10 ΙΟΥΝΙΟΥ


 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ

Αλεξάνδρου και Αντωνίνας, Νεανίσκου μάρτυρα, Τιμοθέου Επισκόπου, Κανίδη Οσίου, Θεοφάνους και Πανσέμνης, Απόλλωνος, Αλεξίου Επισκόπου, Σιλουανού Οσίου

 

 

 

 

 

 

 

 

Οι Άγιοι Αλέξανδρος και Αντωνίνα

 

Η Αγία μάρτυς Αντωνίνα, ήταν μία χριστιανή παρθένος, η οποία αποτελούσε ένα τηλαυγή αστέρα της κωμόπολης Καρδάμου, όπου και γεννήθηκε. Προικισμένη με εξωτερική και εσωτερική ομορφιά, ζούσε με εγκράτεια, σεμνότητα και άσκησε και έθεσε όλες τις δυνάμεις και τις οικονομίες της, στη διακονία, την περίθαλψη και ανακούφιση των πτωχών και δυστυχισμένων συνανθρώπων της. Η χριστιανική της διαγωγή και συμπεριφορά, καταγγέλθηκε στον έπαρχο Φύστο, ο οποίος τη συνέλαβε και την ανέκρινε. Η Αντωνίνα με ακατάβλητο φρόνημα και θεία υπερηφάνεια, ομολόγησε την πίστη της στο Χριστό και κάλεσε και τον Έπαρχο να μετανοήσει και να βαπτισθεί χριστιανός. Απογοητευμένος ο έπαρχος, επειδή όλες του οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό και γνωρίζοντας ότι η Αγία έδιδε μεγάλη βαρύτητα στην παρθενική της τιμή, διέταξε να την ρίξουν σε κάποιο πορνείο. Η θερμή προσευχή της παρθένου, προκάλεσε τρομερό σεισμό στο σπίτι αυτό με αποτέλεσμα οι ίδιες οι γυναίκες να την διώξουν απ' αυτό. Ο Φύστος την επανασυνέλαβε και την έριξε σε κάποιο άλλο καταφύγιο. Κάποιος όμως χριστιανός ονόματι Αλέξανδρος, επισκέφθηκε το πορνείο και τη φυγάδευσε δανείζοντάς τής τα δικά του ρούχα. Έξαλλος ο Φύστος όταν πληροφορήθηκε το γεγονός διέταξε την άμεση σύλληψή τους. Μετά την απολογία τους διέταξε το σκληρό βασανισμό τους. και όντως αφού τούς ακρωτηρίασαν, τούς άλειψαν με πίσσα και έριξαν τα σώματά τους στη φωτιά, χαρίζοντάς τους και στεφάνους του μαρτυρίου.

 

Απολυτίκιον. Ήχος α'. Της ερήμου πολίτης.
Ξυνωρίς η αγία των Μαρτύρων υμνείσθω μοι, συν τω ευκλεεί Αλεξάνδρω, Αντωνίνα η πάνσεμνος· αγάπη γαρ και πίστει ευσεβεί, εκλάμψαντες εν άθλοις ιεροίς, ιαμάτων εφαπλούσι μαρμαρυγάς, τοις ποθώ ανακράζουσα δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δι' υμών, πάσιν ιάματα.

 

Κοντάκιον  Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον.

Των Μαρτύρων έλαμψεν, η αξιέπαινος μνήμη, ην πιστοί τελέσωμεν, και ανυμνήσωμεν πιστώς, εν επι γνώσει κραυγάζοντες, Συ των Μαρτύρων, Χριστέ το κραταίωμα.

 

 



 

 

 

 

 

Ο Άγιος Νεανίσκος και σοφότατος Μάρτυρας

Έζησε στα χρόνια του ηγεμόνα Αλεξανδρείας Μαξίμου, του οποίου η δούλη κατάγγειλε τον σοφότατο και ωραίο αθλητή του Χριστού Νεανίσκο. Ο ηγεμόνας τον βασάνισε ποικιλλοτρόπως, για να αρνηθεί τον Χριστό, αλλά όταν είδε ότι δεν μπορούσε να το καταφέρει, διέταξε να θανατωθεί. Όταν τον οδηγούσαν στον τόπο της εκτέλεσης, μαζί με το πλήθος που τον ακολουθούσε, ήταν και η δούλη που τον πρόδωσε. Τότε ο Νεανίσκος της έκανε νόημα να τον πλησιάσει, και όταν τον πλησίασε της έδωσε το χρυσό δαχτυλίδι του και της είπε: "Σε ευχαριστώ, γυναίκα, διότι με την προδοσία σου έγινες πρόξενος σ' εμένα τέτοιων αγαθών". Όταν έφτασαν στον τόπο της καταδίκης, προσευχήθηκε και στη συνέχεια τον αποκεφάλισαν.



