Een scriptie, geschreven ter afsluiting van opleiding theologie aan de Universiteit van Amsterdam, kreeg de titel: Traditie en spontaneïteit.
De keuze van het onderwerp stond geheel in het teken van de omstandigheden waarin ik me op dat moment bevond.
In mei 1969 was ik verhuisd van Nijmegen naar Amsterdam. Dit viel toevallig samen met de bezetting van het Maagdenhuis. Op 17 mei 1969 bezetten studenten het bestuurlijke centrum van de Universiteit van Amsterdam, het Maagdenhuis aan het Spui. De eis: medezeggenschap op alle niveaus. De bezetting van het Maagdenhuis werd een icoon van het studentenverzet van de jaren 60 en de jaren daarna.
Echo’s van deze gebeurtenissen in de scriptie.
Dikwijls wordt het begrip traditie ten onrechte verbonden met een autoriteit. Dit blijkt bijvoorbeeld als in onderwijszaken de gezagskwestie gesteld wordt. Hierbij dacht ik aan de Maagdenhuisbezetting.
Traditie is cultuuroverdracht, een proces: het overbrengen van cultuur van mens tot mens. In engere zin: de inhoud van cultuur of gedachtengoed. Meestal wordt het woord traditie in de laatstgenoemde betekenis gebruikt. Ik gebruikte het in de eerstgenoemde betekenis.
Het andere begrip: spontaneïteit. Mijn waarneming van die tijd : de jongeren, waartoe ik zelf behoorde, braken met de traditie (niet voor iedereen dezelfde) waaruit ze voortkwamen, gedroegen zich plotseling anders dan hun ouders, maar ze waren niet spontaan. Ze waren fanatiek, maar ze hadden geen open geest. Ze waren erg dogmatisch in de leer (van de nieuwe Marx). Het vermogen tot het relativeren van standpunten was hun vreemd. Het was niet de gouden tijd van de relativiteit.
Misschien zag ik (net als zij) overal om me heen iets gebeuren, dat in de eerste plaats mezelf overkwam. Ik deed algemene uitspraken over iets, dat ik alleen met zekerheid bij mezelf gewaar werd.
Onze westerse cultuur (te algemeen; ik bedoelde natuurlijk: op bepaalde plekken in de wereld) heeft een tamelijk grote afstand genomen van haar eigen bronnen. Daarom lijkt er een spanning te bestaan tussen spontaneïteit en traditie. Dit is onjuist. De spanning ontstaat pas als we afstand nemen van onze tradities. Dat probeerde ik aan te tonen.
Met een zekere afgunst kijkt de Europeaan nu naar de volkeren om hem heen. Dit blijkt uit een plotseling oplevende belangstelling voor de volkskunst en de folklore. Dit nam ik bijvoorbeeld waar op het Waterlooplein, waar ik vaak vertoefde. De volkskunst heeft de mode veroverd. Er worden verre reizen ondernomen naar Azië en Afrika, om iets van de wijsheid en de zuivere, onbedorven lucht van oude tradities op te snuiven. Hennep en opium zijn behulpzaam bij de vlucht in de droom. De Europeaan heeft het enthousiasme, dat wij nog aantreffen in de zogenaamde arme landen, verloren.
Een bewijs wordt geleverd door de degradatie van de dans. In de westerse dans herkennen wij niet meer het collectieve, enthousiasmerende karakter van de volksdans. Bij ons komt de groepsdans alleen nog in de folklore en bij kinderen voor. Enthousiasme gaat alleen samen met de bereidheid zich te onderwerpen aan een groepsritme; het eist vermogen tot participeren. Ook ik, als ik eerlijk naar mezelf wilde kijken, was dit vermogen kwijtgeraakt.
De twee gezichten van de zestiger jaren. Het hybride karakter van de revolutie: de sociale revolutie week af van de culturele revolutie. De sociale revolutie was anti- autoritair, gericht tegen het alom aanwezige gezag. De culturele revolutie zocht naar afwezige, meestal exotische, tradities. De jongeren van toen namen vaak tegelijkertijd deel aan beide bewegingen. Dezelfde mensen die Marx achternaliepen, zag men daarna deelnemen aan de transcendente meditatie van Maharishi Mahesh Yogi. Deze werd de opium van het oosten genoemd, maar men kon denken: meditatie is okay, alleen de georganiseerde religie is niet okay.
