Welkom


Hallo, wat leuk dat je op mijn site rondkijkt.

 

                                                                          


                                    


 
 
 
 


Ik zal mij even voorstellen en een stukje over mijzelf "vertellen".

Mijn naam is Angelique Posthumus. In 2007 zat ik zelf op yogales en een aantal jaren daarvoor had ik ook lessen gevolgd. Ik vond het heerlijk om elke week een uurtje voor mezelf te hebben, lekker te bewegen en dan na een liggende eindontspanning relaxt naar huis te gaan. Op een gegeven moment dacht ik; hé..dat wil ook... zelf yogales geven...maar ja...dat kan ik toch niet...Ik? Lesgeven? Maar ergens in mijn hoofd...zat een heel klein zacht stemmetje en die zei; maar ik wil het wel en misschien kan ik het wel....toch??

En zo ben ik in 2008 de yoga docentenopleiding bij Maartje van Hooft in Deventer gaan volgen. In het eerste gedeelte van de opleiding was het naast de theorie, vooral leren voelen in je lichaam. Dat was niet altijd even makkelijk, want meestal voelde ik niet zo veel en zat ik vooral te denken ipv te voelen. Op een gegeven moment was het tijd om zelf een aantal lessen te geven, dit heb ik toen nog een beetje uitgesteld...want ieh...eng! Maar toen ineens in 2010 was het moment daar, en ben ik begonnen met les geven. Eerst aan kinderen, daarna aan volwassenen.

In 2011 ben ik ook een groep (yoga+) begonnen voor ouderen. Ik vind het erg leuk en uitdagend om met deze zeer verschillende leeftijdsgroepen te werken waarbij toch ook weer veel overeenkomsten te vinden zijn.

Ik werk vaak met kleine groepen, hierdoor is er ruimte voor persoonlijke aandacht. Yoga is (bijna) voor iedereen toegankelijk, je hoeft echt niet lenig te zijn, ook niet een klein beetje :-) Bij de yoga+ kan je al meedoen als je op een stoel kan zitten. In de les gaan we samen bewegen, bewuster ademen en ontspannen.

Door te bewegen ontspant de geest en als de geest ontspant, ontspant ook het lichaam. Hierdoor kan je dieper in de beweging (oefening) komen. Het één kan dus niet zonder het ander. Je doet mee in je eigen tempo, met respect voor je lichaam. Je leert je eigen grenzen (her) kennen, accepteren en verleggen. Dat kan soms wat moeite kosten want we willen (moeten?) graag net zo ver gaan als de “buurvrouw/buurman" of bewegen zoals we vroeger bewogen...(mentale en lichamelijke grenzen).

Ik zou zeggen: Kom het gewoon eens uitproberen, want zoals Confucius al zei:

 

“Vertel het me en ik zal het vergeten.
Laat het me zien en ik zal het onthouden.
Laat het me ervaren en ik zal het me eigen maken.”