🌷🌱🌷

 ความอยากนิพพาน หรืออยากนั่งสมาธินานๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นอกุศลค่ะ

อยู่ที่เจตนาเบื้องหลังนั้น

🌱

ถ้าอยากเพราะอกุศลในใจ  หรือมี อกุศลเจตนา  ก็จะเป็นความอยากที่เป็นฝ่ายตัณหาได้ (แต่เป็นตัณหาในฝั่งเหตุ) 

เช่น อยากไปนิพพานแค่เพราะอยากหนีปัญหารุมเร้า แค่เพราะเบื่อความโชคร้ายความทุกข์กายใจ จึงอยากไปให้พ้นๆ เพราะทรมานจึงอยากหนีเท่านั้น

เหมือนคนอยากตายๆไป จะได้ไม่ต้องทุกข์ทรมาน แบบไม่เข้าถึงความจริงของนิพพาน แค่อยากหนีความร้อนนี้เท่านั้น

หรือ ถ้าเจตนาที่อยาก เป็นเพราะเห็นว่าผู้ที่มีกำลังทางจิต ผู้ที่ปฏิบัตินานๆ ผู้ที่ถึงพระนิพพาน เป็นผู้ที่เหนือกว่าคนทั่วไป

เป็นที่ยกย่องเคารพของผู้คน 

จึงอยากได้นิพพานเพื่อเหนือกว่าคนอื่นบ้าง อยู่ที่สูงบ้าง

🌱

ถ้าขบวนการขวนขวายนิพพานตั้งอยู่บนความอยากแบบนี้ ก็ย่อมไม่ใช่ทางที่ถูก

เหล่านี้ เป็นความอยากได้สิ่งที่สูงสุด แต่จิตกลับไม่องอาจผ่องใส ไร้ปัญญาที่ถ่องแท้ถึงคุณค่าของสิ่งที่สูงสุดนั้น

เป็นความอยากของดีด้วยเจตนาอกุศล ซึ่งต่างจาก…

🌱

ความมีฉันทะในนิพพานด้วยจิตกุศลเต็มที่

ตั้งปรารถนาถึงนิพพาน ด้วยปัญญา เข้าใจในนิพพาน มีความปรารถนาถึงธรรมะ เพื่อพัฒนาตนให้พ้นวัฏฏสงสาร หน่ายในการเกิดดับ หน่ายในโลกามิส หน่ายต่อกามสุขต่างๆ 

ปรารถนาจากความวิสุทธิแห่งจิต ความพ้นจากทุกข์ของสังสารวัฏฏ์ อยากในนิพพานเพราะเข้าใจในนิพพาน ในธรรมะถ่องแท้

แบบนี้เป็นความอยากที่เป็นกุศลทั้งหมด ทั้งขบวนการ

🌱

อย่างไรก็ดี อีกแง่มุมหนึ่งที่พึงรับรู้

ความอยากต่อพระนิพพาน เป็นความปรารถนาในสิ่งสูงสุด แม้ตัวความอยาก(ที่เป็นฝั่งเหตุ)จะเป็นอกุศล แต่ตัวผล(ที่เป็นฝั่งผล) สามารถเป็นกุศลได้

🌱

เพราะ อาศัยตัณหา สามารถเป็นเหตุแห่งกุศลได้

อกุศล เป็นเหตุให้เกิดกุศลได้

🌱

เช่น เริ่มต้นด้วยความอยากที่เป็นอกุศล เช่น อยากรวยจึงทำบุญทำทานผลคือทานทำให้รวยได้จริง

แต่ผลที่ดีกว่านั้นคือ ทานทำให้จิตใจกว้างขวาง ทานละลายความตระหนี่ในใจไปด้วย

หรือ อยากเก่งสมาธิ จะได้มีฤทธิ์ มีวิชา จึงรักษาศีลให้บริสุทธิ์ 

ผลของศีลที่บริสุทธิ์ทำให้ชีวิตสูงขึ้นทุกด้าน และเป็นบาทเป็นฐานต่อการภาวนาขั้นสูงๆขึ้น

หรือ อยากนั่งนานๆจะได้ก้าวหน้ามากๆ อยากก้าวหน้า อยากนั่งจำนวนครั้งมากกว่าคนอื่นๆ 

ผลของการปฏิบัติมากๆ จิตจึงก้าวหน้าพัฒนาไปอย่างได้ผล

เป็นต้น 

นี่คือการเริ่มที่ความอยากแบบโลกๆ ที่เป็นฝั่งเหตุ จึงหมั่นพากเพียร ผลจึงกลายเป็นกุศล

🌱

แต่เพราะนิพพาน - สิ่งที่อยากได้เป็นสิ่งที่ดีงามอย่างที่สุด  การพยายามทำให้เกิดสิ่งที่เป็น อนุตตร หรือประเสริฐสุด อย่างที่สุด จึงทำให้เกิดกุศลขั้นต่างๆขึ้น จนนำพาสู่พระนิพพานได้

🌱

นี่เป็นการเริ่มด้วยความอยาก

แต่ก็ก่อให้เกิดผลที่เป็นกุศลในจิตต่อมา

🌱

สรุปนะคะ

ถ้าความอยาก เป็นไปเพื่อนิพพาน เพื่อการหลุดพ้น ย่อมต่างจากความอยากในโลกียธรรมทั้งหลายค่ะ

🌱

ความอยากชนิดอื่นๆ ที่เป็นไปเพื่อโลกียสุข 

เป็นความอยากเพื่อสนองตัณหา 

เมื่อสนองความอยากเหล่านั้นแล้ว ตัณหาก็ยิ่งเพิ่มพูน 

ยิ่งทำให้อยากต่อไป อยากต่อไป อีกไม่รู้จบ

🌱

ส่วนความอยากไปนิพพาน แม้อาจเริ่มด้วยเจตนาที่เป็นอกุศล 

แต่ความอยากนี้จะทำให้ขวนขวายทำความดี 

จึงสามารถเป็นเหตุแห่งกุศลได้ในที่สุด 

เป็นความอยากที่ถ้าขวนขวายต่อไป 

จะพาไปสู่ “การดับ” แห่ง ‘ความอยาก’ ทั้งปวงในที่สุด🌷

 🌷🌱🌷

15/7/63