ความหมายของแรง

แรงหมายถึง  หมายถึง อำนาจภายนอกที่สามารถทำให้วัตถุเปลี่ยนสถานะได้เช่นทำให้วัตถุที่อยู่นิ่งเคลื่อนที่ไป ทำให้วัตถุที่เคลื่อนที่อยู่แล้วเคลื่อนที่เร็วหรือช้าลง ทำให้วัตถุมีการเปลี่ยนทิศตลอดจนทำให้วัตถุมีการเปลี่ยนขนาดหรือรูปทรงไปจากเดิมได
        1. แรงย่อย
        2. แรงลัพธ์
        3. แรงกิริยาและแรงปฎิกิริยา
        4. แรงขนาน
        5. แรงคู่ควบ
        6. แรงตึง
        7. แรงศูนย์ถ่วง
        8. แรงต้าน
        9. แรงเสียดทาน
        10. แรงลอยตัว
แรงย่อย  หมายถึง หมายถึงแรงที่เป็นส่วนประกอบของแรงหลายๆแรง ถ้ามีเพียงแรงเดียวก็จะแสดงตัวเป็นทั้งแรงย่อยและแรงลัพธ์ไปในตัว
แรงลัพธ์  หมายถึง แรงย่อยหลาย ๆ แรงรวมกันเรียกว่าแรงลัพธ์
แรงกิริยา  หมายถึงแรงที่กระทำต่อวัตถุ ณ จุดใดจุดหนึ่ง
แรงปฎิกิรกยา  หมายถึงแรงโต้ตอบต่อแรงกิรกยาที่จุดเดียวกันโดยมีขนาดเท่ากับแรงกิริยา แต่มีทิศทางตรงข้าม
แรงขนาน    หมายถึงแรงที่มีทิศขนานกัน  แรงขนานมี 2 ชนิด คือแรงขนานพวกเดียวกันมีทิศทางเดียวกัน 
และ  แรงขนานต่างพวกกันมีทิศทางตรงข้ามกัน
แรงคู่ควบ    หมายถึงแรงขนานที่มีขนาดเท่ากันแต่มีทิศทางตรงข้าม
 แรงตึง    หมายถึงแรงที่เกิดการเกร็งตัวเพื่อต้านแรงกระทำของวัตถุ เช่น เส้นลวดหรือเส้นเชือก
แรงสู่ศูนย์กลาง    หมายถึงแรงที่มีทิศเข้าสู่จุดศูนย์กลางวงกลม
แรงต้าน   หมายถึงแรงที่มีทิศต้านทิศทางการเคลื่อนที่ แรงต้านอาจทำให้วัตถุไม่เกิดการเคลื่อนที่หรือทำให้วัตถุ
ที่เคลื่อนที่อยู่มีการเคลื่อนที่ช้าลง
 แรงเสียดทาน  หมายถึงแรงที่เกิดจากการเสียดสีระหว่างผิววัตถุที่มีการเคลื่อนที่หรือพยายามที่จะเคลื่อนที่แรงเสียดทาน
เป็นแรงต้านแบบหนึ่งที่มีทิศทางตรงข้ามกับทิศทางการเคลื่อนที่เสมอ
แรงลอยตัว หมายถึง แรงที่ช่วยพยุงวัตถุไม่ให้จมลงไปในของเหลว โดยมีขนาดขึ้นอยู่กับ ความหนาแน่นของของเหลวนั้น และปริมาตรของงวัตถุส่วนที่จมลงไปในของเหลว

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ĉ
นายสถิตย์ หัสจันทอง,
8 ก.พ. 2554 07:13
Comments