Press & News

For journalists:

Mario Dieringer

Geleitsstr. 66A

63067 Offenbach


Tel: +4917670428613


Here I will display articles in other languages than in German:

3. November 2017

Successfull crowdfunding campaign

after 19 days (of 42) the crowdfunding campaign for the future web-portal succeeded with 5000 Euro. At the very end we collected 6100 Euro. Thank you so much for this. I promise that this will be a great investment into something very usefull.

At this point I want to say "thank you" to all the people who are believing into the project and into my goals. You are touching my heart and you are the proove, that there is a need for this. Now, I can do the next step and I promise, that the investment will be a good one and maybe I can convince those with doubts, by presenting a wonderful result, to support us in the future.


Video Shooting for the upcoming Crowdfunding Campaign

25th April 2017

Interview with Muddly Mum on

I came across Mario and his inspiring Footpath of Life (Trees of memory) project recently. It is a bittersweet story which some may find triggering. Footpath of Life is a really beautiful testimony to the light that can come out of darkness. Here is my interview with Mario.

Could you tell me a little about your partner whom you are doing the walk in memory of?

My partner Jürgen had suffered from depression for many years. Sometimes were worse than others. He had depression, since he was young, as did his mother and his grandparents. They suffered really badly with it. His mother had attempted suicide twice, many years ago. She has been taking antidepressants for the last thirty years and this has kept it under control.

Jürgen always told me, that it is not so bad and that everything is under control but on the other hand he told me, that he had suicidal thoughts, since he was 16.

When we talked about life and I mentioned, that I want to live until I am 88 years old, he always told me, that he did not want live that long. When is life was going well he managed, but if he faced any problems, the depression hit him very hard.

Even then he reassured me: this will be ok again soon. I could see, however, that this was not true because he couldn´t sleep, concentrate or focus on anything. When he started to take medication he improved. He could sleep, he was happier and his personality changed. He noticed it and he told his parents, that he felt so much better.

Between, the good spells, without a reason, he stopped taking the pills. Again and again and this behaviour brought him into deeper depression. Both I and his psychologists talked to him about this, but he refused to listen.

He began to deteriorate and after many months I was really afraid, that I would find him dead, if he did not go to hospital, but he refused another treatment. At the same time his behaviour became strange and unpleasant and I begged him: “Listen, if you are not going to hospital, I will find you dead, I am really sure about it. I can´t live with such a situation and being in fear …. and therefore I want you to think about what to do, otherwise I don´t know how to cope with the situation and how to go on.”

Some days later I drove, like every year to Berlin, which is, more or less my home, to see my friends. It was the first time in eighteen months that I left Jürgen on his own. At some point during those days he killed himself.

The idea behind Footpath of Life is of course in memory of him; but the main reason why I am doing it, is to help people with depression. Those people who think, that the death will be a solution, those who are suffering, because they can´t see the light and a future.

I want to help them to see that everything is possible doesn´t matter how terrible and dark your life is at the moment it will improve. I, myself have suffered from depression for more than five years, since my partner killed himself, I have also attempted suicide, I have been in hospital myself for months and after Jürgen’s death I stayed for six months in my apartment not able to leave it. I was not able to live, I was existing and cried day and night.

I have been in the depths of the hell. I know what darkness and being hopeless means. In this darkness I started to give up and to give away everything I built, everything I own, which is not much.

I don´t have a car, a house or anything I can sell to make the idea happen. I simply have faith in what I am doing and I will prove, that it will work out and that life will help, to make the impossible possible. It doesn’t matter how terrible someone feels… but it is possible. You just have to get on and do it. I hope this is what my walk will prove.

What is the idea behind Footpath of life?

I want plant trees of memory on a path around the world. I will walk the path I will plant those trees. By now 25 trees in 10 countries have been requested and I think that at the end I will walk about 75000km.

What is the meaning behind this ring lined by trees of memory?

Among the many billions of trees none are identical to another. Just as love is: Unique and not comparable.

This is why I think a growing tree is the perfect symbol. Even the seasons symbolize the various phases of a relationship. What is still flourishing in the beginning, must also go through frosty times from time to time. This is important for every new start and changes help to become a stronger relationship.

