Search this site
Embedded Files

กดที่รูป 📖 เพื่ออ่าน

สารบัญ

📖

056 ในช่วงเวลาที่มีความห่วงใยคนใกล้ชิดที่ชราภาพลง ควรปฏิบัติตนอย่างไร ที่จะก้าวข้ามได้ เพราะจิตจะผลักจะฉุดกันจนไม่มีความมั่นใจ เช่น บางช่วงเวลาจิตต้องการเข้าคอร์สปฏิบัติ แต่มีความกังวลห่วงใยคนที่อยู่บ้าน แต่การที่ไม่เข้าคอร์สปฏิบัติกิเลสก็ยิ่งครอบงำ

ขออาจารย์เมตตาชี้แนะว่าควรปฏิบัติอย่างไรด้วยค่ะ

 🌿🌿🌿🌿🌿

A: ควรทำทั้งสองอย่างค่ะ 

ทั้งปฏิบัติ และทั้งดูแลคนชราที่บ้านอย่างเหมาะสม

🌿

แต่เวลาที่ทำอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่

ขอให้ทำให้เต็มที่ 

ให้เต็มร้อย 

อย่าพะว้าพะวัง ห่วงหน้าพะวงหลัง

จะทำให้ ทำไม่ได้ดีสักอย่างเดียว

ให้ใช้สติเสมอ ในสิ่งที่กำลังทำอยู่นั้น

🌿

เวลาทำกิจต่างๆ 

ให้หมั่นสำรวจจิตตนว่ามีคุณภาพอะไรอยู่

ให้ฝึกประคองใจให้ผ่องใสไว้ 

ถ้าทำได้ สิ่งที่เราทำอยู่นั้นจะเกิดเป็นบุญ

เพราะบุญคือ ความสุขที่เกิดในจิตของผู้ประพฤติดีงามค่ะ

🌿

คำว่าผ่องใส ไม่ใช่ความเบิกบานสนุกสนานเพราะเผชิญสิ่งดีๆนะคะ 

แต่เป็นความใสของใจจากส่วนลึก

🌿

ผ่องใส เพราะใจมีความสงบเย็น 

ใจปราศจากความอยาก ปราศจากความไม่อยาก 

แต่ใจวางเฉยอยู่ สงบอยู่ เย็นอยู่กับสิ่งต่างๆ ไม่ว่าสิ่งรอบตัวจะว้าวุ่นเพียงใด ใจก็ไม่เต้นตาม

🌿

ไม่หนัก ไม่เร่าร้อน ไม่ดิ้นรน ไม่ซัดส่าย

คือมีใจเป็นการผ่อนคลาย เพราะทำด้วยความยินดี ด้วยปีติ

ไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็ตาม อยู่ที่ใดก็ตาม

🌿

ดังนั้นไม่ว่าเรากำลังกำลังดูแลคนชราอยู่

หรือจะกำลังปฏิบัติธรรมอยู่ 

ก็ต้องมีจิตแบบนั้น

🌿

ในทางกลับกัน ถ้าอยู่กับคนชรา แต่ใจกลับกังวล ใจอยากไปปฏิบัติ 

เราอาจเริ่มรู้สึกคนชราของเราเป็นภาระได้ 

เราย่อมไม่ได้บุญ 

ทั้งที่กำลังพยายามกตัญญู 

🌿

ความกังวลในใจ ทำให้จิตเศร้าหมอง

จิตเศร้าหมองเป็นจิตที่เป็นบาป ไม่ใช่บุญ

🌿

ดังนั้นจะดูแลคนชรา ต้องดูแลด้วยจิตเป็นสุข จึงจะได้บุญ ได้บารมี

🌿

และเมื่อตัดสินใจไปปฏิบัติ ก็ต้องวางได้ ต้องรักษาจิตตลอดระยะที่ปฏิบัติให้ผ่องใสด้วย 

ต้องทิ้งหมดจากใจไปก่อน 

และไปบำเพ็ญบุญสร้างบารมีให้เต็มที่ขณะที่ไป เพื่อผู้ที่อยู่ข้างหลังจะได้รับประโยชน์สุขไปด้วย 

ให้มนสิการว่า สัตว์โลกมีกรรมเป็นของตน การที่เราอยู่ด้วย หรือไม่อยู่ด้วย ใช่ว่าเราจะเปลี่ยนวิบากกรรมของคนๆอื่นได้ 

ดังนั้นเมื่อตัดสินใจไปปฏิบัติ ก็จัดการให้คนที่บ้านได้รับการดูแลในระดับที่เหมาะสม 

จากนั้นเราก็อาจอธิษฐานว่าเราจะไปบำเพ็ญบารมี 

ขอให้ธรรมะที่เราจะไปบำเพ็ญนั้นคุ้มครองรักษาสิ่งต่างๆระหว่างที่เราไม่อยู่ ขอให้บุญที่เกิดจากธรรมปฏิบัติของเราเกื้อกูลท่านด้วย

แต่หากจะต้องมีสิ่งใดเป็นไป 

เราก็ต้องยอมรับว่าเหตุปัจจัยของแต่ละคนเป็นเช่นนั้น 

เราได้ทำทุกอย่างที่ดีที่สุดแล้ว 

และขณะนี้เราก็กำลังสร้างกุศลที่สูงที่สุด ที่เราขออุทิศให้ท่านได้รับไปกับด้วย แล้วก็ให้ปฏิบัติให้จริงจังเต็มที่

🌿


ระวังว่าขณะปฏิบัติ ใจจะต้องไม่กลับไปห่วง ไปกังวล ไปรู้สึกผิด 

ไม่เช่นนั้นก็ปฏิบัติไม่ได้ผล ไม่ได้บุญอีก

ถ้าคิดว่าทำใจไม่ได้แน่ ก็ให้ปฏิบัติขณะกำลังดูแลท่านแทนค่ะ

🌿

สรุป ทุกอย่าง อยู่ที่การรักษาใจค่ะ

ทำใจให้เหมาะสมทุกเวลา

🌿

ก็ประคองจิตให้เป็นกุศลตลอด จะมีเมตตา มีอุเบกขา มีกรุณา มีปีติ ได้ทั้งนั้น

เช่นนี้จึงจะเป็นการปฏิบัติธรรมไปด้วยในกิจต่างๆ

เช่นนี้จึงจะไม่ขาดทุน

🌿🌿🌿

16/11/18

Website รวมข้อมูลข่าวสาร สำหรับศิษย์เก่า แนวทางท่านอาจารย์โกเอ็นก้า

Google Sites
Report abuse
Page details
Page updated
Google Sites
Report abuse