 

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Τιμόθεος επίσκοπος Προύσας

Μαρτύρησε στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη (360-363). Οι Συναξαριστές αφηγούνται, ότι σκότωσε δράκοντα με θαυματουργικό τρόπο, που φώλευε μεταξύ της Προύσας και των θερμών υδάτων. Όταν το έμαθε ο Ιουλιανός, έστειλε απεσταλμένο του στον επίσκοπο ν' αρνηθεί τον Χριστό. Αλλά επειδή ο Τιμόθεος έμεινε σταθερός στην πιστή του, ο Ιουλιανός τον αποκεφάλισε και έτσι έλαβε το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου.



 

 

 

 

 

 

 

Ο Όσιος Κανίδης

Έζησε στα χρόνια του βασιλιά Θεοδοσίου του Μεγάλου, το έτος 379. Ήταν γιος ευσεβών γονέων, Θεοδότου και Θεοφάνους, που κατοικούσαν στην Καππαδοκία. Μικρός ακόμα, είχε κλίση στη μοναχική ζωή και έφυγε σ' ένα βουνό, όπου κλείστηκε μέσα σε μια σπηλιά και εκεί με νηστεία και προσευχή κατάρτιζε τον εαυτό του. Από την πολλή υγρασία της σπηλιάς αυτής, έπεσαν οι τρίχες της κεφαλής του και των γενείων του. Έτσι ασκητικά και όσια αφού έζησε, απεβίωσε ειρηνικά.




 

 

 

 

 

 

Ο Όσιοι Θεοφάνης και Πανσέμνη

Ο όσιος Θεοφάνης καταγόταν από την Αντιόχεια, και γεννήθηκε από γονείς ειδωλολάτρες. Σε ηλικία μόλις 15 χρονών, παντρεύτηκε και μετά τρία χρόνια έγγαμης ζωής, η σύζυγός του πέθανε. Αυτός τότε αποσύρθηκε σ' ένα μικρό κελί, αφού πρώτα κατηχήθηκε και βαπτίστηκε χριστιανός, και εκεί ζούσε ζωή οσία. Έμαθε όμως ότι κάποια πόρνη, Πανσέμνη ονομαζόμενη, παρέσυρε πολλούς στο θάνατο της αμαρτίας. Έβγαλε λοιπόν τα φτωχικά του ρούχα, ντύθηκε λαμπρή φορεσιά και πήγε στον πατέρα του. Του είπε ότι θέλει να ξαναπαντρευτεί και γι' αυτό χρειαζόταν χρήματα. Ο πατέρας του χάρηκε και του έδωσε αρκετά χρυσά νομίσματα για τους γάμους του. Ο Θεοφάνης μόλις πήρε το χρυσό, πήγε και βρήκε την ωραία Πανσέμνη. Αφού έφαγαν και ήπιαν μαζί, τη ρώτησε αν θέλει να γίνει γυναίκα του, με την προϋπόθεση όμως να γίνει χριστιανή. Η Πανσέμνη διέκρινε ότι, αυτός δεν ήταν σαν τους συνηθισμένους εραστές και τα λόγια του είχαν μιλήσει στην καρδιά της. Με χαρά λοιπόν μοίρασε τα υπάρχοντα της στους φτωχούς, βαπτίστηκε χριστιανή και έζησε με τον όσιο Θεοφάνη σ' ένα διπλανό κελί. Μετά 15 μήνες, πέθαναν ειρηνικά και οι δύο μαζί.



 

 

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Απόλλως (ή Απόλλων) ο Επίσκοπος

Απεβίωσε ειρηνικά.



 

 

 

 

 

 

 

Ο Άγιος Αλέξιος επίσκοπος Βιθυνίας

Απεβίωσε ειρηνικά.



 

 

 

 

 

 

 

Ο Όσιος Σιλουανός ο της Λαύρας Κιέβου (Ρώσος, + 13ος-14ος αι.)

 

Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον Βίο του Οσίου.