Join Our Club

1576days since
Next Event

Recent site activity

Tips and tricks

ประวัติวัดดงบัง อำเภอ ประจันตคาม จังหวัด ปราจีนบุรี

               “วัดดงบัง” เป็นวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี มีประวัติเริ่มสร้างตั้งแต่ พ.ศ.2350 นับเวลาร่วม 200 ปี พระอุโบสถหลังเก่าตั้งแต่เริ่มสร้างวัดยังคงอนุรักษ์ไว้ให้ชนรุ่นหลังได้ เห็น พระประธานในอุโบสถหลังเก่าเป็นพระพุทธรูปสมัยอยุธยาตอนปลายปรางสมาธิ ยังคงความงดงามสมบูรณ์เป็นที่เคารพสักการะของชาวบ้านดงบังและละแวกใกล้เคียง
       

       ต่อมาเมื่อ พ.ศ.2502 จึงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา โดยมีเจ้าอาวาสองค์แรกคือหลวงปู่ชามีพรหมโชติ จนถึงเจ้าอาวาสองค์ปัจจุบัน(ลำดับที่7) คือ พระครูวิมลศีลวัฒน์
       
       พระครูวิมลศีลวัฒน์ หรือหลวงพ่อทองใส เดิมชื่อทองใส ซ้ำคำ เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2488 อายุ62 ปีพรรษา 42 เกิดที่บ้านบุตเคียน ตำบลคำโตนด อำเภอประจันตคาม จังหวัดปราจีนบุรี
       
       เมื่ออายุครบบวชก็เข้าการอุปสมบททันทีที่วัดบุตรเคียนบ้านเกิด โดยมีพระครูพรหมาภิรักษ์วัดตะเคียนทอง เป็นพระอุปชา ได้รับฉายาสีลคุโณ เมื่อเป็นภิกษุพระทองใส เป็นผู้ใฝ่หาความรู้ทั้งสายบาลีและปฎิบัติ ท่านได้เริ่มเดินทางศึกษาหาความรู้ไปเกือบทั่วทุกภาคของประเทศไทย
       
       เริ่มจากศึกษาพระธรรมจากพระอุปชาที่วัดวังคะเคียนได้ร่วม 4 ปี เดินทางต่อไปที่วัดชัยมงคลสมุทรปราการอยู่ได้ 2 ปี เดินทางศึกษาต่อวัดบางปลากรดสมุทรปราการได้ 2 ปี และได้นักธรรมชั้นเอกที่วัดใหญ่ไชยมงคลอยุธยา ซึ่งอยู่ที่นี่ได้ 4 ปีจากนั้นจึงเดินทางต่อไปที่วัดโพธารามนครสวรรค์อีก 2 ปี จึงเดินทางศึกษาต่อที่วัดประดู่ทรงธรรมอยุธยา อีก 1 ปี วัดประสาทอยุธยาอีก 1 ปี จนรู้สึกว่าการเรียนในสายธรรมบาลีได้แตกฉาน จึงได้ตั้งใจเริ่มศึกษาสายธรรมปฏิบัติจึงเดินทางสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือจำ พรรษาอยู่ที่วัดมงคลนิมิต อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น เป็นเวลา 8 ปี ศึกษากรรมฐานวิปัสสนา
       
       ในระหว่างนี้ท่านยังได้ออกธุดงค์ ได้พบและเรียนรู้วิชาต่างมากมาย และได้พบกับกัลยาณมิตรสำคัญสายปฎิบัตินั้น คือ ครูบากฤษณะ ท่านได้เรียนรู้ทั้งสายบาลีสายปฎิบัติจนช่ำชองแตกฉานได้เดินทางกลับมาที่ บ้านเกิดซึ่งในขณะนั้น พ.ศ.2523 วัดดงบัง ขาดเจ้าอาวาสจึงได้รับแต่งตั้งให้ท่านเป็นเจ้าอาวาสนับแต่นั้นเป็นต้นมา
       
       ขณะที่เป็นเจ้าอาวาสวัดดงบัง ท่านได้นำหลักธรรมคำสอนที่ท่านได้ร่ำเรียนมาสั่งสอนอบรมชาวบ้านเป็นที่ เลื่อมใสอย่างยิ่ง โดยเฉพาะการปฎิบัติวิปัสสนากรรมฐานมีลูกศิษย์มากมายทั้งใกล้ไกล เพื่อเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจแก่ลูกศิษย์ท่านเคยสร้างวัตถุมงคลขึ้นชื่อว่า "นกการเวก" ลูกศิษย์หลายคนนำไปบูชาต่างมีประสบการณ์เล่าขานถึงพุทธคุณทางเมตตาค้าขาย เจริญรุ่งเรืองเป็นเลื่องลือไป จนท่านไม่มีแจกให้อีก