Tijdens het examen op 31 januari 1975 zei Kamstra over de scriptie: Het is mooi Nederlands, maar niet erg wetenschappelijk.
Later stelde hij voor om de scriptie bij een uitgever aan te bieden voor publicatie. Dat vond ik, gehoord zijn eerdere opmerkingen, raar.
Leve de jonge doctor, riep tante tijdens het feest op 31 januari 1975. Het is doctorandus, riep ik nog terug, maar ze toonde geen interesse voor het subtiele verschil.
Ik heb het enige exemplaar dat ik zelf nog van de scriptie had na verloop van tijd uit ergernis over de inhoud weggegooid. Toen tante 22 jaar later overleed, kreeg ik de scriptie, die ze zorgvuldig bewaard had, bij de erfenis weer terug. Tenslotte heb ik ook dit allerlaatste exemplaar, op enkele fragmenten na, vernietigd.
Ik sloeg een uitnodiging voor een reis naar Japan, om daar enkele weken in een boeddhistisch klooster door te brengen, af. Vanwege jonge kinderen, maar ook om een andere reden. Om die dingen te leren die men daar leert, hoeft men er niet heen te gaan, want men kan dit overal leren, bij voorkeur op de plek waar men toevallig is. Men zou door daarheen te gaan, zelfs de verkeerde indruk kunnen krijgen dat men daar Zen leert en men er als zenboeddhist van terugkeert. Ik was in zoiets niet geïnteresseerd, ik was bezig, min of meer zonder dat ik er erg in had, de principes van het zenboeddhisme toe passen op mijn eigen omgeving.
Ik merkte, dat ik een hekel begon te krijgen aan mijn boeken. Theorieën bevredigden me niet meer. Ik kreeg genoeg van de wetenschap. Ik wilde mijn kennis verkrijgen uit mijn eigen ervaring.
Het was echt een verrassing Méihuā (梅花) tegen te komen op die conferentie in dat mooie gebouw van het gouvernement van Limburg, waar in 1992 het Verdrag van Maastricht werd getekend.
In Mandarijn Chinees zijn er vier tonen. Ieder lettergreep afzonderlijk (bijvoorbeeld ma) heeft zijn toon, en dezelfde lettergrepen met verschillende tonen kunnen verschillende dingen betekenen.
Eerste toon: mā (mama) Tweede toon: má (linnen) Derde toon: mǎ (paard) Vierde toon: mà (uitschelden)
Dus mā má mǎ mà betekent: mama is het linnen van het paard aan het uitschelden.
Volgens de Kroniek van het doorgeven van de lamp was Bodhidharma een zoon van een koning in Zuid-India, die als monnik naar China trok om te prediken in het koninkrijk Wei. Hij had vervolgens een ontmoeting met keizer Wu van Liang, die het boeddhisme gunstig gezind was. Dit gesprek liep teleurstellend af. Daarna trok hij zich terug in een klooster in de staat Wei, waar hij zich bezighield met muurkijken (pi-kuan ). Negen jaar lang zou hij voor een muur gehurkt gezeten hebben.
Bodhidharma
jiāo wài bié chúan, bù lì wén zì,
zhí zhǐ rèn xīn,
jiàn xìng chéng fó
教外別傳 不立文字 直指人心 見性成佛
Bodhidharma kwam naar China met een speciale boodschap, die wordt geformuleerd in vier korte uitspraken:
1. Een afzonderlijke overlevering buiten de leer om. (religie)
2. Niet steunen op geschreven woorden. (boeken)
3. Direct het hart van een mens raken. (directe overdracht van leraar naar student, van mond tot mond)
4. De natuur zien en een boeddha vormen
(Verlicht worden door te zien wat het is.)
Wat betekende die afzonderlijke overlevering voor mij?
Materialistische interpretatie van religieuze fenomenen Fysische of materiële interpretatie
(Fysieke interpretatie van het geloof /denken )
"jiàn xìng" (de natuur zien) verwijst naar de leer van de plotselinge verlichting.
Met "plotseling " wordt bedoeld dat we niet van te voren kunnen weten of plannen wanneer we bevrijd worden.
