Terug van Maerlant

Sven Staelens

met mortel en steen sta je daar stijf


met mortel en steen sta je daar stijf
terwijl je lijf dat zachte
perzikvlezig sapomhulsel
ons blijft verbazen
terwijl je wind niet aarzelt wat aan
stijfheid mankeert omver te blazen

met water en wijn sta je daar wijf
terwijl je tijd dat scherpe
lavavloeibaar levensdeken
reist naar verledens
terwijl je blik niet nalaat wat aan
kijkers resteert al weg te vegen

je staat daar en je zwijgt
je wrijft faket de schijn en wrikt
hopend dat ooit als de
duif niet meer schijt
iemand toegewijd je wonden likt

Terug naar het overzicht