- ΤΟ ΧΡΕΟΣ

σε νὰ κάτσω δίπλα σου
καὶ πές μου ἱστορίες•
θέλω νὰ λύσω σήμερα
δικές μου ἀπορίες.

Θέλω ν᾽ ἀκούσω νὰ ἱστορῆς
γιὰ χρόνια περασμένα,
μὴ φύγουμε στὰ ξαφνικὰ
καὶ μείνουν ξεχασμένα.

Δὲν θέλω οὔτε μιὰ στιγμὴ
ν᾽ ἀφήσω νὰ μοῦ φύγη
τώρα ποὺ σ᾽ ἔχω δίπλα μου•
τὸ ζήτημα …ἐπείγει.

Τ
οῦτο τὸ στόμα ποὺ λαλεῖ
κάποτε θὰ σιγήση
κ᾽ ἡ καρδερίνα ἡ γλυκειὰ
δὲν θὰ ξαναλαλήση.

σε νὰ κάτσω καὶ νὰ λὲς
πῶς πέρασ᾽ ἡ ζωή σου•
κι ὅταν τελειώσουμε, ἁπλᾶ
μοῦ δίνεις τὴν εὐχή σου.

Π
ές μου ξανὰ γιὰ τὴ γλυκειὰ
τὴν ὄμορφη πατρίδα,
ἐκεῖ ποὺ πρωτοαντίκρυσες
τὴν πρώτη ἡλιαχτίδα.

Κ
αὶ πές μου γιὰ τ᾽ ἀνέμελα
τὰ παιδικά σου χρόνια,
γιὰ τὸν σκληρὸ ξερριζωμό,
τὴν πίκρα, τὴ συμπόνια.

Γιὰ τὶς παράγκες νὰ μοῦ πῆς
καὶ γιὰ τὴν προσφυγιά σου,
γιὰ τοὺς γονεῖς, τ᾽ ἀδέρφια σου
καὶ γιὰ τὴ φαμελιά σου.

Θ
έλω νὰ κάτσω δίπλα σου
κ᾽ ἐσὺ νὰ ἱστορήσης
ἀργὰ - ἀργὰ τὸ παρελθόν,
τὶς τόσες ἀναμνήσεις.

Β
υζαντινή μου ἀρχόντισσα,
Πολίτισσα κυρά μου,
γιὰ σένα ἦρθα σήμερα
καὶ κάθησε κοντά μου.

Γοργὰ περνοῦν οἱ μέρες μας,
γοργὰ κυλοῦν τὰ χρόνια,
καὶ οὔτ᾽ ἐγὼ οὔτε κ᾽ ἐσὺ
θὰ ζήσουμε αἰώνια.

Γ
ι᾽ αὐτὸ σοῦ λέω, μάτια μου,
θὰ ᾽ρθῶ γιὰ νὰ τὰ ποῦμε
καὶ τὰ παλιὰ σιγὰ - σιγὰ
νὰ ξαναθυμηθοῦμε.

Κ
αὶ μιὰ γουλιὰ γλυκὸ κρασὶ
θὰ πιοῦμε στὴν ὑγειά σου•
κι ἀφοῦ τὸ χρέος ἔγινε,
γλυκειὰ Ματίνα, γειά σου.

16-12-1999

Κ. Δόλια

Comments