De implicaties zijn dat het mogelijk is om te worden wat Gautama, Jesus, en anderen zijn geworden door ...... (intuïtief begrijpen); en het wordt niet gedaan door intellectueel begrijpen . Bijvoorbeeld: Ik heb iets – alles wat een man kan worden in zijn leven – en mijn en jouw taak is het van mij op jou over te brengen. O.K. Hier ben ik.
Bezien wij bijvoorbeeld het eerste hoofdstuk van de Dào Dé Jīng. Het zijn maar een paar regels, maar velen hebben hun hoofd al stuk gebroken op de vertaling ervan. Tau-te-tsjing, Het boek van Weg en Deugd, De wijsbegeerte van het niets-doen. Vertaald en toegelicht door Dr J.J.L.Duyvendak.
De combinatie van de woorden "weg" en "deugd" levert op: ethiek. Ching betekent: boek. Het is dus een boek over ethiek.
In de Yì Jīng wordt een handige definitie van Dào gegeven.
Richard Wilhelm: Een afwisseling van yīn en yáng wordt genoemd de weg. Dit kan worden verklaard als volgt: Datgene wat nu eens het donkere dan weer het lichte laat verschijnen, is het Dào.
De uitdrukkingen yīn - donker en yáng - licht duiden respectievelijk de beschaduwde en de lichte kant van een berg of rivier aan, waarbij yáng de Zuidkant van de berg is, omdat deze kant het zonlicht ontvangt, maar bij een rivier de Noordzijde voorstelt, omdat het licht van de rivier daarheen gereflecteerd wordt. Voor yīn geldt het omgekeerde. langzamerhand werden deze betekenissen uitgebreid tot de twee universele polaire krachten, di we positief en negatief kunnen noemen. Het is mogelijk, dat met deze benamingen ( die meer de nadruk leggen op de kringloop der veranderingen dan op de veranderingen zelf) dan ook de kringvormige voorstelling van de oeraanvang is opgekomen, die later zulk een grote rol speelt.
In de Yì Jīng een eindig aantal stappen, 8 trigrammen ( ☰ ; ☱; ☲; ☳; ☴; ☵; ☶; ☷), later uitgebreid naar 64 hexagrammen (een hexagram is een figuur van zes gestapelde horizontale lijnen, waarbij een hele lijn (—) yáng, dit is ja, en een gebroken lijn (––) yīn, dit is neen, voorstelt. Elk hexagram geeft een veranderingstoestand weer. In een bepaalde volgorde achter elkaar gezet geven ze een geleidelijke overgang in 64 stappen (een continuë overgang suggererend) van yáng naar yīn
Lǎo Zǐ (老子) zou met zijn uitspraak bedoelen, dat alles in voortdurende wisseling is, Verschil tussen de Chinese en de dialectische filosofie: Volgens de Chinese opvatting is het worden een continu proces, volgens de dialectische filosofie is het een discreet proces.
Het dialectische proces bestaat dus uit inzichten die hun eigen innerlijke tegenstellingen in zich dragen, die vervolgens door een nieuw, beter inzicht kunnen worden opgeheven. We spreken dan van: I. these (stelling), II. antithese (tegenstelling) en III. synthese (opheffing of overstijging van de tegenstelling). Iedere synthese kan op zijn beurt ook zelf weer een these worden, die zijn eigen antithese oproept, die weer in een hogere synthese kan worden opgeheven. Enzovoort.
Verklaringen van het eerste hoofdstuk die ervan uitgaan dat de eerste regel een stelling bevat, slaan de plank mis. Het is een definitie van het begrip dào. Alle volgende regels zijn uitbreidingen van die definitie (vervolgdefinities). Die vervolgdefinities draaien rond de begrippen míng en cháng.
Hypothese: Deze definities hebben de vorm van een semiotische analyse (een puur taalkundige analyse van tekens).
Mysterie? Schrijft een schrijver een boek om te verhullen? Het kan zijn dat is bedoeld:
Lezer, let op, de Straat is figuurlijk bedoeld, maar dat zou ik een slappe openingszin vinden voor een meesterlijk boek. Of: de Straat is niet met woorden te beschrijven. Waarom zou je er dan een boek over schrijven?
Het gaat om de betekenis van het woord cháng, vaak vertaald als "eeuwig". Dit Nederlandse woord heeft verschillende betekenissen. Ik som er maar eens drie op: perpetual, that is: ononderbroken; oneindig, that is: endless; infinite, dat wil zeggen, that is: tijdloos. In this context, the character means "everlasting" (continu). Méihuā (Pruimenbloesem) vertaalde het woord als “regular".
