กดที่รูป 📖 เพื่ออ่าน
056 ในช่วงเวลาที่มีความห่วงใยคนใกล้ชิดที่ชราภาพลง ควรปฏิบัติตนอย่างไร ที่จะก้าวข้ามได้ เพราะจิตจะผลักจะฉุดกันจนไม่มีความมั่นใจ เช่น บางช่วงเวลาจิตต้องการเข้าคอร์สปฏิบัติ แต่มีความกังวลห่วงใยคนที่อยู่บ้าน แต่การที่ไม่เข้าคอร์สปฏิบัติกิเลสก็ยิ่งครอบงำ
ขออาจารย์เมตตาชี้แนะว่าควรปฏิบัติอย่างไรด้วยค่ะ
🌿🌿🌿🌿🌿
A: ควรทำทั้งสองอย่างค่ะ
ทั้งปฏิบัติ และทั้งดูแลคนชราที่บ้านอย่างเหมาะสม
🌿
แต่เวลาที่ทำอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่
ขอให้ทำให้เต็มที่
ให้เต็มร้อย
อย่าพะว้าพะวัง ห่วงหน้าพะวงหลัง
จะทำให้ ทำไม่ได้ดีสักอย่างเดียว
ให้ใช้สติเสมอ ในสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้น
🌿
เวลาทำกิจต่างๆ
ให้หมั่นสำรวจจิตตนว่ามีคุณภาพอะไรอยู่
ให้ฝึกประคองใจให้ผ่องใสไว้
ถ้าทำได้ สิ่งที่เราทำอยู่นั้นจะเกิดเป็นบุญ
เพราะบุญคือ ความสุขที่เกิดในจิตของผู้ประพฤติดีงามค่ะ
🌿
คำว่าผ่องใส ไม่ใช่ความเบิกบานสนุกสนานเพราะเผชิญสิ่งดีๆนะคะ
แต่เป็นความใสของใจจากส่วนลึก
🌿
ผ่องใส เพราะใจมีความสงบเย็น
ใจปราศจากความอยาก ปราศจากความไม่อยาก
แต่ใจวางเฉยอยู่ สงบอยู่ เย็นอยู่กับสิ่งต่างๆ ไม่ว่าสิ่งรอบตัวจะว้าวุ่นเพียงใด ใจก็ไม่เต้นตาม
🌿
ไม่หนัก ไม่เร่าร้อน ไม่ดิ้นรน ไม่ซัดส่าย
คือมีใจเป็นการผ่อนคลาย เพราะทำด้วยความยินดี ด้วยปีติ
ไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม อยู่ที่ใดก็ตาม
🌿
ดังนั้นไม่ว่าเรากำลังกำลังดูแลคนชราอยู่
หรือจะกำลังปฏิบัติธรรมอยู่
ก็ต้องมีจิตแบบนั้น
🌿
ในทางกลับกัน ถ้าอยู่กับคนชรา แต่ใจกลับกังวล ใจอยากไปปฏิบัติ
เราอาจเริ่มรู้สึกคนชราของเราเป็นภาระได้
เราย่อมไม่ได้บุญ
ทั้งที่กำลังพยายามกตัญญู
🌿
ความกังวลในใจ ทำให้จิตเศร้าหมอง
จิตเศร้าหมองเป็นจิตที่เป็นบาป ไม่ใช่บุญ
🌿
ดังนั้นจะดูแลคนชรา ต้องดูแลด้วยจิตเป็นสุข จึงจะได้บุญ ได้บารมี
🌿
และเมื่อตัดสินใจไปปฏิบัติ ก็ต้องวางได้ ต้องรักษาจิตตลอดระยะที่ปฏิบัติให้ผ่องใสด้วย
ต้องทิ้งหมดจากใจไปก่อน
และไปบำเพ็ญบุญสร้างบารมีให้เต็มที่ขณะที่ไป เพื่อผู้ที่อยู่ข้างหลังจะได้รับประโยชน์สุขไปด้วย
ให้มนสิการว่า สัตว์โลกมีกรรมเป็นของตน การที่เราอยู่ด้วย หรือไม่อยู่ด้วย ใช่ว่าเราจะเปลี่ยนวิบากกรรมของคนๆอื่นได้
ดังนั้นเมื่อตัดสินใจไปปฏิบัติ ก็จัดการให้คนที่บ้านได้รับการดูแลในระดับที่เหมาะสม
จากนั้นเราก็อาจอธิษฐานว่าเราจะไปบำเพ็ญบารมี
ขอให้ธรรมะที่เราจะไปบำเพ็ญนั้นคุ้มครองรักษาสิ่งต่างๆระหว่างที่เราไม่อยู่ ขอให้บุญที่เกิดจากธรรมปฏิบัติของเราเกื้อกูลท่านด้วย
แต่หากจะต้องมีสิ่งใดเป็นไป
เราก็ต้องยอมรับว่าเหตุปัจจัยของแต่ละคนเป็นเช่นนั้น
เราได้ทำทุกอย่างที่ดีที่สุดแล้ว
และขณะนี้เราก็กำลังสร้างกุศลที่สูงที่สุด ที่เราขออุทิศให้ท่านได้รับไปกับด้วย แล้วก็ให้ปฏิบัติให้จริงจังเต็มที่
🌿
ระวังว่าขณะปฏิบัติ ใจจะต้องไม่กลับไปห่วง ไปกังวล ไปรู้สึกผิด
ไม่เช่นนั้นก็ปฏิบัติไม่ได้ผล ไม่ได้บุญอีก
ถ้าคิดว่าทำใจไม่ได้แน่ ก็ให้ปฏิบัติขณะกำลังดูแลท่านแทนค่ะ
🌿
สรุป ทุกอย่าง อยู่ที่การรักษาใจค่ะ
ทำใจให้เหมาะสมทุกเวลา
🌿
ก็ประคองจิตให้เป็นกุศลตลอด จะมีเมตตา มีอุเบกขา มีกรุณา มีปีติ ได้ทั้งนั้น
เช่นนี้จึงจะเป็นการปฏิบัติธรรมไปด้วยในกิจต่างๆ
เช่นนี้จึงจะไม่ขาดทุน
🌿🌿🌿
16/11/18