ปลาทู ทรนง



ปลาทูทรนง


  โดย : มหาชำร่วย  เวปบอร์ด "บ้านราชดำเนิน"


สืบเนื่องจากกระทู้  "ลุงปลาทู" ของท่าน chan

ผม .. ฐานะที่ผ่านเส้นทางนั้นอยู่ทุกเช้า จึงลองแวะเก็บความเห็นของลุงสอมาฝาก
และก็เป็นดังคาด "ลุงสอ" หรือ "พี่สอ" แสดงความแดงเข้มออกมาอย่างที่ผมนึกภาพไว้จริง ๆ

ก่อนอื่นเลยก็ทักทายกันตามอัธยาศัย พร้อมกับคำถามแรกว่าแผลที่โดนยิงสะโพกเจ็บมั๊ย
แกตอบแบบจริงใจที่สุดว่า ... ลองซักเม็ดมั๊ย จะจัดให้!! 55555555 ร้ายไม่เบาพี่สอของเรา

ผมถามแกว่าแกเริ่มรู้ตัวว่าเป็นคนเสื้อแดงตั้งแต่เมื่อไหร่ ซึ่งแกก็ตอบว่าตั้งแต่หลังปฏิวัตินั่นแหละ
แกเล่าว่าแกไปชุมนุมกับเขาไปทั่วและแทบจะทุกงานถ้าไม่ติดธุระสำคัญอะไร อย่างเขายายเที่ยง
เขาสอยดาวแกก็ไปมากับเขาเหมือนกัน แถมขี่มอเตอร์ไซด์คู่ชีพไปด้วยตัวเองอีกด้วย

เช้านี้มีลูกค้าขาประจำมาอุดหนุนแกคับคั่ง ทุกคนทักทายพูดคุยกับแกอย่างสนิทสนมเป็นกันเอง
แสดงให้เห็นถึงว่า พี่สอเป็นที่ยอมรับของขาประจำจริง ๆ และเนื่องจากเห็นว่าแกกำลัง
ยุ่งกับการขายปลาทูของแก ผมจึงเกรงใจไม่ค่อยกล้าชวนแกคุยมาก

แต่ก่อนจะจากแกมา ผมอุดหนุนปลาทูทอดขนาดเขื่องของแกมา 3 ตัว สนนราคาแค่ร้อยเดียว
พร้อมกับถามแกว่า ถ้าเราจะเอากับมันอีกซักรอบ ... พี่สอเอาด้วยมั๊ย

นัยตาสีสนิมเหล็กของแกฉายแวววับออกมาอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับคำ ๆ เดียวจากปาก "เอา!!"
ผมบอกแกว่าผมเป็นเสื้อแดงเหมือนกัน พี่สออยากฝากอะไรถึงพวกเราบนอินเตอร์เน็ตมั๊ย
แกไม่ตอบครับ แต่แกส่งซิกอย่างนี้

   

ผมจึงยิงคำถามสุดท้ายออกไป "แล้วพวกอำมาตย์ล่ะพี่ อยากฝากอะไรถึงพวกเค้าบ้าง"
ก็ก็ไม่ตอบอีกเช่นเคย แต่ซิกสัญญลักษณ์ใหม่ถูกสื่อสารออกมาอย่างชัดถ้อยกระทงความ
แม้พี่สอของเราจะไม่ได้เปล่งเสียงก็ตาม ... อย่างนี้

   

ผมจากแกมาด้วยใจที่นับถือในความเข้มแดงของแก พร้อมกับปลาทูทอดอีก 3 ตัว
ซึ่งได้รับเกียรติจากผมในมื้อเที่ยง ... อย่างนี้

   

ปลาทูแกอร่อยอ่ะ เนื้อแน่นปั้กหวานปึ้ก ไม่เสียราคาที่เป็นปลาทูทรนง!!


click to zoom


ลุงปลาทู

โพสต์27 ส.ค. 2553 06:33โดยธนพล วรรณโคตร


ลุงปลาทู

  โดย : คุณ chan  เวปบอร์ด "บ้านราชดำเนิน"



           ลุงสอ นายธงไชย เหงวียน หรือ ลุงปลาทู ที่ขายปลาทู และรับทอดให้ฟรีด้วย ขายทุกวันตั้งแต่
6 โมงเช้าถึงเที่ยง  แต่ตั้งแต่ได้รับการบาดเจ็บครั้งนี้ ทำให้คนเสื้อแดงมาช่วยอุดหนุนกันจนขายหมดราว ๆ 10 โมง
เช้า ลุงขายที่ตลาดยงเจริญ อ่อนนุช 46 ลุงเล่าให้ฟังว่า เมื่อย้ายมาชุมนุมที่ราชประสงค์