Woord-voor-woord-vertaling. Lǎo Zǐ, Dào Dé Jīng 1
道可道非常道
名可名非常名
無名天地之始
有名萬物之⺟
故常無欲以觀其妙
常有欲以觀其徼
此兩者同出⽽而異名
同謂之⽞
⽞之⼜⽞
眾妙之⾨
dào kě dào, fēi cháng dào.
míng kě míng, fēi cháng míng. wú míng tiān dì zhī shǐ.
yǒu míng wàn wù zhī mǔ.
gù cháng wú, yù yǐ guān qí miào. cháng yǒu, yù yǐ guān qí jiào.
cǐ liǎng zhě, tóng chū ér yì míng, tóng wèi zhī xuán.
xuán zhī yòu xuán, shàng miào zhī méng.
Woord-voor-woordvertaling
Een WEG KAN een WEG zijn , maar is NIET een NORMALE WEG
Een NAAM KAN een NAAM zijn, maar is NIET een NORMALE NAAM ZONDER-NAAM is het BEGIN VAN HEMEL en AARDE
MET-NAAM is de MOEDER VAN TIENDUIZEND DINGEN. DAAROM-NORMAAL-HEEFT NIET-LUST-OM TE-ZIEN-ZIJN-GEHEIM NORMAAL-HEEFT-LUST-OM TE-ZIEN-ZIJN-RAND
DEZE-TWEE- DIE-SAMEN-UITKOMEN-EN (TOCH)-VERSCHILLEND-NAAM SAMEN-GENAAMD-VAN-ONDUIDELIJKHEID ONDUIDELIJKHEID-VAN-EN (OOK)-ONDUIDELIJKHEID MENIGTE-GEHEIM-VAN-DEUR
Frege verhelderde het onderscheid tussen betekenis en referent, dit onderscheid was echter (impliciet) in de Oudheid al bekend. De referent is een buiten de taal voorkomende entiteit, waar een talig element (woord of zin) naar verwijst.
Peirce noemde wat Frege ziet het teken als een relatie, maar dan als een triadische: er zijn drie aspecten aan, en Peirce noemt die representamen, object en interpretant. Het representamen is de drager van de betekenis. Het object is dat waarnaar die drager verwijst. De interpretant is de interpretatie die we aan het teken geven.
De driedeling in woord (formulering), begrip (bewering) en ding (stand van zaken) is al ontwikkeld door de stoïcijnen. (maar is veel ouder)
Linguïstische entiteit: Het (fonologische) woord weg
Conceptuele entiteit: het begrip (de connotatie) weg
Fysische entiteit (de dingen, hun eigenschappen en relaties in de fysische werkelijkheid) (de denotatie) weg
Dào wordt op verschillende manieren begrepen: als linguïstische entiteit (representamen, woord), conceptuele entiteit (interpretant, betekenis) en fysische entiteit (object, referent).
De weg kan een weg zijn maar niet een weg in de conventionele zin van het woord. Het woord kan een woord zijn maar niet een woord in de conventionele zin van het woord
De niet-linguïstische entiteit was er het eerst .
De linguïstische entiteit is pas daarna gekomen.
Daarom doorgaans(..) ziet men bij voorkeur niet de conceptuele entiteit. Doorgaans( ..) ziet men bij voorkeur wel de fysische entiteit.
Deze twee (conceptuele entiteit en fysische entiteit) zijn betekenissen van hetzelfde woord (linguïstische entiteit) en toch verschillend.
Als ze door elkaar worden gehaald, ontstaat onduidelijkheid. Zowel de betekenis van het ene als die van het andere wordt onduidelijk.
De deur staat open voor een menigte (concepten/ denkbeeldige objecten).
Men noemt Daoïsme geen religie (waarschijnlijk vanwege het feit dat er geen god in voorkomt), maar filosofie. Het valt vrijwel niemand op, dat het ethiek is. Dào Dé Jīng: Dào Dé, letterlijk: weg van de deugd, dit is ethiek; Jīng betekent boek. Het is een boek over ethiek.