Every tree stands for a life that is past and one that is still ongoing.

Trees are planted on a ring around the earth that stands for the infinity and the cycle of life. The earth is spinning and life goes on from the beginning of time. A life without friendship and love is not possible both for man and many animals. A ring is a widespread symbol, not just for infinity. We wear wedding rings .

I want the Footpath of Life to become an international and intercultural symbol for the beauty and the value of life. Life belongs to death, just as joy belongs to grief too. But at the end of every day life is beautiful and diverse and it is worth fighting for; Every single day.

My idea with Footpath of Life is to break to taboo of suicide with widely visible sign of the importance and the increasing need for suicide prevention. I think we all underestimate the signs which have been ongoing for a while and cannot imagine the unthinkable. Those affected often refuse to believe that a depression can lead directly to death, if untreated.

Are you aware of the effects of suicide on partners, children, parents or friends? The hospitals and the mental institutions are aware that the care and support given to relatives of those who commit suicide is often lacking and it often takes years before they can lead a normal life again. Health systems often can not afford to help. That is why each one of us has to play a part. It costs you nothing just listen and respect that everyone is different in how we cope with life’s trials. Do not give up. We need you.

One of the reasons for doing this is to help me process the circumstances. My whole life has been determined by people, work and circumstances. My depression caused anxiety and almost led to me completely destroying myself – almost. I am still here, because I fight, because it is worth it. Jürgen’s suicide took away everything that was a happy life for me. I could not help it. My feelings of guilt plague me often and not few people realise that depression is a disease that can end in suicide. Cancer of the soul.

With this project, I hope to face all my fears, worries and needs, and one day I regain spiritual and psychological freedom. I will take total control of my own life and with the encounter of abilities and shortcomings that I have not yet known, I will be able to give back what is no longer conceivable for many: Faith in life. I will fight for it. For others and myself.

Have you planned your walking route?

I cannot plan the route because the route will be designed by those who wish to become a part of Footpath of Life with their tree, in memory of their loved ones. People who have lost somebody will write to me and invite me to come to the city to the place, where they lived with this person, so together we can plant their tree. It is important that those people are with me, because it is in memory their relationship not mine. Maybe somebody invites me to New Jersey, the next one invites me to Washington DC, the third one to Columbus and the other one to Los Angeles and so on… I will plan the route and then I will walk from place to place. I will plan just maybe three months in advance and so the path around the world will develop as time goes on. If you want to become part of it you can find the information here.

Receive your tree –

Now you have come this far. Let us go along the next step and let’s get together to plant a tree,

I would like to do this for free but if people could offer me a bed and a soup for the day it would be good, if not, it is not a problem.

How are you preparing yourself for the walk?

For the last weeks I have a boxing club who are helping me by offering cardiac training for free. As well as that, I have started now taking long hiking trips at the weekend. Even without this I do not think it would be a problem because stamina increases with walking. Once I walked a 1000 km trail without any prior training. The first two weeks were bad but day by day I became fitter and more able to achieve it.

What have been your family and friends’ reaction to you doing this?

Well, most of my friends were afraid I would not survive this depression. In my lifetime I have taken on many big challenges (crossing Africa, first climb on a mountain in Antarctica and stuff like that). My friends were all very moved, when I told them of my plans, they were brought to tears, but at the end all of them told me: “I am so happy that Mario is back.”

This is a really inspiring story. How can we help you in your endeavour?

I need every help I can get for this big project. first of all I need financial support to start everything. I have bought a tent and many things I will need but as the journey continues I need some food and from time to time new shoes, so I will need some ongoing financial support. I hope in time the project will become self supporting in around two years. If this happens everything is safe an then I can put all extra money into suicide prevention work in the countries I am walking through. This my main goal. Donations can be given at:

Another way people can help, is by becoming a financial sponsor or providing equipment. I still need a lot of equipment and as I foresee being on the road for fifteen years, I could test equipment which will be a great opportunity for companies to work with me. Companies can also ask sponsor a tree in memory of their employees who have passed away. There are many possibilities mentioned on my website

If somebody wants to support me with an equipment gift she or he will be very welcome. On this page I have a list of all the equipment which is still missing. Equipment can be bought and sent to my address, which you will find under “contact” on the website.

