Αθανάσιος και Αλέξανδρος Ξανθόπουλος.

Η Βασιλική  ανέφερε δύο επιφανείς, συγγενείς του πατέρα της, των οποίων η φιλοξενία διέσωσε την οικογένειά της. Ο ένας ήταν ο δήμαρχος Μουδανιών Αθανάσιος Ξανθόπουλος και ο άλλος θα πρέπει να είναι ο Αλέξανδος Ξανθόπουλος (μετέπειτα βουλευτής Χαλκιδικής) ο οποίος έδωσε καταφύγιο στην οικογένειά της στην Κωνσταντινούπολη. Παραθέτω τις βιογραφίες τους:

 

Από το βιβλίο "Αντίλαλοι απ' τα Μουδανιά και τα γύρω" (Θεσσαλονίκη 1931):

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Εγεννήθη εις Συγήν τω 1851 εκ γονέων ευπόρων. Εις ηλικίαν 18 ετών ανέλαβε την διεύθυνσιν της εν Κων/πόλει ελαιοεμπορικής επιχειρήσεως του αδελφού του Παναγιώτου διακριθείς και αναπτύξας ταύτην.

Ενυμφεύθη την θυγατέρα του Κων/τίνου Μοσχογιαννίδου Σμαράγδαν εγκατασταθείς από του 1887 οριστικώς εις Μουδανιά.

Ως προύχων του τόπου και ως Κοινοτικός παράγων ειργάσθη πάντοτε μετά ζήλου και αυταπαρνήσεως. Διετέλεσεν επί σειράν ετών Δημογέρων και έφορος των Σολών Μουδανιών σημειώσας επίζηλον δράσιν.

Υπήρξεν ο πρώτος Έλλην Δήμαρχος Μουδανιών υποδειχθείς παρά του τότε Νομάρχου Προύσης εις ένδειξιν προσωπικής εκτιμήσεως, τιμηθείς πανηγυρικώς διά της ψήφου του Λαού.

Ήτο θετικός, ψύχραιμος και συνετός. Διετήρει φιλικάς σχέσεις μετά των ιθυνόντων και κολακεύων τούτους επετύγχανε πλείστα όσα ωφελήματα υπέρ της Κοινότητος.

Κατά την εποχήν των εκτοπισμών (1914-15) εξετοπίσθη υπό των Τουρκικών Αρχών εις Προύσαν. Μετά την Μικρασιατικήν καταστροφήν, κατέφυγεν οικογενειακώς εις Αθήνας, μη δυνηθείς όμως ν’ αντιστή εις τον ψυχικόν κλονισμόν, όν εδοκίμασεν εκ της απωλείας των πατρίων, ησθένησε και απέθανε την Πέμπτην 18 Οκτωβρίου 1922 εις ηλικίαν 71 ετών.

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ   ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ

Εγεννήθη εν Συγή τω 1872 εκ πατρός Παναγιώτου Ι. Ξανθοπούλου και μητρός Μαριόγκας, το γένος Φιστιαρίδου, μιάς εκ των αριστοκρατικωτέρων και παλαιοτέρων οικογενειών των Μουδανιών.

Τα πρώτα αυτού μαθήματα ήκουσεν εν Συγή τας δε ανωτέρας σπουδάς του επεράτωσεν εν Κων/πόλει όπου και ενεκατεστάθη εργαζόμενος εμπορικώς μετά του θείου του, αειμνήστου Αθανασίου Ξανθοπούλου.

Κατεγίνετο ιδίως εις το εμπόριον των ελαιών εις το οποίον ευδοκιμήσας επεξέτεινε τας εμπορικάς αυτού επιχειρήσεις και εις διαφόρους άλλας εργασίας και ιδίως ως προμηθευτής του Υπουργείου των Στρατ/κών της Τουρκίας, συνεπεία του οποίου εσχετίσθη με πολλούς βαθμούχους του Τουρκικού Στρατού.

Το τοιούτον όμως ουδόλως τον ημπόδισεν, ίνα παραβλέπων τα συμφέροντα αυτού εργάσθη εθνικώτατα κατά την κατοχήν του Ελληνικού Στρατού. Η φιλοπατρία του ανδρός εξεδηλώθη κατά τους διωγμούς των πατριωτών του Συγηνών, ευεργετήσας αυτούς πολυειδώς και πολυτρόπως.

Εν Κων/πόλει ανέπτυξε πολλάς σχέσεις εμπορικάς, συνεπεία των οποίων εξελέγη και μέλος του εμπορικού επιμελητηρίου Κων/πόλεως. Μετά την καταστροφήν της Μ. Ασίας φοβηθείς την μήνιν των μέχρι της στιγμής εκείνης φίλων του Τούρκων Αξιωματικών οι οποίοι κατασκόπευσαν πολλάκις αυτόν συνεργαζόμενον μετά των Ελλήνων τοιούτων, κατέφυγε μετά της οικογενείας του εις Αθήνας, εγκαταλείψας εν Κων/πόλει μεγάλην κινητήν και ακίνητον περιουσίαν.

Η δράσις αυτού εν Κων/πόλει υπέρ των Εθνικών Φιλαθρωπικών Καταστημάτων ως και παντός άλλου φιλογενούς έργου εξετιμήθη δεόντως εν Ελλάδι. Η ελευθέρα πατρίς εκτίμησεν αυτόν εκλέξασα ως Βουλευτήν Χαλκιδικής και δια δευτέραν φοράν κατά τας εκλογάς του 1923, υπέρ των συμφερόντων της οποίας εργάζεται ακαμάτως.

ΧΡ. ΑΥΓ.