20 ΙΟΥΝΙΟΥ


 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ

Μεθοδίου Ιερομ., Νικολάου Καβάσιλα, Καλλίστου Πατριάρχου, Των Δύο Ασκητών, Αθανασίου Οσίου, Σύναξις της Υπεραγίας Θεοτόκου της Οδηγήτριας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Μεθόδιος ο Ιερομάρτυρας επίσκοπος Πατάρων

Ο Άγιος Μεθόδιος έζησε κατά τον 6ο αιώνα μετά Χριστόν. Η σπάνια αρετή του και η μεγάλη μόρφωση που τον διέκρινε τον ανέβασαν στον επισκοπικό θρόνο των Πατάρων. Σαν επίσκοπος, επεδίωκε να επιτελεί τέλεια τα καθήκοντα του. Ο φωτιστικός λόγος του, σε συνδυασμό με το άγιο παράδειγμα του, έτρεφε τις ψυχές των ανθρώπων του ποιμνίου του. Ήταν ακοίμητος φρουρός του ορθοδόξου δόγματος και αποφασισμένος σε όλη του τη ζωή "φυλάσσειν τα δόγματα τα κεκριμένα υπό των αποστόλων". Να φυλάττει, δηλαδή, τις αποφάσεις, που είχαν οριστικά κριθεί σαν μόνες ορθές από τους Αποστόλους. Γι' αυτό και πέτυχε μετά από συστηματικό αγώνα να περιορίσει σημαντικά στην επαρχία του τους οπαδούς των λανθασμένων δοξασιών του Ωριγένη. Όμως, αυτοί οι λίγοι που έμειναν, για να εκδικηθούν, κατάφεραν να βάλουν δικό τους υπηρέτη κοντά στο Μεθόδιο. Και κάποια μέρα που ο επίσκοπος αρρώστησε, τον σκότωσε με μαχαίρι. Αλλά ενώ τον μαχαίρωνε, ο Μεθόδιος άκουσε το δολοφόνο να λέει: "έτσι σκοτώνουν οι Ωριγενιστές". Τότε μειδίασε ελαφρά και έγειρε το κεφάλι του ευχαριστημένος, παραδίδοντας το πνεύμα του στον Κύριο. Ήταν η χαρά, διότι έπεφτε θύμα του καθήκοντος του να διαφυλάττει τα ορθά δόγματα της Εκκλησίας. Ο Σ. Ευστρατιάδης όμως, στο Αγιολόγιο του, έχει άλλη γνώμη περί των βιογραφικών στοιχείων του Αγίου αυτού και την παραθέτουμε ως έχει:
Ήκμασε περί τα τέλη του γ' και τας αρχάς του δ' αιώνος, κατά τον Ιερώνυμον (De Vir. ill. 83) και τον Ιστορικόν Σωκράτην (Εκκλ. Ιστ. 6,13) ην ουχί Πατάρων επίσκοπος, αλλά Ολύμπου του εν Λυκία και είτα επίσκοπος Τύρου (της Φοινίκης), κατ' άλλην δε γνώμην, επίσκοπος Φιλίππων της Μακεδονίας. Η τοιαύτη πλάνη, του να λέγεται Πατάρων επίσκοπος προήλθεν εκ του ότι ο περί αναστάσεως διάλογος αυτού εκτυλίσσεται εις τα Πάταρα. Ο Μεθόδιος ην διαπρεπής αρχιερεύς και πλατωνικός φιλόσοφος, αντίπαλος σφοδρός των Ωριγενιστών και ποιητής δόκιμος, ως φαίνεται εκ του περισωθέντος έργου αυτού "Συμπόσιον των δέκα παρθένων ή περί αγνείας". Κατά τον επί Διολητιανού διωγμόν υπέστη τον μαρτυρικόν θάνατον εν Χαλκίδι (της Συρίας).