Door paul Geraedts - geplaatst op 21 april 2017

De 49-jarige Mario Dieringer uit het Duitse Offenbach am Main (nabij Frankfurt) verloor een jaar geleden zijn partner Jürgen aan suïcide. Na een ontzettend zware en donkere tijd kreeg hij een idee. Over een jaar begint hij aan een ambitieuze, jarenlange voettocht, waarbij hij overal waar hij komt bomen plant, ter nagedachtenis aan mensen die door zelfdoding om het leven kwamen. Dieringer vertelt aan over ‘zijn’ Footpath Of Life.

Onder de douche

“Het idee voor Footpath of Life is eigenlijk nog vrij recent. Afgelopen juli ontstond het pas, toen ik onder de douche vandaan kwam.” Mario Dieringer –grijze baard, getatoeëerde armen, sprekende bruine ogen – begint zijn verhaal. “Het was helemaal stil in de badkamer en eigenlijk duurde het niet langer dan vijf minuten voordat het hele plan stevig in mijn hoofd geplant was. Ik zeg altijd dat Footpath of Life als totaalpakket aangeleverd werd, het was eenvoudigweg in een keer aanwezig. In eerste instantie dacht ik dat ik misschien wel ‘verrückt’ geworden was, maar het idee liet me niet los. Vanaf dat moment ben ik het verder uit gaan werken.”

“Vaak wist ik niet of ik in de maanden die komen zouden nog in leven zou zijn”

Zware periode

Vier maanden daarvoor, in maart van dat jaar, verloor de nu 49-jarige Duitser zijn levenspartner Jürgen aan zelfmoord. “Ik ging door een ontzettend zware periode, het ging heel slecht met me. Ik zag zelf ook dikwijls geen uitweg meer. Vaak wist ik niet of ik in de maanden die komen zouden nog in leven zou zijn. Dit was natuurlijk ontzettend zwaar voor mijn omgeving. Ik ging door een hel, maar de mensen die me goed kenden natuurlijk ook. Toen ik mijn plan aan ze uitlegde was dat heel emotioneel. Eerst werd er hier en daar gehuild, maar daarna maakten de tranen al snel plaats voor blijdschap. De Mario die zij zo goed kenden was weer terug.”


Want hoewel de openbaring van het plan in zo’n kort tijdsbestek plaatsvond, zit er wel degelijk een doordachte filosofie achter Footpath of Life. Of beter gezegd: drie filosofieën. Mario: “Allereerst is daar het plan om met de geplante bomen een ring om de aarde te vormen. Een ring is natuurlijk het symbool van verbintenis tussen twee mensen, denk maar aan trouwringen. Maar een ring is daarnaast ook een teken van oneindigheid. Een tweede liefdessymbool is voor mij de boom.

Contact met de aarde

De boom is het perfecte symbool voor de liefde. Allereerst omdat geen twee vormen van liefde hetzelfde zijn. Zo zijn ook geen twee bomen hetzelfde, en net als met de liefde moet een boom groeien, sterk worden. Met het verstrijken van de tijd wordt de boom groter, sterker en reiken de wortels diep. Een boom staat verder altijd in contact met de aarde. Dat is voor mij ook altijd heel belangrijk geweest. Het is zelfs zo dat ik tijdens mijn voettocht van plan ben om geen enkele keer per vliegtuig te reizen. Dus wanneer ik de oceaan over moet, zal dat per boot gaan.”

Alles is mogelijk

En dan is er de laatste motivatie voor de ambitieuze voettocht van Dieringer, die in totaal maar liefst zo’n 75.000 kilometer zal beslaan en minstens vijftien jaar gaat duren. “Met Footpath of Life wil ik ook graag laten zien dat het nooit te laat is. Ik heb jarenlang de zwaarste depressies gehad en daar ook zware medicijnen tegen gebruikt. Ik zag zelf ook een tijd geen uitweg meer, maar ik ben er uitgekomen. Dit hele project, deze hele weg is voor die mensen die zelf geen uitweg meer zien, die denken dat ze geen toekomst meer hebben. Deze mensen wil ik laten zien dat alles mogelijk is. Of zoals een van de slogans van Footpath of Life luidt: Let me help you.”