“ ขายของเสร็จผมก็จะมาร่วมชุมนุม  โดยเดินทางผ่านทางบ่อนไก่เป็นประจำทุกวัน จนวันที่ 14 พฤษภาคม 2553
ผมเดินทางในเส้นทางเดิมแต่เขาบอกว่าเข้าไม่ได้แล้ว และมีคนบอกว่ามีการยิงกันทาง สน.ลุมพินี ผมก็ได้ขี่รถไปดู
ก็อยากรู้และอยากหาทางไปที่ราชประสงค์ เมื่อไปถึงบริเวณ สน.   ก็จอดรถลงมายืนสังเกตการณ์ ฝั่งตรงข้าม สน.
ตอนนั้นผมยืนอยู่ใกล้กับนักข่าวฝรั่ง ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นนักข่าวชาวแคนาดา ได้ยินเสียงปืนดังก็นั่งยอง ๆ อยู่
ข้าง ๆ นักข่าวฝรั่งซึ่งก็กำลังนั่งถ่ายรูปอยู่ ผมเห็นนักข่าวฝรั่งโดนยิงล้มลงเห็นว่ามีแผลเลือดออกที่ท้องขณะจะช่วย
ผมก็รู้สึกเจ็บที่สะโพกข้างซ้ายก่อน ...ต่อมาก็รู้สึกเจ็บมากทั้งสองข้างจนนอนลง เมื่อเสียงปืนซาลงก็มีพลเมืองดีไม่
ทราบเป็นใครเหมือนกันเข้ามาช่วยผม ผมบอกให้เขาไปช่วยนักข่าวฝรั่งก่อน เพราะผมคิดว่าอาการเขาต้องหนักกว่า
ผมแน่ๆ เพราะเขาโดนยิงท้องเลือดเต็มเลย มองเห็นกองเลือดกองใหญ่ และตอนนั้นก็ยังคิดว่าตัวเองคงไม่เป็นอะไร
มาก จนมีคนมาช่วยยกร่างผมเข้าไปที่สนลุมพินี เพื่อรอรถพยาบาล   ผมต้องนอนคว่ำหน้ารู้สึกเจ็บสะโพกมาก เริ่มรู้
แล้วว่าเลือดผมออกมากเหมือนกัน มีคนมาขอให้ผมถอดเสื้อแดงออก ผมไม่ยอม”    จนผมตะโกนว่า ...............
“ขอให้คนเสื้อแดงต่อสู้ต่อไป” 
ก็ไม่มีใครมาให้ผมถอดเสื้ออีกจนมีรถมารับผมไปส่งที่ รพ.กล้วยน้ำไท


  โดยปกติลุงสอขายปลาทูตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึงเที่ยง แต่นับจากที่ลุงโดนยิงกลับมาครั้งนี้ มีพี่น้องเสื้อแดงได้มาช่วย
อุดหนุนซื้อปลาทูลุง จนบางวันไม่ถึง 10 โมงเช้าก็ขายหมดแล้ว ถามคนซื้อส่วนใหญ่บอกว่า ปลาทูทอดเป็นอาหาร
ที่ชอบกินอยู่แล้ว และที่เลือกซื้อเจ้าลุง นอกจากปลาตัวโตรสชาติดีแล้ว  ยังสงสารไม่อยากให้ลุงยืนหรือนั่งนาน ๆ
เพราะรู้ว่าลุงยังคงเจ็บปวดอยู่ แต่ก็ต้องมาทำกินหาเลี้ยงชีวิตของตนต่อไป การมาอุดหนุนลุงนอกจากอุดหนุนพี่น้อง
เสื้อแดงด้วยกันแล้ว ยังรู้สึกอิ่มใจเหมือนได้ทำบุญให้ลุงไม่ต้องฝืนยืนมากจนเกินไป ระดับชาวบ้านอย่างเราก็คงช่วย
กันได้เพียงเท่านี้

ปลาทูแสนอร่อย พิสูจน์มาแล้ว.. ได้ถามลุงว่า หากมีใครมาถามว่าไปร่วมชุมนุมกับเสื้อแดงได้อะไร ลุงตอบว่า

ผมบอกว่าได้ความเหนื่อยไง เหนื่อยสุด ๆ ไปทีไร มีแต่เสียเงิน ทั้งค่าเดินทาง ค่ากิน ใครที่บอกว่าไปชุมนุมเสื้อแดง
บอกว่าได้เงิน ก็ช่วยบอกหน่อยว่าได้เงินจากใครที่ไหน เพราะผมไปมาหลายปีมีแต่เสียเงิน เสียเวลาทำกินอีก แต่ผม
ก็จะไปเพราะผมชอบที่คนเสื้อแดงออกมาต่อสู้เรียกร้องเรื่องประชาธิปไตย และความเป็นธรรม


