อภิณหปัจจะเวกขณปาฐะ

อภิณหปัจจะเวกขณปาฐะ


ชะราธัมโมมหิ (มามหิ) ชะรัง อะนะตีโต (อะนะตีตา )  

            เรามีความแก่เป็นธรรมดา  จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้

พยาธิธัมโมมหิ (มามหิ)              พยาธิง อะนะตีโต (อะนะตีตา)          

            เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา  จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้

            มะระณะธัมโมมหิ (มามหิ)        มะระณัง อะนะตีโต (อะนะตีตา)

                        เรามีความตายเป็นธรรมดา   จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้

สัพเพหิ เม  ปิเยหิ  มะนาเปหิ  นานาภาโว วินาภาโว

          เราจะละเว้นเป็นต่างๆ  คือว่าเราจะต้องพลัดพราก

          จากของรักของเจริญใจทั้งสิ้นไป

            กัมมัสสะโกมหิ (กามหิ) กัมมะทายาโท (ทา)

กัมมะโยนิ  กัมมะพันธุ  กัมมะปะฏิสะระโณ (สะระณา)           

           เรามีกรรมเป็นของของตน, มีกรรมเป็นผู้ให้ผล, มีกรรมเป็นแดนเกิด, 

           มีกรรมเป็นผู้ติดตาม, มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย

            ยัง กัมมัง กะริสสามิ, กัลยาณัง วา ปาปะกัง วา,

ตัสสะทายาโท (ทา) ภะวิสสามิ

         เราทำกรรมอันใดไว้ เป็นบุญหรือเป็นบาป เราจักเป็นทายาท 

         คือว่าเราจะต้องได้รับผลของกรรมนั้นๆ สืบไป

            เอวัง อัมเหหิ  อะภิณหัง  ปัจจะเวกขิตัพพัง     

                        เราทั้งหลาย, ควรพิจารณา อย่างนี้ ทุกวัน ทุกวัน เถิด ฯ

หมายเหตุ สำหรับผู้หญิงว่าคำในวงเล็บ

Comments