🌷

สภาวะทุกอย่างทางกาย(และใจ) คือสิ่งที่มาเพื่อให้ผู้ปฏิบัติกำหนดรู้มันด้วยสติและด้วยปัญญาว่ามันเป็นของไม่เที่ยง ไม่มีแก่นสารสาระให้ไปสนใจใยดี

เราจึงได้แต่ดูมันมา แล้วก็หมดไป อันแล้วอันเล่า

งานเรามีเพียงเท่านี้ค่ะ

🌷

ไม่ว่าจะเป็นความหยาบ หรือความละเอียด

มันก็แค่สิ่งต่างๆที่ตราบใดเรายังไม่จบภพจบชาติ ถึงที่สุดแห่งทุกข์แล้ว สิ่งเหล่านี้ก็ล้วนแต่ต้องเกิดขึ้นในรูปแบบต่างๆเท่านั้นตามเหตุปัจจัยทั้งเก่าและใหม่ของแต่ละคน

🌷

การสำรวจแบบทีละส่วน หรือแบบ free flow ก็ไม่ต่างอะไรกันค่ะ 

🌷

เป็นการสำรวจตามประเภทของความรู้สึกที่เกิดขึ้นแต่ละขณะ

ถ้าเบาก็ free flow ส่วนที่เบาไป 

ถ้าหยาบก็สำรวจเป็นส่วนๆไป

🌷

ไม่ว่าความรู้สึกเป็นอย่างไร

ไม่ว่าสำรวจแบบไหน

ทำได้ทั้งนั้น ไม่มีแบบไหนเป็นความก้าวหน้ากว่าแบบไหน

เป็นแค่วิธีการสำรวจเท่านั้น

🌷

ที่ต้องทำขณะสำรวจคือ วางเฉย เป็นแค่ผู้ดู ผู้ตามรู้ 

ไม่เป็นผู้คิด ผู้ให้ค่า ผู้อธิบาย 

แค่รู้เฉยๆ ณ ขณะนั้นๆแต่ละขณะ งานของจิตขณะนั้นจบแล้วค่ะ

🌷

ถ้าอยากทราบว่าสภาวะที่เกิดคืออะไร สนใจตีความมัน

หรือคาดหวังจะได้สภาวะใดๆ จิตจะเสียสมดุลเปล่าๆค่ะ

🌷

สภาวะเบาๆที่พบเป็นได้จากเหตุปัจจัยมากมาย 

สภาวะไม่ได้ระบุความก้าวหน้าของการปฏิบัติ แต่การมีอุเบกขาไม่ให้ค่ากับมันเท่านั้นที่ทำให้เราก้าวหน้าต่อไปทุกเวลา

ขอให้วางเฉย ดูมันด้วยปัญญาว่ามันไม่มีอะไร แล้วก็ทำต่อไปค่ะ

ความเปลี่ยนแปลงในจิตใจและพฤติกรรมในทางที่ดีขึ้นและเบาขึ้น ว่างขึ้นเท่านั้น คือความสำเร็จของการปฏิบัติ

🌷

ทุกครั้งที่ใจวางเฉย

ขณะนั้นธรรมะกำลังเดินหน้าเต็มที่

ธรรมะยิ่งเดินหน้าได้มาก เดินได้นาน เดินได้ต่อเนื่อง

จิตใจเราก็ยิ่งพัฒนาก้าวหน้าไปอย่างน่าอัศจรรย์

เรื่องอื่นๆสภาวะต่างๆเป็นแค่ตัวตนเก่าๆของเรา ที่ไม่มีสาระแก่นสาร

🌷🌷🌷

12/1/18