BIAŁA SFORA  FCI Kennel

Jack Russell Terrier


  News     Hodowla     Psy     Suki    Szczeniaki   O rasie  Galeria   Filmy  Linki    Kontakt

 
Wzorzec rasy

Standard FCI Nr 345 (14.12.2000)
Kraj pochodzenia: Wielka Brytania.
Kraj upowszechnienia: Australia.
Data publikacji obowiązującego standardu: 25.10.2000 r.
Użytkowanie: pracujący terier ze zdolnością do norowania. Doskonały pies towarzyszący. Klasyfikacja FCI: Grupa 3 (Teriery), Sekcja 2 (Małe Teriery).
Wymaga się prób pracy.


Wygląd ogólny

Silny, aktywny, zwinny, pracujący terier o wspaniałym charakterze z gibkim ciałem, o średniej długości. Ogon może być kopio­wany a sierść może być gładka, szorstka lub złamana.


Ważne proporcje

Długość psa jest większa niż jego wysokość; głębokość ciała mierzona od kłębu do mostka powinna być równa długości przednich kończyn od łokci w dół. Obwód ciała za łok­ciami powinien wynosić około 40-43 cm.


Zachowanie i temperament

Żywy, czujny, aktywny, inteligentny terier, pe­łen temperamentu, śmiały, niebojaźliwy, pewny siebie, przyjacielski.


Głowa

Mózgoczaszka:

Powinna być płaska, umiar­kowanej szerokości, stopniowo zwężająca się ku oczom. Kufa mocna, stopniowo zwę­żająca się ale nie przesadnie klinowata. Stop dobrze zaznaczony ale bez przesady.

 
Trzewioczaszka:

 
Trufla nosowa: czarna
Kufa: Długość od trufli nosowej do stopu po­winna być nieznacznie krótsza od długości od stopu do potylicy.


Wargi:

 Przylegające i czarno pigmentowane.


Uzębienie:

 Szczęka i żuchwa bardzo silne, głębokie, szerokie i potężne. Zęby silne, zgryz nożycowy.


Oczy:

 Małe, ciemne o bystrym wyrazie, kształ­tu migdała. Nie mogą być wyłupiaste, a powie­ki o czarno pigmentowanych brzegach, ściśle przylegające.


Uszy:

 W kształcie płatka róży lub opadające, przylegające do boków głowy i dużej ruchli­wości.


Policzki:

 Mięśnie policzkowe powinny być do­brze rozwinięte.


Szyja

Silna, kształtna, tak aby unosić głowę w prawi­dłowy sposób.


Tułów

.Ogólnie: Prostokątny.


Grzbiet:

 Prosty. Długość od kłębu do nasady ogona nieznacznie większa niż wysokość w kłębie.


Lędźwie:

 Powinny być krótkie, silne i głęboko umięśnione.


Klatka piersiowa:

 Raczej głęboka niż szeroka, z dobrym prześwitem od podstawy, umożliwiająca takie położenie mostka by znaj­dował się on w połowie odległości między kłę­bem a podłożem. Żebra powinny być dobrze wysklepione w okolicy kręgosłupa i spłaszczo­ne przy łokciach, tak żeby można było objąć klatkę piersiową dwiema dłońmi za łokciami.

 Mostek: Powinien być wydatny.

 
Ogon:

 Może być opuszczony w spoczynku. W czasie ruchu psa powinien być uniesiony. Je­żeli jest kopiowany to jego koniec powinien być noszony na poziomie potylicy


Kończyny

Kończyny przednie:

 Proste od łokci do palców, patrząc zarówno z przodu jak i z boku.

 Łopatki:

 Dobrze pochylone ku tyłowi ale nie zbyt przeładowane mięśniami.

Kość ramienna:

 Wystarczającej długości i dobrze ukątowana, tak aby łokcie przylegały do tułowia.


Kończyny tylne:


Mocne, muskularne, ale proporcjonalne w stosunku do kończyn przednich.


Stawy kolanowe: Dobrze ukątowane.


Stawy skokowe: Nisko położone, równoległe kiedy patrzy się na nie z tyłu w czasie swo­bodnej pozycji stojącej.


Łapy:

 Okrągłe, mocne, średniej wielkości. Wysklepione palce nie kierują się ani do we­wnątrz ani na zewnątrz.


Ruch

Dobrze wyważony, swobodny, elastyczny


Okrywa włosowa

Włos szorstki, gładki lub złamany, odporny na wpływy atmosferyczne.


Umaszczenie

Dominujące białe z czarnymi, brązowymi, kasztanowymi znaczeniami.


Wzrost i waga

Idealna wysokość w kłębie od 25 do 30 cm.
Waga: na każde 5 cm wysokości powinien przypadać l kg masy ciała. Pies o wysokości 25 cm powinien ważyć maksymalnie 5 kg, a 30 cm pies 6 kg.


Wady

Wszelkie odstępstwa od powyższego stan­dardu powinny być traktowane jako wady i ocenia się je w zależności od stopnia od­chylenia.


Wady dyskwalifikujące

Brak charakteru typowego dla terierów, nie­właściwy sposób poruszania się (mało płynny), wadliwa kufa (zbyt wąska).
Samce muszą mieć normalnie rozwinięte dwa jądra umieszczone w worku mosznowym.