“Ik geloof dat depressie een teken van de ziel is”

Geen therapie

Toen Mario zijn persoonlijke omgeving op de hoogte bracht van zijn ambitieuze plan kreeg hij dikwijls de vraag of het niet een soort therapie was. Dieringer veegt deze theorie van tafel. “Natuurlijk heb ik mijn partner verloren en heb ik daar veel moeite mee, maar het is meer dan dat. Ik geloof dat depressie een teken van de ziel is, een waarschuwing die als het ware zegt: ‘deze persoon is niet zichzelf’. We worden allemaal in een soort rol gestopt; werk, familie. Iedereen heeft verwachtingen en verplichtingen maar niemand is volledig zichzelf. Hoe verder je van je ware zelf afdwaalt, hoe donkerder het wordt. Maar het tegenovergestelde is ook waar: je kunt jezelf ook weer terugvinden. Dan wordt het weer goed. Dat wil ik met mijn tocht vertellen.”

Voorbereiding Footpath of life

Mario’s levenstocht zal op 27 maart 2018 beginnen. Deze datum heeft hij bewust gekozen. “Het is dan precies twee jaar na de sterfdag van Jürgen.” Tot die tijd is er nog een hele hoop te regelen. “Ik moet voor die tijd nog ontzettend veel dingen plannen en afronden, zowel privé als voor Footpath. Zo moet ik bijvoorbeeld de gemeenten waar ik een boom wil planten schrijven zodat ze dat toelaten. En dan is er nog het financiële aspect. Ik ben een GoFundMe-campagne gestart, waarop mensen me kunnen helpen om mijn doelen te verwezenlijken. En natuurlijk ligt het grootste gedeelte van de route nog open.”

75.000 kilometer

De tocht waarmee Dieringer in 2018 begint heeft als begin- en eindpunt thuisstad Frankfurt. “Uiteindelijk kom ik hier ook weer terug. Tussen begin- en eindpunt ga ik daarheen waar dat nodig is. Ergens langs de route zal ik dan ook een boom voor Jürgen planten. Waar dat precies is weet ik nog niet. Ik geloof erin dat hij me ‘vertelt’ waar en wanneer dat precies gebeuren moet. Verder kan iedereen die dat wil contact met mij opnemen, zodat ik tijdens mijn tocht een boom voor een verloren dierbare kan planten op een door hen bepaalde plek. Tot dusver staat vast dat ik 25 bomen in tien verschillende landen ga planten, maar ik ga er van uit dat ik uiteindelijk zo’n zestig landen en 75.000 kilometer zal doorkruisen. Met een gemiddelde afgelegde afstand van twintig kilometer per dag is vijftien jaar wel de minste tijd die ik nodig heb.”

Steun bieden

Maar hoogstwaarschijnlijk wordt Footpath of Life veel langer dan dat. En dat is ook prima, vindt Mario. “Ik hou rekening met onverwachte omstandigheden. Ik wil daar zijn waar ik nodig ben, zolang als dat nodig is. Misschien kom ik ergens en heeft kort daarvoor iemand zich daar om het leven gebracht. Dan kan ik steun bieden, zowel mentaal als fysiek, bijvoorbeeld met kleine dingen als huishoudelijke taken. Daarnaast kunnen mensen met mij meelopen. Wanneer zij bijvoorbeeld het leven niet meer zien zitten. Ik kan ze dan laten zien dat het ook anders kan. En eigenlijk is dat wel de essentie van Footpath of Life. Want hoe donker het ook wordt, hoe uitzichtloos het leven lijkt: er is altijd nog hoop.”

Ben jij een dierbare verloren aan suïcide en wil je dat Mario tijdens zijn tocht een boom plant in een land/stad naar jouw keuze? Neem contact met hem op via zijn website.