De (...) eeuwige weg. Het Chinese woord "cháng" is hier met "eeuwig" vertaald. Andere vertalingen waren mogelijk geweest. Ik som er maar eens enkele op: constant; (duurzaam); onvergankelijk; oneindig.
De eeuwige weg is een eentonige weg, een weg waar maar geen einde aan komt. Weg betekent eigenlijk: tocht of trek (trektocht); niet de weg waarover men loopt, maar de wandeling die men op de weg maakt (zoals men in de natuurkunde spreekt over de afgelegde weg, als men het heeft over beweging). In het algemeen: levensweg, levenswandel
Ik ga er niet vanuit dat de schrijver opzettelijk geheimzinnig doet (paradoxen gebruikt). Als een tekst moeilijk, ondoorgrondelijke en duister lijkt, dan is de meest waarschijnlijke verklaring, dat het een verkeerde vertaling is.
Mei Hua
Why don't you come with us? Gábor said.
It was quite a surprise to meet you at the MA CESS conference in this nice building of the provincial government of Limburg, where, in 1992, the Treaty of Maastricht was signed. You told me about your work as a Chinese and English teacher. We also talked about Ch'an Buddhism and a particular poem I mentioned. It's the famous poem, made by the illiterate Hui-neng, who became the sixth patriarch of Ch'an Buddhism in China.
shēn sì pú tí shù,
xīn rú míng jìng tái.
shí shí qín fú shì,
wù shǐ rě chén ái.
Our body is the Bodhi-tree,
And our mind a mirror bright.
Carefully we wipe them hour by hour,
And let no dust alight.
I was very pleased to meet you and see you writing your name on my address card in Chinese characters. Beautiful characters! I would like to learn more about understanding them.
I'm very glad to receive your poem. I have found the poem in Chinese. It is as follows:
pú tí běn wú shù,
míng jìng yì fēi taí.
běn lái wú yī wù,
hé chù rě chén ái.
There is no Bodhi-tree,
Nor stand of a mirror bright.
Since all is void,
Where can the dust alight?
Hope you love it! If you are interested in Chinese culture, you can always come to me. You surprised me because I've never thought of you to know Chinese Ch'an Buddhis!
I've received your email, but it seemed that the Chinese characters did not appear in it. Would you please get it printed for tomorrow so that I can figure out what they look like? I will also check on internet to see whether I can find something similar.
Hui-neng and Bodhidharma
The four lines of text I talked about last Wednesday are known as the Four Pillars of Ch’an. They were attributed to Bodhidharma, the Indian who spread the teaching of sudden illumination to China. Here they are:
1. A special transmission outside of the scripture
2. No dependence upon words or letters.
3. Direct pointing at the soul[heart] of man.
4. Seeing into one's own nature and the attainment of Buddhahood.
jiāo wài bié chúan,
bù lì wén zì,
zhí zhǐ rèn xīn,
jiàn xìng chéng fó
教外別傳
不⽴文字
直指人心
⾒性成佛
[In Mandarin Chinese, there are four tones. Each syllable in isolation (e.g. ma) has its tone, and the same syllables with different tones can mean different things.
First tone: mā (meaning "mum") Second tone: má (meaning "linen") Third tone: mǎ (meaning "horse") Fourth tone: mà (meaning "to swear")
Dào Dé Jīng:
dào kě dào, fēi cháng dào.
míng kě míng, fēi cháng míng.
wú míng tiān dì zhī shǐ.
yǒu míng wàn wù zhī mǔ.
gù cháng wú, yù yǐ guān qí miào.
cháng yǒu, yù yǐ guān qí jiào.
cǐ liǎng zhě, tóng chū ér yì míng,
tóng wèi zhī xuán.
xuán zhī yòu xuán,
shàng miào zhī méng.
道可道非常道
名可名非常名
無名天地之始
有名萬物之⺟
故常無欲以觀其妙
常有欲以觀其徼
此兩者同出⽽而異名
同謂之⽞
⽞之⼜⽞
眾妙之⾨
dào can be dào
not the regular way
name a name
not a regular name
no name heaven and earth of beginning
with name all beings of mother
regular no desire to see its secret nature regular have desire to see its manifest nature these both same origin while different names both named the inconceivable
this inconceivable to another inconceivable all secret nature its gate
Tao Te Ching by LAO TSU Translation by Gia Fu Feng and Jane English
One The Tao that can be told is not the eternal Tao. The name that can be named is not the eternal name. The nameless is the beginning of heaven and earth. The named is the mother of ten thousand things. Ever desireless, one can see the mystery. Ever desiring, one can see the manifestations. These two spring from the same source but differ in name; this appears as darkness. Darkness within darkness. The gate to all mystery.
