Οι γονείς ή οι κηδεμόνες της νύφης και του γαμπρού κανόνιζαν τον γάμο. Οι γάμοι ήταν συχνά συμφωνίες μεταξύ οικογενειών για κοινωνικούς και οικονομικούς λόγους. 

Υπήρχε συμφωνία για την προίκα (περιουσιακά στοιχεία που θα έδινε η οικογένεια της νύφης στη νέα οικογένεια). Η προίκα ήταν σημαντική για την εξασφάλιση του γάμου.

Η νύφη περνούσε τις τελευταίες ημέρες της στο πατρικό σπίτι. Έκανε τελετουργικό λουτρό για εξαγνισμό και προσφορές (π.χ. κοσμήματα ή παιδικά παιχνίδια) στις θεές Άρτεμιδα, Αθηνά και Αφροδίτη, συμβολίζοντας τη μετάβασή της από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση.

Ο γάμος ξεκινούσε με το νυφικό λουτρό, που ήταν σύμβολο καθαρότητας και γονιμότητας. Ακολουθούσε ένα γαμήλιο γεύμα στο σπίτι του πατέρα της νύφης, στο οποίο παρευρίσκονταν οι οικογένειες και οι φίλοι.

Η πομπή ήταν η μεταφορά της νύφης από το πατρικό σπίτι στο σπίτι του γαμπρού. Η νύφη κάλυπτε το πρόσωπό της με πέπλο, και οι καλεσμένοι κρατούσαν δάδες, τραγουδούσαν και έψαλλαν ύμνους. Ο γαμπρός οδηγούσε τη νύφη στο νέο της σπίτι.

Όταν έφταναν, η νύφη ραίνετο με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς ως ευχή για γονιμότητα και ευημερία. Το ζευγάρι οδηγούνταν στο εστία (το ιερό του σπιτιού) για να λάβουν την ευλογία της οικογένειας και των θεών.

Την επόμενη ημέρα, οι συγγενείς και φίλοι επισκέπτονταν το ζευγάρι στο νέο τους σπίτι και τους προσέφεραν δώρα, όπως κοσμήματα, ρούχα, ή αντικείμενα για το νοικοκυριό.