1) เนื้อสัตว์ตายแล้วไม่เป็นไรค่ะ

แต่พวกหอย ปู กุ้ง ปลา ที่ลวกจากตอนเขามีชีวิต เป็นบาปข้อพรากชีวิต หรือ ปาณาติบาตค่ะ

🍃

2)คนเรายังมีกิเลส โลภ โกรธ หลง นี่เป็นธรรมดาค่ะที่จะมีความอยาก แต่เมื่อเราพอมีธรรมะ เราก็ลดละความอยากได้ตามระดับภูมิธรรมของตน 

ถ้าภูมิธรรมมากหน่อย คือ ขจัดโลภะในจิตไปได้มากหน่อย จิตก็จะปล่อยวาง คือจะมีสติไว ไม่ทำตามใจตามกิเลสได้ไวกว่า 

แต่บางคนก็อาจ ‘แพ้ทาง’ ต่อของบางอย่างมากกว่าบางอย่างได้ เช่น บางคน ถ้าเป็นของกิน ยั้งใจไม่ได้ บางคนถ้าเป็นกระเป๋าจะยั้งใจไม่ได้ บางคนรองเท้า บางคนเครื่องไฟฟ้า 

แต่ถ้าเป็นสิ่งของที่ตนไม่ค่อย ‘in’ มาก ก็จะบันยะบันยังได้ไว เป็นเพราะการสั่งสมความชื่นชอบในวัตถุกามเฉพาะตัว

🍃

พระอริยสงฆ์ที่เห็นความเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ของสรรพสิ่ง ย่อมวางได้ มีสติไวยิ่งต่อกิเลสในใจ จึงไม่ก้าวล่วงไปทำสิ่งเหล่านี้อีก

🍃

สำหรับเราปุถุชน สิ่งนี้ย่อมยังมีอยู่ค่ะ

🍃🍃

ถ้าถามว่า ต้องทำอย่างไรนั้น

พี่ก็ต้องแนะนำให้ฝึกสติให้มาก ฝึกทุกวัน ฝึกบ่อยๆ ให้สติตามรู้เท่าทันกิเลสให้ไวขึ้น

🍃

ส่วนในแง่อุบายทางโลก

ถ้ารู้จักนิสัยตนเองดี ก็ลองหาอุบายเฉพาะตัว เช่น 

~ ทำให้การชำระเงินเพื่อซื้อของยากขึ้น คือไม่พกเงินสดมาก ไม่พกบัตรเครดิต หรือบัตร ATM หรือทิ้งไว้ในรถ หรือในที่ๆหยิบใช้สอยยาก ที่เมื่อต้องใช้เงินต้องใช้ความลำบากหรือต้องเดินไกล ขณะเดินไปเอาเงิน ให้เดินกำหนดสติ ก็อาจจะเปลี่ยนใจก่อนซื้อได้

~ หรือ เมื่อรู้สึกชอบถูกใจของใด ให้ไปเดินที่อื่นๆสักรอบใหญ่ๆ อาจไปเข้าห้องน้ำ ไปล้างมือ ขณะเดินหรือทำสิ่งใดให้ฝึกสติ รู้กายรู้จิต รู้เวทนา ดึงใจออกจากสิ่งนั้นมาอยู่ที่ตัว อาจไปให้นานหน่อย กว่าจะกลับมาใหม่ความอยากมักจะลดลง หรืออาจไม่กลับมาอีก

~ หรือ ใช้วิธีโยนิโสมนสิการ ว่าเงินซื้อเพื่อตนเองนี้ ตนเท่านั้นเสพสุขจากการใช้ของนี้ แถมหลังใช้ครั้งเดียวตนก็หมดความตื่นเต้นในของที่เคยใหม่นั้นไปโข แต่ถ้าตนเก็บเงินเท่ามูลค่าของชิ้นนั้นแยกใส่อีกกระเป๋าทุกครั้งได้ แล้วอาจไปเก็บเป็นเงินออม หรือเอาไปทำบุญ จะก่อให้เกิดความสุขให้ทั้งกับผู้อื่นและทั้งกับตนในวันนี้ ภพนี้ และภพหน้า ให้ได้เสวยสุขอีกหลายต่อ

~ หรือ ไม่ไปเดินผ่านที่ๆวางขายของต่างๆ หรือเมื่อเห็นให้เดินจากมาก่อนตาจะเห็นสิ่งเหล่านั้น คือ ให้ถือเสียว่าที่เหล่านั้นเป็นที่ ‘อโคจร’ ของหนูไปเลย เหมือนภิกษุย่อมเห็นสถานที่ที่มีกามสุขเป็นที่ ‘อโคจร’

เหล่านี้เป็นต้นค่ะ

🍃

แต่ละคนน่าจะหาอุบายที่เหมาะกับตนได้

🍃

แต่ถ้าซื้อมาแล้ว ก็อย่าไปหงุดหงิดผิดหวังให้จิตเป็นโทสะอกุศล หรือชื่นชอบให้จิตเป็นโลภะอกุศล ซื้อแล้ว มันก็จบไปแล้ว ก็จงบริโภคมันให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อตนเองและผู้อื่นให้ได้ และไม่ทิ้งขว้างฟุ่มเฟือย 

🍃

12/03/20