🍃🍃🍃

 ข้อ 1.

เรื่องนี้ถ้าตอบละเอียดเป็นกระทู้ได้เลยค่ะ 

เอาเป็นว่าตอบตามที่ถามนะคะ 

บอกเขาว่า การปฏิบัติธรรมคือการฝึกฝนจิต ให้พึ่งพาตนเอง ฝึกพัฒนาธรรมะในตัวเรา ด้วยตัวเอง

🍃

ข้อ 2.

การนั่งกรรมฐานในห้องที่เรียบๆ ไม่มีอะไรดึงความสนใจให้เราออกจากกรรมฐานย่อมสงบใจได้ดีค่ะ ถึงมีการจัดห้องเซลล์เดี่ยวที่เรียบง่ายในศูนย์ต่างๆ แม้พระป่าท่านก็นั่งภาวนาในกุฏิเรียบๆไม่มีอะไรมาก ช่วยให้ใจไม่รกรุงรังไปฟุ้งซ่านด้วย

แต่ทั้งนี้ไม่ใช่ว่านั่งในห้องพระที่บ้านไม่ได้นะคะ 

พอเราปิดตา ปิดเสียงต่างๆ ปิดการรับรู้ต่างๆไป เราก็นั่งได้ค่ะ 

เนื่องจากการปฏิบัติวิปัสสนา เป็นการปฏิบัติมุ่งความหลุดพ้น มุ่งพระนิพพาน มุ่งชำระจิตให้บริสุทธิ์ เราจึงไม่พึ่งพาความช่วยเหลือจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อมาช่วย’เสก’ 

แต่เราน้อมบูชาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะเป็นที่พึ่งของเรา 

และกราบบูชาคุณครูอาจารย์ที่สั่งสอนธรรมปฏิบัตินี้ให้เรา

ทำเรียบง่ายเช่นนี้ ก็ปฏิบัติได้เลยค่ะ

ดังนั้นถ้าห้องพระที่บ้านมีพระพุทธ มีพระธรรม มีพระ(อริย)สงฆ์ (หรือบางคนอาจมีรูปท่านอาจารย์ทั้งสี่ของเราด้วย) ก็นั่งปฏิบัติในห้องพระได้ค่ะ

กรณีที่บางคน มีของบูชาอย่างอื่นๆในห้องพระมากมาย เช่น เทพเจ้าจากความเชื่อหลากหลาย เทพเจ้าของฮินดู เทพเซียนทางเต๋า เทพเจ้าอื่นๆ เครื่องลางของขลัง ของเก่าเก็บ กระดูกบรรพบุรุษ รูปพระสงฆ์ที่ค่อนข้างออกแนวขลังหรือไม่ใช่ทางสายนิพพานที่บริสุทธิ์ เหล่านี้ ก็อาจไม่ค่อยเหมาะที่จะนั่งในห้องนั้นเท่าไหร่ค่ะ เพราะปนเปมากไป ยิ่งกำลังการปฏิบัติของเราไม่ถึงกับเข้มแข็งมาก ก็อาจนั่งไม่ค่อยสงบ

🍃🍃🍃

19/04/20