There is a difference of opinion on the meaning of the Chinese word cháng, here translated as eternal. This English word can have several meanings: perpetual, that is: uninterrupted; interminable, that is: endless; infinite, that is: timeless. In this context, the character means everlasting.
Mei Hua translated it as regular.
dào shēng yī,
yī shēng èr,
èr shēng sān,
sān shēng wàn wù wàn wù fù yīn ér bào yáng, chōng qī yǐ wéi hè
Natural laws originate one ☝️jO ne originates two
Two originates three
Three originates all beings
All beings hold yīn in the back and hold yáng in the arms (to show something fiercely) air to make harmony
Tao Te Ching by LAO TSU Translation by Gia Fu Feng and Jane English
Forty-Two
The Tao begot one. One begot two. Two begot three. And three begot the ten thousand things.
The ten thousand things may carry yin and embrace yang. They achieve harmony by combining these forces.
I realised that the short I Ching session we had a week before last Wednesday was not totally accomplished, so I looked up some things (like the method of casting coins and the whole process of interpretation of the oracle) in English websites in order to offer you a more complete session.
Method of Tossing Coins for Yin Jing Oracle
The preferred method is to use 50 yarrow sticks.
A shorter method to cast an oracle is the "Coin Method"
The casting of coins gave the following results:
Eight at the top
Seven in the fifth place
Six in the fourth place
Seven in the third place
Nine in the second place
Six at the beginning
This refers to hexagram 48: The Well
THE JUDGMENT
THE WELL.
The town may be changed, But the well cannot be changed. It neither decreases nor increases. They come and go and draw from the well. If one gets down almost to the water And the rope does not go all the way, Or the jug breaks, it brings misfortune.
THE IMAGE
Water over wood: the image of THE WELL.
Thus the superior man encourages the people at their work, And exhorts them to help one another.
THE CHANGING LINES
Six at the beginning means:
One does not drink the mud of the well. No animals come to an old well.
Nine in the second place means: At the well hole one shoots fishes. The jug is broken and leaks.
Six in the fourth place means:
The well is being lined. No blame.
So, the primary hexagram 48, The Well, with its first, second and fourth lines changing, would give the relating hexagram 49, Revolution:
49. Ko / Revolution (Moulting)
THE JUDGMENT
REVOLUTION. On your own day You are believed. Supreme success, Furthering through perseverance. Remorse disappears.
THE IMAGE
Fire in the lake: the image of REVOLUTION.
Thus the superior man Sets the calendar in order And makes the seasons clear.
What does it mean for you?
Exactly what the relating hexagram means for you depends on the kind of question you asked.
You decided at first to be silent about your question, but later on you revealed that it was about your future career.
The primary hexagram is the most specific to your present situation. The changing lines highlight moments of change. They may point to important choices, opportunities or dangers, and provide very useful advice on the best way to deal with them.
“One does not drink the mud of the well. No animals come to an old well.”
This may mean that there is a risk of losing yourself in the preparation for a specialist practice and paying too little attention to things that are basically the same in everyone. The last thing might reflect your true qualities.
“At the well hole one shoots fishes. The jug is broken and leaks.”
This may mean that you are inclined to neglect the aforementioned qualities.
“The well is being lined. No blame.” This may mean, that you are presently in a preparatory phase of something new that that has to be accomplished in the future.
The relating hexagram (49) refers to the (near or more distant) future or to alternative approaches to the basic situation that the primary hexagram describes.
Hexagram 49 predicts a radical change. Intuitively I already told you: You might be a leader within a (small or great) community.
In this sense you will never be alone. There will always be people be around you. You might be alone in the sense that you act as an individual, independent of your husband
“On your own day you are believed.” This may mean that at the right time, the moment of transformation, when radical change comes to an end, you will take the centre and begin to obtain the confidence of the people.
Thank you very much for your explicit interpretation of the meaning of coins. It must have taken you a lot of time to do that for me. I really appreciate your kindness. Now I have a better understanding.