกกระตาก ไปให้ความสำคัญ 

ไปให้ความใส่ใจอะไรกับมันเป็นพิเศษ 

เพราะยังไงมันก็ต้องหมดไปเวลาใดเวลาหนึ่ง วันใดวันหนึ่ง 

จะช้าหรือเร็วเราก็ไม่ต้องไปกะเกณฑ์หรือรอคอยมัน ให้มันเป็นไปตามครรลองของมันอย่างที่มันเป็น ตามธรรมชาติของมัน

ไม่ต้องกังวล และไม่ไปกดข่มมัน 

🍃

การใส่ใจมัน ไม่ว่ารูปแบบใด ยิ่งทำให้มันมีกำลังมากขึ้น 

เพราะจิตคนเรามีกำลังมาก การพะวงถึงสิ่งใดบ่อยๆจะทำให้เรื่องเล็กกลายเป็นเรื่องใหญ่ ทำให้สิ่งที่ไม่มีตั้งแต่แรก ก็กลายเป็นมีขึ้นมา สิ่งที่เดิมเกิดขึ้นเบาๆ ก็กลายเป็นหนักหนาขึ้นมา 

เพราะเมื่อใจเราเข้าไปผสมโรงกับมัน ใจเราจะไปปรุงแต่งมัน ไปขยายความมัน 

🍃

ดังนั้นอะไรจะเกิดก็เฝ้าตามรู้อย่างผ่อนคลาย ปล่อยวาง และเท่าทัน อย่าเอาใจไปเกาะไปพัวพัน ไปมีปฏิกิริยากับมัน 

เพียงแค่รับรู้มันก็พอ รู้มันอย่างที่มันเป็นตามความจริงของมัน ซึ่งก็คือการรู้มันว่ามันไม่ได้เที่ยง ไม่ได้มีตัวตนที่แท้จริง มันเกิดขึ้นแล้วมันก็ดับไป

🍃

พึงระวังด้วยว่า แม้การอยากให้มันหายไปหมดไป ก็เป็นตัณหา เพราะยังเป็นการให้ความสำคัญกับมันอยู่นั่นเอง

อย่าให้จิตเกี่ยวเอามามันมาเป็นอารมณ์ อย่าคิด

และให้มุ่งจดจ่อที่งานของเรา คือการเฝ้าดูเวทนาไปทั่วตัวด้วยใจเป็นกลาง ด้วยใจมีอุเบกขาวางเฉยอยู่เสมอ

🍃

เวลาจิตมารับรู้ที่ศีรษะ หรือช่วงหน้าอก ก็อย่าไปฝังใจปักหมุดว่าเราจะเรอเสมอ 

อย่าไปคิดกังวลว่าจะครั้งนี้เราเรอไหม เพราะความคิด ความเชื่อทำให้เราไปผลักดันกลไกอะไรบางอย่างให้เกิดตามที่คิด ตามที่เชื่อ

ขอให้ดูมันผ่านไปเหมือนบริเวณอื่นๆ มันจะเรอหรือไม่ก็เรื่องของมัน

ถ้าจิตปล่อยวางจากมัน มันจะค่อยๆหมดความสำคัญไปจากใจเรา มันอาจเรอต่อ หรือไม่เรอต่อก็ตามแต่มันจะเป็นไป แต่ใจเราเป็นอิสระจากความเกี่ยวข้องกังวลแล้ว ใจเราสงบแล้ว มีอุเบกขาแล้ว

🍃

ส่วนอื่นๆ ที่เราพึงทำเมื่อเรากลับไปบ้าน คือ การหมั่นตรวจสอบสุขภาพของเรา และดูแลรักษาสุขภาพให้เหมาะสมตามควร

🍃🌱🌿🍂🎋🍃

18/8/63