Van Moissac naar Auvillar - 7 september


via hier terug naar het algemene overzicht

Vandaag moeten de wandelaars naar Auvillar; Ik was verrast te horen dat ze vandaag naar dit stadje zouden gaan. Want een dertig jaar geleden was ik er ook geweest, en het marktpleintje had toen al een onvergetelijke indruk op me gemaakt. Ik had Daniel gevraagd of ze er nog sporen zouden vinden van het klooster van de zusters van Heverlee, en in het bijzonder van een tante van mijn moeder (" tante nonneke", dus) die er haar hele leven in dienst heeft gestaan van weeskinderen, en op het einde van haar leven nog een onderscheiding had gekregen van de Israëlische staat omdat ze er Joodse kinderen tijdens de Tweede Wereldoorlog had verborgen.

Maar vooraleer het viertal in Auvillar aankomt, dient er eerst nog bijna 24 kilometer gewandeld en geklommen worden. De bestemming is echter de moeite waard: een oud stadje aan de Garonne.

Daniel is me niet vergeten, en het eerste wat ze er doen is in de Dienst van het Toerisme vragen of het klooster nog bestaat. Ik wist wel dat het niet meer bestond, maar de jonge bediende weet zelfs niet meer van het bestaan af. Jammer. Misschien is de Gendarmerie er nu ondergebracht, denkt Daniel te kunnen afleiden aan de vorm en de ramen van het administratief gebouw.

In het dorp ontmoeten ze een Amerikaanse toerist die aan het fotograferen is. Uit interesse geraken Daniel en de man aan de praat, en als de man zijn tasje opendoet, blijkt er een fortuin aan fotografisch materiaal en lenzen in te zitten. Ongezien !

Die avond mogen ze slapen in een oud huisje aan de kerk. Een huis voor hen alleen. Tot vandaag zijn ze gewoon geweest om met zijn vieren tussen anderen samen te slapen, en hier treffen ze één bed beneden, en drie bedden boven. Gewoontes zijn er om nageleefd te worden, en dus verhuizen ze dat ene bed ook naar boven. Geen drie zonder vier !

Auvillar is geen slaapstadje, want heel de avond is er veel ambiance. Misschien heeft het ook wel te maken met het feit dat het vrijdag is. Voor vele mensen het einde van de werkweek ...