►►► Foto's van 't 6e eskadron Vechtwagens Huzaren van Boreel

Aan het einde van de Nederlandse overheersing van Nederlands-Indië, het huidige Indonesië, en wel tussen 1945 en 1949, hebben ruim honderdtwintigduizend Nederlandse en Nederlands-Indische mannen als beroeps- of dienstplichtig militair de orde en vrede in dit overzeese gebiedsdeel proberen te bewaren. Ook mijn vader, Wim Derksen (1927-2007), is als (dienstplichtig) militair een zeer geruime tijd in Nederlands-Indië gelegerd geweest.

In november 1947 werd hij opgeroepen voor de dienst en ving samen met ongeveer 480 andere mannen de opleiding aan om cavalerist bij de Huzaren van Boreel te worden. Mijn vader werd huzaar, c.q. cavalerist en wel bij het speciaal voor uitzending naar Nederlands-Indië geformeerde zesde eskadron Vechtwagens Huzaren van Boreel. Wim Derksen was huzaar tot hij met buitengewoon verlof ging in de zomer van 1950, enige tijd na ontscheping in de haven van Amsterdam.

Mijn vaders eenheid, het Zesde Eskadron Vechtwagens Huzaren van Boreel, nam deel aan de Tweede Politionele actie, waarmee de Nederlandse regering een poging deed om de Republiek Indonesië te dwingen akkoord te gaan met de Overeenkomst van Linggadjati.
De politionele acties hadden weinig effect, sterker: dit streven
mislukte volkomen.

De Nederlandse troepen vochten tegen een (on)geregeld leger dat de strijd aanging in, soms effectieve, guerrilla-acties, waarbij zij dus niet openlijk de strijd aanging met de Nederlanders. De Indonesiërs plaatsten onder andere bermbommen en voerden sabotage-acties uit waarbij bruggen, enzovoort werden vernietigd. Onregelmatig kwam het tot regelrechte beschietingen.

Op een van de jaarlijkse reünies van zijn eskadron, kwam ik in contact met Bob van Hemert, een zijner eskadrongenoten, die beschikte over veel foto’s uit die tijd. Hij en twee andere huzaren, M. van der Giessen en W. de Groot, waren destijds, voor, in en (ook wel?) na Indië actief met het fotograferen van de gebeurtenissen van het zesde eskadron.

Het leek mij een gepast eerbetoon aan deze Nederlandse en Nederlands-Indische jongens, waaronder mijn vader, een goede keuze uit de fotoverzameling van Bob van Hemert en een aantal foto’s uit het Indië-album van mijn vader te publiceren op het Internet. 

Van het zesde eskadron kwamen 9 mannen bij gevechten om het leven.
Over het aantal slachtoffers dat viel door de militaire acties van het zesde eskadron is niets bekend.

N.B.: waar een tekst en/of onderschrift tussen aanhalingstekens (') staat, citeer ik Bob van Hemert. Ik dank Bob zeer voor het feit dat ik zijn drie foto-albums zo lang mocht lenen!

KLIK OP DE FOTO'S OM ZE TE VERGROTEN! (als je dan met muis bewegend boven een foto 'n plusteken ziet, klik nog ’n keer)