   ตอนเช้าวันที่ 15 มีตำรวจจาก สน.ประเวศ มาขอสอบปากคำผม บอกผมว่าเขาต้องมาตามหน้าที่ ผมก็บอกว่าผม
โดนยิงที่ สน.ลุมพินี เขาก็ยังให้ผมเล่าว่าผมจะไปไหน โดนยิงได้อย่างไร ผมก็เล่าตามจริงไป เขาให้ผมลงชื่อในบัน
ทึกประจำวันของ สน.ประเวศผมก็ลงชื่อให้   ผมนอนรักษาตัวที่ รพ.วิภาราม 1 สัปดาห์ ตามเกณฑ์ของประกันสังคม
หลังจากนั้นก็กลับมานอนที่บ้านต่ออีก 2 วัน ผมจึงให้เพื่อนพาไปพบเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ สน.ลุมพินี  เพื่อไปลงบันทึก
ประจำวันจะได้ทำเรื่องขอการเยียวยาช่วยเหลือตามที่ได้รับ แจ้งว่าต้องมีบันทึกประจำวันจาก สน.ที่เกิดเหตุ เขาก็ลง
ประจำวันให้ดี แต่ต่อมามีตำรวจอ้างว่าโทรจาก สน.ลุมพินี โทรมาบอกผมว่า ลุงมีปัญหานะ ศอฉ. ให้ทำคดีว่าลุงไป
ร่วมชุมนุมเกิน 5 คน ให้ไปทำบันทึกปากคำ ผมก็ว่าผมไม่ไปหรอก ก็ตำรวจ สน.ประเวศ  เคยมาสอบปากคำผม และ
บันทึกไว้แล้ว ก็ใช้อันนั้นแล้วกัน ผมยังเจ็บอยู่จะให้ไปโรงพักบ่อย ๆ ไม่ไหวหรอก ก็ไม่มีการติดต่อมาอีก ผมได้นำบัน
ทึกประจำวันไปยื่นเรื่องขอรับการเยียวยาจากที่ต่าง ๆ ผมได้รับเงินช่วยเหลือจาก สำนักพระราชวัง 8 พันบาท   พรรค
เพื่อไทยผมก็ไปยื่นเรื่องแล้ว ยังไม่ได้รับเงิน ที่อื่น ๆ ที่ยื่นก็ยังไม่มีการติดต่ออะไรมาเช่นกัน ผมก็รอดูอยู่

   ก่อนจากกันลุงถามว่า น้องเป็นนักข่าวสำนักไหนหรือเปล่า บอกว่าไม่ใช่ลุง เป็นประชาชนคนเสื้อแดงนี่แหละ แต่
ก่อนก็ไม่ได้เป็น พอมาช่วยดูเรื่องคนเจ็บคนตายจนโดนกระชับพื้นที่ทางความคิดกันมากเลยประกาศ ตัวเป็นคนเสื้อ
แดงเลย ลุงหัวเราะชอบใจแล้วบอกว่า โธ่ นึกว่าเป็นนักข่าวอยากบอกอะไรหน่อย  ก็บอกลุงว่าลุงอยากฝากอะไรถึง
นักข่าวก็ฝากได้นะ พอรู้จักกันบ้าง จะส่งข้อความจากลุงไปให้

ลุงเลยฝากถามว่า “ทำไมสื่อมวลชนไม่ค่อยลงเรื่องคนเจ็บเลย และไอ้ที่รัฐบาลกล่าวหาว่ามีผู้ก่อการร้ายหรือชาย
ชุดดำมายิงทหาร มายิงคนตายนะมันเป็นเรื่องตลก มันน่าเบื่อหน่ายมากที่ต้องมาฟังรัฐบาลและ ศอฉ. แถลงข่าว
โกหกไปวัน ๆ สำหรับผมและชาวบ้านร้านตลาดทั่วไป รู้สึกเหมือน ๆ กันว่า การทำมาหากินทุกวันนี้ไม่ค่อยดี ใคร
ว่าดีก็ดีไปแต่เราหากินได้แค่พอใช้จ่ายไปวัน ๆ  ผมมองว่าประเทศนี้ไม่มีแล้วซึ่งความยุติธรรม วันนี้   คนเสื้อแดง
โดนข่มเหงไล่ล่า   รัฐบาลอย่าคิดว่าจะกดหัวคนจำนวนมากได้อย่างนี้ตลอดไป หากยังทำเช่นนี้นาน ๆ  มันก็อาจ
ระเบิดได้เหมือนกัน


และผมก็หวังว่าสักวันเราต้องเอาคืน !!

click to zoom


1-1 of 1