ตอนนี้ขอเป็นเพิ่มเติมแง่การใช้ชีวิตกับคนรอบข้างนะคะ

🍂🍃

เมื่อกลับจากคอร์สปฏิบัติ นี่คือชีวิตจริงของเรา

เราย่อมต้องกลับไปใช้ชีวิตประจำวัน ตามหน้าที่ ตามบทบาท ตามความรับผิดชอบของเรา

🍃

คนเราทุกคนต้องทำหน้าที่หลายบทบาท

การใช้ทุกบทบาทมาทำหน้าที่ของตนให้เหมาะสม ให้เกิดเป็นกุศลทั้งในตน และคนรอบข้าง คือ การฝึกฝนตนเอง

🍃

บางคนทำหน้าที่หรือเล่นบทบาทแม่ได้อย่างใจเย็นมีเมตตา มีสติ 

แต่พอรับบททำหน้าที่เป็นลูก กลับทำได้ไม่ค่อยดีนัก 

หรือบางคนเป็นเจ้านายที่ไม่อดทนนัก แต่เป็นพ่อที่ดี

บางคนเป็นลูกน้องที่ดี แต่เป็นเพื่อนร่วมงานที่ไม่ดี

บางคนเป็นพี่น้องที่ดี แต่เป็นเพื่อนที่ไม่ดี

เหล่านี้คือสารพันบทบาทที่เราต้องเล่นในชีวิต เล่นกันคนละหลายๆบทบาท

ขอให้ละเอียด เฝ้าดูในจิตเรา ว่าเรามักเล่นบทอะไร กับใครในชีวิต

🍃

คนที่ได้ธรรมะอย่างแท้จริง ย่อมมีใจเป็นสุข

ย่อมจะเล่นทุกบทบาทได้ดีเสมอกัน

จะเล่นบทบาทใดก็ตาม คนรอบข้างทั้งใกล้ไกล ก็เป็นสุขได้จริง

อยู่ใกล้ใคร เขาก็เป็นสุขเพราะเรา

🍃

ในเมื่อคนเราต้องใช้ชีวิตกับผู้คนรอบข้างในรูปแบบต่างๆ 

บ่อยครั้งเราหลีกเลี่ยงคน หรือ สถานการณ์ เราไม่อยากเจอไม่ได้

เราจึงต้องฝึกให้รู้จักตนเอง 

ให้ลองถามใจตนเองเสมอๆว่า

ที่เราไม่อยากเจอ ที่เราไม่ชอบหน้า ที่เราอึดอัดคับข้อง ฯลฯ นั้น

เป็นที่’เขา’ทำ หรือเป็นที่’เรา’ทำปฏิกิริยากับเรื่องเหล่านั้นจากส่วนลึกของใจเรา

เพราะแท้จริงแล้ว นี่เป็นอนุสัยกิเลสด้านโทสะของเรา นี่เป็นสังขารที่ปรุงแต่งจิตของเรามาช้านานต่างหาก ที่กำลังออกมาเริงระบำอยู่

🍃

ถ้าเราเองไม่มีอนุสัยกิเลส 

ไม่มีสังขารของความโกรธ

ไม่ว่าเรื่องราวใดๆจะเกิดขึ้น ร้ายแรงเพียงใด

เราย่อมไม่มีความหวั่นไหว

🍃

ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ได้บอกว่าเราต้องทำได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ต้องไม่รู้สึกอะไรเลย นั่นต้องใช้เวลาและความพากเพียรสั่งสม

เราต่างก็ยังเพิ่งเริ่มก้าวเดินบนเส้นทางแห่งความสงบสุขนี้

เราย่อมต้องมีหลุด มีสะดุด มีพลาด บ้าง

🍃

ขอเพียงว่า เมื่อพลาดแล้ว

ขอให้มีสติให้เร็วขึ้นในครั้งต่อไป

 ขอให้คิดได้ถึงความพลาดไปนั้นของตัวเอง

เช่น การพลาดไปโกรธ

เพื่อพัฒนาปัญญา และสติของเราต่อไป

ไม่ใช่ว่าไปแค้นฝังหุ่นกับบุคคลอื่นๆที่มากระทบเรา

เพราะนั่นจะบ่มเพาะความทุกข์อย่างสาหัสให้เราในวันหน้าแน่นอน

🍃

มองที่ตนค่ะ

แล้วแก้ที่ตน

🍃

นักปฏิบัติ ที่ถึงธรรม จะเห็นสิ่งที่เป็น”ตัวตน”ทั้งของตน และของคนอื่นเบาบางลง เบาบางลง 

จึงไม่ถือสาคนอื่น

ไม่แบกคนอื่น

และไม่แบกตัวเอง

🍃

เมื่อเห็นความไม่น่าชอบใจใดๆ จะไม่เพ่งโทษที่ตัวคนอื่น

แต่จะกลับมาดูที่เรา ว่าทำไมเราจึงหงุดหงิดผิดหวังไม่ชอบใจ 

นี่คือเราที่กำลังโกรธนะ

และโกรธเพราะกิเลสคนอื่น 

โกรธเพราะปัญหาของคนอื่น

🍃

นี่คือการรู้จักตนเองให้มากขึ้น รู้จักตนเองให้ดีขึ้น

นี่คือสิ่งที่ควรทำค่ะ ทำให้เป็นนิสัย

🍃

ถือว่าได้ตอบคำถามในส่วนท้ายแล้วนะคะ ที่ถามว่า “การพยายามทำความรู้จักตัวบ่อยๆจะเป็นวิธีหนึ่งไหมคะ? ผิดหลักการปฏิบัติไหมคะ?”

🍂🍃🍂🍃🍂

17/10/19