Z uwagi na to zakładane szaty powinny mieć odpowiedni wygląd i krój. Ma to ogromne znaczenie i zawsze powinno być dostosowane do aktualnego okresu liturgicznego. Tylko w taki sposób uzyskany efekt będzie spójny i zadowalający. Dalmatyka jest bardzo zakorzeniona w historii i tradycji. Pojawia się już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Jednak wtedy była zarezerwowana jedynie dla najwyższych stanowisk kościelnych. Nosili ją papieże i rzymscy diakoni.
Była bardziej powszechnie stosowana. Weszła do codziennego użytku i aktualnie jest standardowym strojem liturgicznym. Jednak nie jest zarezerwowana jedynie dla samych kapłanów odprawiających nabożeństwa. Mogą stosować ją również upoważnieni do tego diakoni. Sam proces kompletowania stroju liturgicznego regulowany jest odpowiednimi zasadami. Dalmatyka może być założona dopiero na albę. Jej barwa zawsze jest dostosowywana do koloru ornatu, który jest regularnie zmieniany. Pozwala to na lepsze podkreślenie aktualnego charakteru uroczystości. Istotne jest, aby stosować się do odpowiednich zapisków prawa kościelnego dotyczących tej kwestii. Równocześnie istotne jest, aby świadomie wybierać poszczególne modele.
Pod względem krojów jest to dość jednolita dziedzina. Od wieków są to długie i obszerne szaty. Nie stosowane są żadne dodatkowe zwężenia. Jednak z czasem powszechne stały się pionowe rozcięcia po obu bokach. Umożliwiają łatwiejsze zakładanie dalmatyki oraz nie sprawiają problemów przy poruszaniu się. Znacznie wpływa to na funkcjonalność i zapewnienie komfortu kapłanowi. Jednak z pewnością nie warto oszczędzać na szatach liturgicznych. Powinny być jak najlepiej wykonane z odpowiednich materiałów. Dzięki temu podkreślą uroczysty charakter Mszy.