Απολυτίκιον. Ήχος γ'. Θείας πίστεως.
Θείαν μέθοδον, της ευσέβειας, εθησαύρισας, τη Εκκλησία, ως Ιεράρχης και Μάρτυς Μεθόδιε, συ γαρ σοφίας τον πλούτον δρεψάμενος, αθλητικώς τον σον τάλαντον ηύξησας, Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν Ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας

 

Ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1322 και ήταν ανεψιός του Νείλου Καβάσιλα, ο οποίος χρημάτισε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. το πατρικό του επώνυμο ήταν Χαμαετός, κράτησε όμως το μητρικό επώνυμο Καβάσιλας προφανώς λόγω της ισχυρής παρουσίας του Θείου του. Έκανε λαμπρές σπουδές ρητορικής, Θεολογίας, φιλοσοφίας και φυσικών επιστημών στη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Για ένα διάστημα διετέλεσε σύμβουλος του Κατακουζινου ο οποίος στα τελευταία χρόνια της ζωής του, εκάρη μοναχός και διέμενε στην περιώνυμη Μονή των Μαγγάνων. Ο Άγιος ασπάσθηκε τις απόψεις και ιδέες του Γρηγορίου Παλαμά για τον ανατολικό μυστικισμό και το ησυχαστικό πνεύμα. υπήρξε πολυγραφότατος και πληθωρικός συγγραφέας αξιολογότατων Θεολογικών, ερμηνευτικών, λειτουργικών, ασκητικών και διδακτικών έργων, ως και περίφημων πανηγυρικών λόγων, επιστολών, επιγραμμάτων και κειμένων πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Μετά πολλές περιπέτειες για τις απόψεις του περί ορθοδόξου μοναχισμού και δη κατά των Βαρλαάμ και Ακινδύνου, εκοιμήθη ειρηνικά λίγο μετά το 1391. Η αγιοποίηση του έγινε τον Ιούλιο του 1983.

 

Απολυτίκιον. Ήχος δ'. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείος διδάσκαλος, και υποφήτης και σοφός, δογμάτων της πίστεως, και αρετών ιερών, Νικόλαε Όσιε, έλαμψας εν τω κόσμω, δια βίου και λόγου. Όθεν Θεσσαλονίκη τη ση δόξη καυχάται, και πόθω εορτάζει, την πάνσεπτον μνήμην σου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Όσιος Κάλλιστος

 

Ο Όσιος Κάλλιστος ήταν λόγιος Αγιορείτης ιερομόναχος, ο οποίος ασκήτευσε στη Μονή Ιβήρων. Για τις σπάνιες αρετές του και τη βαθύτατη μόρφωσή του ο αυτοκράτορας Ιωάννης Κατακουζηνός τον ανύψωσε το 1350 στον οικουμενικό θρόνο. Μετά 4 χρόνια πατριαρχείας, αναγκάσθηκε να παραιτηθεί και αποσύρθηκε στη Μονή του Αγ. Μάμαντα και στη συνέχεια στην Τένεδο. Εκλήθη για δεύτερη φορά στον Οικουμενικό Θρόνο, όταν όμως ευρισκόταν ως απεσταλμένος στην ηγεμονίδα της Σερβίας, Ελισάβετ, αρρώστησε και εκοιμήθη στις Φέρρες της Θεσσαλίας το 1363.

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι Άγιοι Δύο Ασκητές

Απεβίωσαν ειρηνικά στην έρημο.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Οδηγήτριας

Η εικόνα της βρίσκεται στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.

 

 



 

 

 

 

 

 

Ο Όσιος Αθανάσιος ο θαυματουργός, ο Πεντασχινίτης, Κύπρου

Άγιος της Εκκλησίας της Κύπρου από το Πεντάστιχο, που έκανε πολλά θαύματα.

 

 

 

Η κατάθεσις λειψάνων και περιβολαίων των Αγίων Αποστόλων Λουκά, Ανδρέου και Θωμά, του προφήτου Ελισσαίου και του μάρτυρος Λαζάρου, άτινα κατετέθησαν εν τω Ναώ των Αγίων Αποστόλων των μεγάλων