De wortels en de oude mythen

  

 

Gedurende de menselijke geschiedenis kunnen wij merken dat de wijsheden en overleveringen van een cultuur tot uiting komen in rituelen, symboliek en geloof in goden. De mens heeft tijdens zijn evolutie een intuïtieve aanleg gehad voor rituelen en symbolen om zijn leven in evenwicht en harmonie met de kosmos te brengen. De astronomie en natuurlijke fenomenen speelden een cruciale rol in de oude beschavingen, vooral in de oude Egyptische beschaving. Er bestond een hechte en zeer ingewikkeld duale band tussen de natuurlijke, astronomische en kosmische verschijnselen en het sociale religieuze dagelijks leven, feesten en rituelen.
Deze relatie was ook kenmerkend voor de manier waarop mensen in de oudheid geloof en religie beleefden en vormde de kern van de elementaire mythen en symbolen.
De concepten van oude volken over verschillende begrippen zoals dood en verrijzenis, regeneratie, wedergeboorte en materie en non-materie waren strikt gebonden aan de astronomische verschijnselen zoals de dag en nacht, de zon en de maan, duisternis en licht.
De kosmische harmonie werd beschouwd als religieus ritueel en basisprincipe van de oude Egyptische beschaving. Priesters riepen de oude Egyptenaren op deze harmonie te vinden met zichzelf. Om in harmonie te komen met de kosmos streefden de Egyptenaren een harmonieus menselijk leven na. In de loop van het jaar vierden zij geregeld de harmonie met de kosmos. Veel christelijke en islamitische gebruiken vinden hun oorsprong in de oude Egyptische wijsheid en vormen daarmee een brug tussen de Egyptische oudheid en onze hedendaagse cultuur.
In zijn boek De Tempel van de Mens vertelt John A. West dat de principe van het bestaan van het universum bij alle religies is gelijk. Daarom komt de mythen en symbolen  als belangrijk factor bij de heilig leringen en religie, dan concreet feiten. Wij hebben een andere uitzicht en visie naar de symbolen dan de oude Egyptenaren. De symbool vertegenwoordigt een principe of functie en niet alleen maar als idee of een middel om een idee of betekenis over te dragen. De Egyptenaren geloofden dat de mens op aarde om het pad van de terugkeer naar de bron te vinden. Door eerste de cyclisch natuur ( weg van osiris) en de rechtstreeks weg naar de wederopstanding die het individu in zijn aardse leven te kunnen bereiken ( weg van Horus).
De Egyptische tempels waren gebouwd volgens de cyclus van de sterren constellaties, en daarom is de astronomie een bepalende factor voor het bouwen van de tempels. De Egyptenaren hadden een geheel visie naar het bestaan, dat zij hun beschaving in harmonie met de kosmos alleen zouden willen bouwen. (De tempel van de Mens).
Volgens Schwaller De Lubicz (1887-1961) is de tempel een volmaakt voorbeeld voor de daadwerkelijke toepassing van de symbolische opvattingen. Alles in Egypte werd in de tempel belichaamd, dus de hele kennis van de egyptische beschaving; wetenschap, mathematica, geodesie, geografie, meetkunde, geneeskunde, astronomie en astrologie. De tempel als een heilig gebouw was nauwkeurig ontworpen volgens strenge harmonische verhoudingen en proporties. De Egyptische symboliek is gekozen en gebaseerd op de natuur en kosmische verschijnselen. ( De Tempel van de Mens)
De tempel in zijn proporties en harmonische verhoudingen vertelt het verhaal van de schepping van de mens en herschept in zijn vormen de relatie tussen mens en universum. De vrijmetselarij is gebaseerd op de Egyptische symboliek en ritueel, die als wetenschap moet bekeken worden.De vrijmetselarij is een organisch geheel van ritueel, symbolen, getallen, figuren, gestalten en gebaren moet bekeken.
Volgens de maçonnieke historici Albert Mackey en Albert Pike correspondeerde de legende van Hiram Abiff uit de vrijmetselarij met de oude Egyptische mythe van de Egyptische god Osiris over de inwijdingsrituelen van de Egyptenaren.
Verschillende elementen uit de legenden van Osiris komen terug bij de maçonnieke rituelen van Hiram Abiff. Beiden werden door toedoen van broers gedood en werden twee keer gezocht en gevonden aan de voet van boom. Ook het verloren geheim en de tijden van de middag en middernacht komen in beide legendes voor. Wij kunnen merken dat de concepten van immoraliteit en wedergeboorte zo oud zijn als de menselijke beschaving. Al deze concepten worden gebruikte bij de inwijding en initiatie van de maçonnieke graden.
Dezelfde elementen komen ook naar voren in de theorieën van de antroposoof Rudolf Steiner (1861-1925) over de menselijke evolutie. Volgens Steiner is onze hedendaagse beschaving een afgeleide en gedeeltelijk ook een herhaling van de oude Egyptische beschaving en de wetenschappen die wij nu ter beschikking hebben. Dit toonde hij aan via het concept van de macro- en microkosmos en het ontwikkelingsproces van de evolutie door het eeuwig herhalen en doorleven.
Met name de verhalen over Osiris vertonen gelijkenis met de legende van Hiram Abbif  uit het maçonnieke systeem zoals het verloren deel van Osiris tegenover het verloren woord van Hiram.
Volgens Steiner zijn Osiris en zijn broer Seth vertegenwoordigers van de tegenstellingen tussen goed en kwaad, licht en duisternis, leven en dood. Veel maçonnieke geheimen vinden hun oorsprong in de oude Egyptische symboliek uit ongeveer 3000 voor Christus.
De belangrijkste goden Osiris en Isis vertegenwoordigden theologisch het Opperste Zijn en universele Aard en vormden zij fysisch de hemellichamen zon en maan. Deze theorie over de evolutionaire terugkeer naar de eerste staat, het Licht, vormt  de belangrijkste beginsel van het maçonnieke intellect. Maçonnieke historici hebben het vaak over de ideeën van licht, verdichten van het licht en het ontstaan van de materie in het involutionaire proces van de menselijkheid als macro- en microkosmos binnen de hele kosmos. 
 
 
 
 
Comments